ตามที่บอกเลยครับ อยากจะปรึกษา ครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมคบกับแฟนมาประมานสองปีหกเดือนแล้วครับ มีอยู่พักหลังมานี่ผมรู้สึกตัวเองบ้างานจนเกินควร ทำงานตั้งแต่9โมงจนถึง4-5ทุ่ม บางครั้งลากยาวจนเกือบตีหนึ่ง ผมไม่ค่อยได้โทรหา เพราะจ้องแต่หน้าจอทำงานแทบจะตลอด ขับรถ พักหลังมาจับได้ ว่าแฟนคุยกับผู้ชายอีกคน ไม่โทษใครครับโทษตัวเอง วันนั้นเธอเลือกที่จะไปหาผู้ชายคนนั้น ผมขอร้องอ้อนวอนจนเธอใจอ่อนและยอมกลับมา หลังจากนั้นไม่นาน ผมก็ถามเธออยู่บ่อยครั้ง ว่าเลิกติดต่อกันแล้วไช่ไหม เลิกคุยจริงๆแล้วหรือป่าว เธอตอบเต็มปากทุกครั้งว่าเลิกขาด แต่มีอยู่วันหนึ่ง เธอเข้าห้องน้ำ ผมเลยหยิบมือถือของเธอ เข้าไปดูลายเจอเรื่องที่เจ็บปวดมากคือคุยกันอยู่ และเข้าไปดูทั้งที่ผู้ชายก็รู้ แต่ยังคุยกัน ผมปวดใจมากตัดสินใจโทรหาผู้ชายคนนั้นและเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง
เค้าเป็นคนดีมากครับ เค้ายอมถอยให้ผม ผมยอมรับว่าเจ็บปวดมากครับ ไม่รู้จะไปยังไงต่อดี แต่ผมก็ทำทุกอย่างที่ทำได้ พาเธอไปกินข้าวทุกเย็น ไปรับไปส่งบ่อยขึ้น โทรหาแทบจะตลอดเวลา สุดท้ายเธอก็ยังมีเวลาไปคุยกับอีกคน เพียงน้อยนิด ผมเลิกทำงานดึกแล้ว ตอนนี้ออกจากบ้าน9โมงกลับไม่เกิน6โมงเย็น ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นตายเพราะโรคประจำตัว เธอร้องไห้เสียใจมาก ผมทำได้แค่คอยปลอบเธอ เธอร้องและพูดถึงแต่เรื่องของเค้าอยู่ตลอดเวลา ผมเจ็บมากครับ ยอมรับว่าเจ็บมาก แต่ก็รักเธอมากเหมือนกัน ไม่อยากปล่อยให้เธอต้องอยู่คนเดียว สักวันถ้าเธอหายดีผมได้แต่หวังว่าเธอจะให้โอกาสผมอย่าเต็มใจอีกสักครั้ง หรือเธอหายดีเธอจะไปมีคนอื่นอีก ผมกลัวมากครับ ไม่รู้ว่าควรจะไปต่อ หรือพอแค่นี้ดี เป็นกระทู้แรกที่ผมเขียน ผึดถูกไปบ้างขออภัยด้วยครับ จิตตกมาก อยากจะถามพี่ๆ ถ้าเจอเหตุการแบบนี้ควรทำอย่างไรดีครับ
ตามที่ได้พิมใส่นะครับ อยากให้อ่านและข่วยให้คำปรึกษาผมทีครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมคบกับแฟนมาประมานสองปีหกเดือนแล้วครับ มีอยู่พักหลังมานี่ผมรู้สึกตัวเองบ้างานจนเกินควร ทำงานตั้งแต่9โมงจนถึง4-5ทุ่ม บางครั้งลากยาวจนเกือบตีหนึ่ง ผมไม่ค่อยได้โทรหา เพราะจ้องแต่หน้าจอทำงานแทบจะตลอด ขับรถ พักหลังมาจับได้ ว่าแฟนคุยกับผู้ชายอีกคน ไม่โทษใครครับโทษตัวเอง วันนั้นเธอเลือกที่จะไปหาผู้ชายคนนั้น ผมขอร้องอ้อนวอนจนเธอใจอ่อนและยอมกลับมา หลังจากนั้นไม่นาน ผมก็ถามเธออยู่บ่อยครั้ง ว่าเลิกติดต่อกันแล้วไช่ไหม เลิกคุยจริงๆแล้วหรือป่าว เธอตอบเต็มปากทุกครั้งว่าเลิกขาด แต่มีอยู่วันหนึ่ง เธอเข้าห้องน้ำ ผมเลยหยิบมือถือของเธอ เข้าไปดูลายเจอเรื่องที่เจ็บปวดมากคือคุยกันอยู่ และเข้าไปดูทั้งที่ผู้ชายก็รู้ แต่ยังคุยกัน ผมปวดใจมากตัดสินใจโทรหาผู้ชายคนนั้นและเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง
เค้าเป็นคนดีมากครับ เค้ายอมถอยให้ผม ผมยอมรับว่าเจ็บปวดมากครับ ไม่รู้จะไปยังไงต่อดี แต่ผมก็ทำทุกอย่างที่ทำได้ พาเธอไปกินข้าวทุกเย็น ไปรับไปส่งบ่อยขึ้น โทรหาแทบจะตลอดเวลา สุดท้ายเธอก็ยังมีเวลาไปคุยกับอีกคน เพียงน้อยนิด ผมเลิกทำงานดึกแล้ว ตอนนี้ออกจากบ้าน9โมงกลับไม่เกิน6โมงเย็น ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นตายเพราะโรคประจำตัว เธอร้องไห้เสียใจมาก ผมทำได้แค่คอยปลอบเธอ เธอร้องและพูดถึงแต่เรื่องของเค้าอยู่ตลอดเวลา ผมเจ็บมากครับ ยอมรับว่าเจ็บมาก แต่ก็รักเธอมากเหมือนกัน ไม่อยากปล่อยให้เธอต้องอยู่คนเดียว สักวันถ้าเธอหายดีผมได้แต่หวังว่าเธอจะให้โอกาสผมอย่าเต็มใจอีกสักครั้ง หรือเธอหายดีเธอจะไปมีคนอื่นอีก ผมกลัวมากครับ ไม่รู้ว่าควรจะไปต่อ หรือพอแค่นี้ดี เป็นกระทู้แรกที่ผมเขียน ผึดถูกไปบ้างขออภัยด้วยครับ จิตตกมาก อยากจะถามพี่ๆ ถ้าเจอเหตุการแบบนี้ควรทำอย่างไรดีครับ