ความรักควรมาคู่กับความสบายใจเราเข้าใจถูกไหม?

เราอยู่คอนโดกับแฟนสองคน คอนโดเป็นชื่อแฟน แฟนซื้อ แต่เราก็อยู่ด้วยกัน ช่วยจ่ายค่าห้อง ค่าของใช้ทุกอย่าง อยู่กันแบบปกติสุขดี จนวันนึงแฟนขอให้น้องชายมาอาศัยอยู่ด้วยสัก 2-3​เดือน บอกเด่วพอน้องมีงานทำมีเงินก็ย้ายออกแล้ว เราก็อ่ะโอเค เพราะอยู่ไม่นานและก็ยังเป็นน้องเขา น้องมาทำงานเป็นเด็กเสริฟร้านเหล้า เข้างานหกโมงเย็นเลิกคือร้านปิด ตอนเช้าเราทำกับข้าวทุกวันห่อใส่กล่องให้แฟนไปกินที่ทำงาน เราก็ทำเผื่อน้องเขาด้วย แต่พอเรากลับมาจากทำงาน หม้อข้าวเอย จานใส่กับข้าวเอย น้องเขากินทิ้งไว้ไม่เก็บล้าง ทั้งๆที่มันมีแค่ส่วนที่เขากิน เราทำแบบนี้เกือบ 2 เดือน ทำให้กินแล้วก็ล้างให้ เราเลิกงานมาก็เหนื่อยแล้วอ่ะ จนเราไม่ไหวเริ่มไม่ทำเผื่อ ทำแค่ของเรากับของแฟน แล้วก็บอกให้แฟนบอกน้องเขาว่าให้ล้าฃจานทุกครั้งหลังจากกินเสร็จ เพราะแมลงสาบตัวเล็กๆที่คอนโดมันเยอะมาก แต่คือก็ทำบ้างไม่ทำบ้างหลังจากที่บอก คือทำนับครั้งได้เลยอ่ะ มีแต่เราที่ทำ เรื่องล้างจานจบไป ต่อด้วยเรื่องซักผ้า คือปั่นผ้าคาเครื่องไม่ตาก เครื่องก็เหม็นอับ ผ้าเหม็นอับ เออ ซักใหม่ไปอีก ตากผ้า ผ้าแห้งแล้วไม่เก็บเราจะตากผ้าเรา เราต้องมานั่งถอดไม้แขวน ต้องเก็บผ้าให้ พับผ้าให้ คือบอกนะว่าให้เก็บพับเก็บทำ ห้องมันรก ก็ทำนับครั้งได้เหมือนเดิม พีคสุดวันนั้นกลับจากทำงานมา เปิดห้องเจอพาแฟนมา เราก็แบบเห้ยทำไมแฟนไม่บอกว่ะ จะพาใครมาห้องแบบนี้ก็ได้เลยเหรอ แฟนเราก็บ่นน้องไปว่าทำไมพาแฟนมาไม่บอกก่อน จนเข้าเดือนที่สาม มาบอกเราว่าจะขอพาแฟนมาอยู่ด้วย เห่ยยย ห้องแค่ 27-28 ตร.ว. ทุกวันนี้อยู่ 3 คสก็จะเดินชนกันตายล่ะ ยังจะกล้าขอพาแฟนมาอยู่อีก เราเลยบอกว่าไม่ได้หรอกห้องก็แคบจะนอนตรงไหน มันบอกให้เอาโซฟาออกไปสิ นอนได้ตรงนี้ เราบอกไม่ได้หรอกนะ ห้องไม่ได้กว้างขนาดนั้น น้องมันก็ไม่ได้สนใจในสิ่งที่เราพูดแต่กลับย้อนใส่เราว่า ไม่รู้แหละจะลองขอพี่เขาดู นี่เลยแบบ 😡 อะไรว่ะ แถมไม่รู้ว่าน้องไปบอกแฟนว่ายังไงที่เราบอกให้อยู่ไม่ได้หรอก แฟนน้องโพสด่าเราว่า อย่าแรดนักเลยพี่ คนเขาดูออกว่าจะเอาทั้งพี่ทั้งน้อง อิ ยยยยย นี่แบบให้แฟนดู แล้วบอกนี่ไม่โอเคนะ มาอาศัยอยู่แล้วจะพาแฟนมาอยู่ ไม่ให้อยู่แล้วมาโพสด่ากันเนี่ย แฟนเราก็ไปคุย จนเข้าเดือนที่ 5 เราเริ่มถามแฟนว่า สรุปยังไงเรื่องน้องจะให้อยู่กันไปแบบนี้ตลอดเลยเหรอ ไหนคุยกันไว้แค่ 3 เดือนไง แฟนเราก็เงียบ เราก็อดทนนะ เพราะเราไม่อยากให้แฟนเราลำบากใจ แต่ความอดทนของเราก็มีขีดจำกัด แล้วเราก็คิดว่าเราอดทนมากจนถึงที่สุดแล้ว ความสะอาดทุกอย่างในห้องเราทำคนเดียว ล้างห้องน้ำ งานบ้านทุกอย่าง ของใข้ส่วนตัวหมดก็ไม่เคยซื้อใช้ คือใข้รวมกับของเราหมด เราอัดอั้นจนเราต้องคุยกับแฟนอีกเรื่องน้อง จากเมื่อก่อนเราหยุดงานเราเก็บกวาดบ้านทำความมะอาดห้องได้ แต่ทุกวันนี้ทำได้แค่หมกตัวอยู่ในห้องนอน เพราะน้องมันนอนตรงโซฟาหน้าห้อง ล่าสุดพาเพื่อนผู้ชายมาห้อง เราเปิดประตูห้องนอนมากำลังจะไปทำงาน คือแบบ อะไรว่ะ พาใครมาก็ได้อีกแล้วเหรอ แล้วผู้หญิงกับความเสี่ยงสมัยนี้มันควบคุมได้เหรอ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ ดูข่าวทุกวันนี้ดิ คือเรารักแฟนเรามากนะ แต่เราก็ทนอยู่แบบนี้ไม่ได้เหมือนกัน ถ้าเป็นเพื่อนๆที่ตกอยู่ในสถานะแบบเราตอนนี้จะทำไง เราเองมีคำตอบในใจอยู่แล้วแหละ แต่เราอยากฟังความคิดเห็นจากคนอื่นๆบ้าง...