คือพอดีมีเรื่องจะเล่าค่ะ
เริ่มตั้งเเต่เข้ามานะคะ คือตัวเราเองเป็นเด็กใหม่ ไม่รู้มันมีช่วงไหนที่มีเพื่อนผู้ชายคนอื่นเริ่มที่จะไม่ชอบในตัวเรา เราทำอะไรอีห่านี่ก็จะด่าจะว่าตลอด เวลาเพื่อนในห้องชวนกันไปกินอะไร เพื่อนคนนี้ก็จะพูดถามว่ามีเราไปด้วยไหม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นอะไร ทุกๆครั้งที่ไอ้นี่มารร. ก็จะรู้สึกว่าไม่มีความสุขเอามากๆ เลย จะอึดอัดมากๆ เเล้วมันเป็นแบบนี้มาปีนึงแล้วค่ะ
จนครั้งนี้เราพูดเบาๆ มันก็ด่าในห้อง เราออกความคิดเห็นหน่อยก็ว่า เราเดินเงียบๆไปทำไรสักอย่างมันก็ว่า นั่งเงียบๆมันยังว่า บางทีคิดว่ามันบ้านะคะ ครูหลายๆคนก็พูดนะว่า เนี่ยด่ากันเยอะๆระวังชอบกันนะ มันก็ทำมาเป็นดิ้กดี๋ เเล้วก็พูดว่าไม่แกล้งแล้ว แต่ไม่กี่นาทีมันก็เป็นอีก บางทีมันเยอะจนเราเหนื่อย แต่ก็คิดนะคะว่าแบบนี้ถ้าเกิดเป็นเเฟนหรือชอบกันจริงๆ มันจะเป็นยังไง แต่ก็อยากเเค่ถามว่ามันมีจริงๆหรอค่ะเกลียดกันเท่าไรจุดจบก็รักกัน ใจจริงๆก็กลัวๆค่ะ เพราะเดี๋ยวนี้ก่อนนอนจะคิดถึงมัน ฟังเพลงไรก็จะคิดถึงมัน ฝันถึงมัน แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่ได้ชอบมันนะ แต่ใจก็กลัวๆ กลัวว่าจะชอบกัน
เพื่อนกันในห้องมั่นไส้กันอาจจะเกลียดกัน จะรักกันจริงๆหรอ?
เริ่มตั้งเเต่เข้ามานะคะ คือตัวเราเองเป็นเด็กใหม่ ไม่รู้มันมีช่วงไหนที่มีเพื่อนผู้ชายคนอื่นเริ่มที่จะไม่ชอบในตัวเรา เราทำอะไรอีห่านี่ก็จะด่าจะว่าตลอด เวลาเพื่อนในห้องชวนกันไปกินอะไร เพื่อนคนนี้ก็จะพูดถามว่ามีเราไปด้วยไหม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นอะไร ทุกๆครั้งที่ไอ้นี่มารร. ก็จะรู้สึกว่าไม่มีความสุขเอามากๆ เลย จะอึดอัดมากๆ เเล้วมันเป็นแบบนี้มาปีนึงแล้วค่ะ
จนครั้งนี้เราพูดเบาๆ มันก็ด่าในห้อง เราออกความคิดเห็นหน่อยก็ว่า เราเดินเงียบๆไปทำไรสักอย่างมันก็ว่า นั่งเงียบๆมันยังว่า บางทีคิดว่ามันบ้านะคะ ครูหลายๆคนก็พูดนะว่า เนี่ยด่ากันเยอะๆระวังชอบกันนะ มันก็ทำมาเป็นดิ้กดี๋ เเล้วก็พูดว่าไม่แกล้งแล้ว แต่ไม่กี่นาทีมันก็เป็นอีก บางทีมันเยอะจนเราเหนื่อย แต่ก็คิดนะคะว่าแบบนี้ถ้าเกิดเป็นเเฟนหรือชอบกันจริงๆ มันจะเป็นยังไง แต่ก็อยากเเค่ถามว่ามันมีจริงๆหรอค่ะเกลียดกันเท่าไรจุดจบก็รักกัน ใจจริงๆก็กลัวๆค่ะ เพราะเดี๋ยวนี้ก่อนนอนจะคิดถึงมัน ฟังเพลงไรก็จะคิดถึงมัน ฝันถึงมัน แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่ได้ชอบมันนะ แต่ใจก็กลัวๆ กลัวว่าจะชอบกัน