คนเมืองที่เกษียณแล้วไปอยู่ชนบท รู้สึกเหงากันบ้างไหมครับ

ใครที่อยู่เมืองมาค่อนชีวิต ชินกับสังคม เพื่อนฝูง สิ่งแวดล้อมและความสะดวกสบาย แล้วตัดสินใจย้ายไปอยู่ชนบทในวัยเกษียณ
รู้สึกเหงากันบ้างมั้ยครับ มีอาการ
Homesick กับสิ่งที่เคยชินบ้างไหม
ใช้เวลาปรับตัวกันนานมั้ยครับ และถ้าอยู่ไปนานๆจะมีความรู้สึกเบื่อ
รึเปล่า หรือยิ่งอยู่ยิ่งมีความสุข
ผมกำลังจะย้ายไปอยู่ครับ และไม่คิดจะเปลี่ยนใจเพียงแต่อยากถามความรู้สึกของคนที่มีประสบการณ์
เพื่อไว้เป็นความรู้ในการปรับใช้ชีวิต
ในอนาคต 
ขอบคุณครับ
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 9
ผมเป็นคนเกิดโตในกทม ใจกลางป่าคอนกรีตสีลม เรียนโรงเรียนเอกชนริมน้ำเจ้าพระยาที่ผู้ลากมากดีเขาเรียนกัน ทำงานสายวิชาการมีห้องส่วนตัวพรมปูพื้น มือไม้นุ่มเรียวอย่างกับก้านกล้วย ไม่เคยหุงข้าวซักผ้าอะไรเป็นเรื่องเป็นราวเอง  

เมื่อ 20 ปีก่อนตัดสินใจไปบุกเบิกปลูกป่าที่ทางเหนือชายแดนพม่า ลาว ที่ครอบครัวซื้อทิ้งซื้อขว้างไว้ ไปอยู่ประจำคนเดียวได้สามปีแล้ว ใช้เตาฟืน ปั่นจักรยาน 4 กม เพื่อขึ้นรถเมล์ไปจ่ายตลาด ถามว่าเหงาไหม ก็มีบ้างช่วงเย็นๆ ค่ำๆ หลังกินข้าวเสร็จ แต่นั่งๆ นอนๆ ตบยุง ฟังเสียงจิ้งหรีดคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เข้านอนสามทุ่มหลับสนิทถึงเช้าทุกที ขณะที่อยู่กทม นอนตื่นแล้วก็ยังรู้สึกเพลียอยู่ จริงๆบ้านที่กทมก็ยังมีอยู่ มีสระว่ายน้ำ ฟิตเนส ที่ปั่นจักรยานพร้อมแต่ก็ยังไม่พอสำหรับผม คิดว่ามันยังเฟกอยู่

อยู่ที่เดิมนานๆ เบื่อก็ออกไปเที่ยวต่างประเทศบ้าง หรือรับนักท่องเที่ยวสายฮาร์ดคอร์มาพักที่บ้านเพราะเสียดายบรรยากาศและพื้นที่เหลือเฟือ   ชวนกันปั่นจักรยานรอบทะเลสาบใกล้บ้านบ้างเป็นระยะ หรือปั่นจักรยานออกกำลังกายตอนเย็นซื้อของกินที่ชาวบ้านออกมาขายริมทาง ราคาถูกเหมือนให้เปล่า ก่อนไปอยู่ก็กลัวเหงา เปล่าเปลี่ยว แต่พอไปอยู่จริง ที่ไหนได้มีง่นให้ทำเยอะแยะ เพาะชำต้นไม้เอย แย่งเก็บลูกเชอรี่กับนกเอย แต่งกิ่งมัลเบอรี่ที่ออกลูกจนกิ่งโน้มลงดิน เป็นที่ปรึกษาเขียนโครงการให้สมาคมชาวเขาขอทุนการศึกษาที่ยุโรปเอย ขี้เกียจเล่าเอารูปมาอวดดีกว่า










แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่