สวัสดีคะเราชื่ออรอายุ16ปีรู้สึกว่าตัวเองเป็นจุดด้อยของสังคมตั้งเเต่เด็กเราจำความได้ว่าไม่ค่อยมีเพื่อนไม่มีใครคบมีแต่คนรังแกแม้กระทั้งครูเราเหมื่อนถูกทุกคนมองข้ามถูกเมินไม่ได้อยู่ในสายตาใครจะมีก็มีแต่แม่ที่รักเราจนเราอยู่ป.4-6ชีวิตเหมื่อนจะดีขึ้นมีเพื่อนมีคนยอมรับมากขึ้นพอจบเราก็ย้ายไปเรียนที่อื่นก็เจอแบบเดิมถูกมองข้ามถูกกดดันต่างๆนาๆเวลามีงานกลุ่มหรือไรเราก็ถูกเมินไม่มีใครเอาตลอดเลยแต่ก็ยังดีที่เราทนจบม.3ได้พอเราขึ้นป.วช.1ชีวิตเหมื่อนจะดีขึ้นแต่ปล่าวเลยชีวิตเราก็ยังเหมื่อนเดิมโดนเมินโดนทุกคนรังแกถูกมองข้ามเดินคนเดียวไม่ค่อยมีเพื่อนปัญหาเยอะจนตอนนี้เราทนไม่ใหวกับตัวเองแล้วทำมัยตัวเองเจอกับอะไรแบบนี้ซ่ำๆเรามันไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอคนถึงไม่คบโดนเมิน😂😂😂
เคยเบื่อและไม่เข้าใจกับชีวิตตัวเองกันมั้ย