คือเราอายุ20 คนที่เราชอบอายุ30 แต่เขามีแฟนแล้ว
เริ่มแรกเราก็ไม่ได้ชอบเขาแรกๆก็เฉยๆ เขามาขอเฟสก็ให้ไปแบบเฉยๆไม่คิดอะไร จนเขาทักมาก็คุยเรื่อยๆไม่มีอะไรเกินเลย ตอนนั้นก็จะกลัวๆหน่อยเพราะรู้ว่าเขามีเมียแล้ว เมียเขาก็อายุ40+ เราก็คุยกันแค่ปกติ แต่บางครั้งเขาก็พูดแบบเหมือนแบบว่าชอบไรประมาณนี้ แต่จะพูดทำนองเล่นๆมากกว่า เราสนิทกับเขาไวมาก เดินผ่านก็คุย ทักทายกันตลอด สนิทมากกว่าคนอื่น แล้วก็ได้ไปทำงานไกลเขาบางวัน จนมันเริ่มไปชอบตอนไหนก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีคือชอบไปแล้ว แล้วเราก็เริ่มคุยกันมากขึ้น จนทำนองแบบว่าเขาก็ออกแนวๆหึงเราแรกๆ เราก็เริ่มมีอาการหึงเขาเวลาผู้หญิงคนอื่นไปไกล้ๆเขา จนรู้ตัวชัดแล้วว่าชอบเขา าก จนวันหนึ่งเขาเข้าใจผิดว่าเรามีแฟน แล้วแฟนเราส่งข้อความไปหาเขา เขาเลยบอกว่าไม่อยากมีปัญหากับเราแค่นี้และ เราก็งงว่าเขาเป็นอะไร แต่ตอนนั้นมันเหมือนเราอกหักเลย เขาลบเพื่อนเราออกลบแชทเราออกทักไปก็ไม่อ่านเลย จนเราร้องให้คืนนั้นทั้งคืนทำงานเขาไม่คอยมองเราแบบเมื่อก่อนเราเดินผ่านก็หันน่าหนีเหมือนรังเกียจเรา จนเราร้องให้รู้สึกเหมือนโดนทิ้ง พอเช้ามาเขาก็แอดเพื่อนมาแล้วบอกว่า เขาเข้าใจผิด เราก็กลับมาคุยกันปกติ เราก็เริ่มรู้สึกเหมือนคุยกันไปเรายิ่งหลงไป วันไหนไม่ได้คุยกับเขาเราเหมือนทุกข์ๆใจยังไงไม่รู้ แต่เมียเขาไม่รู้ว่าเราคุยกันเพราะเวลาเขากลับบ้านเราจะไม่ทักหาเขา เพราะรู้เมียเขาอยู่ เราคุยกันมาจนจะ2เดือนแบบไม่มีสาถานะ เราพยามถามเขาว่าคิดอะไรกับเรา เขาก็บอกว่าเขารักเราและ ครั้งแรกที่คุยกันเราก็ถามเขาว่าคิดไรไหมหนิเนี่ยทักมา เขาก็บอกรักเราได้ไหมละ เราก็คิดว่าเขาพูดเล่น จนมาถามอีกรอบจนแน่ใจ เขาก็บอกเขารักเรา แต่จะขอรักแบบเงียบๆ เพราะเขาก็มีเมียแล้ว กลัวคนที่ทำงานจะรู้ แต่เขาเคยมีประวัติเจ้าชู้แต่เราก็ไม่สนใจอะไร ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เราเหงาเกินไปจนมีอะไรเข้ามาทำให้เรามีความสูขเลยหลงมากไปหรือว่าไม่เคยชอบใครมากขนานนี้ถึงหลงเขาได้ขนานนี้ ปกติเราไม่ค่อยยุ่งกับคนมีแฟน เราก็คุยกันไปสักพักเราก็เริ่มมีงอลเขาบ้างเขาก็ขอโทษเรา เริ่มมีงอลมีง้อกันบ้างจนเริ่มเหมือนแฟนแต่ไม่ได้เป็นอะไรกัน คุยมาเรื่อยๆจนเราเริ่มไม่ชอบการคุยแบบนี้เราปฏิเศษการคุยไป3ครั้งเราบอกว่าให้เลิกคุยกันเถอะ เขาก็ไม่ว่าอะไรเขาก็หายไป แต่ปัญหามันอยู่ที่เราคือเราเองที่เลิกคุยกับเขาไม่ได้ จนกลับไปง้อเขาให้เขากลับมาคุยด้วย เขาก็ยอมกลับมา เราก็ทำตัวสนิทกันปกติ ถ้าตอนไหนเลิกคุยกันคือแบบเขาไม่มองน่าไม่สนใจทำเหมือนเราเป็นอากาศไปเลย ทั้งๆที่ตอนยังไม่เลิกคุยเขาจะคอยมองมาทางเราคุยกับเรายิ้มให้เรา  เราคุยกันมากเกินไปจนคนที่ทำงานเริ่มรู้สึกแปลกว่าเรากับพี่เขาแอบกิ๊กกันหรือเปล่า ทำไมสนิทกันขนานนั้น เหมือนจะมีคนแซวพี่เขาว่าคุยกับน้องเขาหรอไรประมาณนี้เขาก็กลัวเมียเขารู้ว่าเขาแอบรุยกับเรา เขาก็บล้อคเฟสเราไป เราก็งงเขาเป็นอะไรเมื่อวานยังดีๆทำไมวันนี้ทำเหมือนเราเป็นเชื้อโรค เห็นน่าก็หลบมันไม่ปกติเราเองก็ทำใจไม่ทันที่เขามาเป็นแบบนี้ตอนแรกเราไม่รู้ว่ามีคนเริ่มรู้เรื่องของเรากับพี่เขา จนเพื่อนพี่เขามาบอกว่ามีคนรู้เรื่องเรากับเขานะ ก็เลยอ้อ ว่าเเล้วทำไมพี่เขาทำตัวแปลกๆ แล้วหัวหน้าแพนกเราก็มาพูดลอยๆเหมือนจะว่าเราซื้อของให้พี่เขากิน จนวันนั้นคนเขาก็พูดกันแล้วมาบอกว่าเราว่าเมียพี่เขาขี้หึงนะอย่าไปคุยกับมันมันมาก เราก็อ้อทำตัวเหมือนว่าเราไม่ได้คุยกัน บอกไม่ว่าจะมาหึงทำไมเราไม่เป็นอะไรกับเขาจะมาหึงทำไม เขาเป็นแบบนี้มาสักพักหนึ่งคือมองเราเป็นอากาศ แต่ตอนนั้นใจโครตเจ็บทำไมจะทิ้งก็ทิ้งไปง่ายๆ แบบนี้เราจะกไปสักพักนั่งคิดว่าทำไมพี่เขาอยู่ๆก็เป็นแบบนี้จนรู้เรื่อง เราเลยสมัคเฟสใหม่เพื่อทักหาเขาไปว่ามีคนพูดอะไรไหม เขาก็ไม่อยากให้เรามีปัญหาเขาก็บอกไม่มีอะไร ถามเท่าไหร่ก็ไม่บอกเราเลยบอกเขาไปว่าเราอุสาสมัคเฟสใหม่มาถาม เขาก็บอกว่ามันไม่มีอะไรหรอกทั่เขาบล้อคเฟสเราไปนั้นเขากลัวเมียรู้ เราก็พึ่งรู้ว่าเขาบล้อคทำไม จนเราถามเขาจะกลับมาคุยอีกไหมถ้าไม่กลับมาเราจะปิดเฟสไป ถ้าจะคุยก็คุยกันเฟสนี้เพราะไม่มีใครรุ้ว่าหนูเล่นเฟสนี้. เขาเหมือนจะรู้ว่าเรางอลเขา เขาก็ถามเราว่า คิดถึงพี่ไหม เราแบบเห้ยยเจอคำนี้ไปเราไปไม่ถูกเลยตกหลุมพรางอีกแล้วตามเคยเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ ทุกครั้งที่เราเดินผ่านเขาใจเราจะสั่นมากทุกทีเหมือนจะช็อค บางครั้งก็เขิลอดยิ้มไม่ไหวต้องเดินเอามือปิดน่าแล้วเดินผ่านพี่เขา. แล้ววันหนึ่งเมียเขาต้องกลับบ้านแล้วเขาก็อยู่บ้านคนเดียว เราก็พิมหาเขาไปเป็นสิบๆข้อความเขาก็จะอ่านไม่ตอบทุกครั้งนอกจากจะมีอะไรหรือว่าอยากจะคุย เขาจะอ่านไม่ตอบตลอด เราตื่นมาริดว่าเขาจะตอบคำถามเราที่ถามไป เขากลับตอบกลับมาว่า พี่ขอยืมเงินหน่อย300 คือแบบ ย เราเลยถามกลับไปว่าที่มาคุยเนี่ยไม่ได้ชอบหนูจริงๆแค่จะมายืมเงินหรอ เขาก็บอก ชอบเรายุ เราก็ไม่อะไร ก็โทรปรึกษาพี่ว่าให้เขายืมดีไหมพี่ก็บอกว่าอย่าเลย แต่จะซื้อใจคนก็รองดู เราก็เลยให้ยืมไป พอถึงวันจะคืน เขาขอเลื่อนวันจ่ายเราก็โอเค แต่เราไม่คือเขาทำเหมือนเราเป้นแค่ที่พึ่งอะ วันที่ให้ยืมเงินเขาก็คุยกับเราแบบถามปุบตอบปับ กวนตีนงี้ แต่พอหลังจากนั้นก็เป็นแบบเดิมอ่านไม่ตอบตามเคย จนทุดวันนี้ คือแบบเวลายืมเงินหรือมาขอพลัดเงินคือดูรู้เลยว่าจะมาคุยด้วยแทบทั้งวันอะ แต่พอหลังจากนั้นเป็นเหมือนเดิม เราก็ไม่อะไรเราก็บอกไปว่าวันที่20นี้คืนใช่ไหมเราก็โอเค เราทักไป10ข้อความมาตอบครั้งเดียวหายอ่านไม่ตอบเลย เราอยากออกจากตรงนี้มาก แต่พอเราทำใจจะเลิกคุยกับเขาจริงๆมันทำไม่ได้ เราเห็นน่าเขาทุกวันเห็นเขายิ้ม เราก็ทำใจไม่ได้ เราจะแพ้ทางเขาตลอดต่อให้ทำใจไว้แค่ไหนเขาแค่มาคุยด้วยคำเดียวไปหมดเลยความตั้งใจว่าจะเลิกคุย เคลิมตามเขาไปอีก แล้วก็เป็นเดิมๆเจ็บคนเดียว เราโทรปรึกษาเพื่อนปรึกษาพี่เขาก็บอกให้เลิกยุ่งคืออยากเลิกยุ่งอะแต่มันทำใจไม่ทัน เหมือนเรายังอยากกักเขาไว้อยู่ เพื่อนด่าเพื่อนว่าก็แล้ว เพื่อนบอกให้กลับไปบ้าเกาหลีเหมือนเดิมแล้วเลิกบ้าผู้ชาย มันก็ทำไม่ได้ เราไม่เคยชอบใครมากขนานนี้ไม่เคยชอบจริงจังขนานนี้แล้วไม่เคยคิดด้วยว่าจะหลงชอบคนมีเมีย เรารับได้ที่เขามีเมียแต่รับไม่ได้ที่เขาจะไปคุยกับผุ้หญิงอื่นทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นอะไรกันเลย เราเคยเมาแล้วโทรไปคุยกับเขา2ชัวโมง ใจสั่นรัวๆหายใจไม่ทันพูดไปหายใจไม่ทันไปตื่นเต้นมากได้ยินเสียงทางโทรศัพท์แล้วใจมันแทบหนุดหายใจเลย จะทำไงดีให้ดึงสติกลับมาแล้วให้เลิกชอบเขา เราก็ไม่อยากเป็นแบบนี้เรารู้สึกเหมือนคนแก้เหงาที่เขามาคุยด้วยไปวันๆ แต่เราก็ยอมขอแค่ได้คุยเหมือนเอาใจไปเจ็บเล่นๆอะ ไม่มีอะไรมาดึงสติเราไว้เลย เรารู้ตัวว่าเราเลวมากที่คุยกับแฟนคนอื่นแต่เราไม่ได้ทำตามสมองมันทำตามใจตัวเอง ชั่วจริงๆเลย อยากได้คำพูดพลักดันให้เรามีสติสักที เราเหมือนคนบ้าทุกวันนี้
#แต่พี่เขาตรงสเปกเราทุกอย่างสูงยาวเข่าดีขาวกวนตีนแฟรนลี่น่ารักๆคนตลกๆชอบเล่นมุกคือตรงสเปกที่เราต้องการมีอายุน่าตาบุคลิคเป๊ะมาก
มีครั้งหนึ่งเราทำงานโดนงานบาดเลือดไหลรอบแรกเขาบอกเราไม่เป็นอะไรหรอกไกลหัวใจ รอบสองเราโดนอีกเขาแอบเอาพาสเตอร์ไปวางไว้โต๊ะหัวหน้าให้เราให้เราเดินไปยิบเอง เขาไม่กล้าเอามาให้กลัวคนรู้ คือตอนนั้นที่เขาทำกับเราใจบางมากไม่เคยมีใครทำให้5555555 ละช่วงหนึ่งอีกที่เราไม่คุยกัน เราไปทำงานกับเขาแล้วเขาใช่เราแล้วงานมันบาดแขนเราเลือดเราก็ใส่ถุงมือเลือดก็ไหลไม่หยุด เขาเอายาหม่องมาทาแผลสดให้เราเราก็เลยด่าเขาไป555 เขาก็กลับไปทำงานสักพักเราก็ไม่อะไรเขาเดินกลับมาเอาพาสเตอร์มาแปะแผลให้เรา เราแบบโอ้ยยยยยยใจบางไปเลยไม่ไหวแล้วตอนนั้น ตายอย่างสงศพสีชมพู เพราะเหตุการพวกนี้และที่ทำให้ชอบเขามากขึ้นจนอะไรก็ยอม เราไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมาทำแบบให้เราเลย อีกอย่างเราอ้วนด้วยเรามีเสน์หแค่พูดเก่งยิ้มหวานตลกๆโก๊ะๆขี้ตกใจ ยังมีคนตาบอดมาหลงเรา55555555555555