เพื่อนที่แสนรัก

เราไม่แนะนำตัวน่ะเพราะอยากเข้าเรื่องเลย 

คือ เรื่องมีอยู่ว่าเราย้ายรร.ตอนม.5 และทุกอย่างก็ปกติแหละ แค่ที่ไม่ปกติคือเพื่อนคนนึงของเราเว้ย เค้าเป็นคนค่อนข้างที่จะเรียนเก่ง แล้วมีวันนึงเราก็ไปเรียนพิเศษกับครูที่รร.นี้แหละแล้วเราเรียนห้องเดียวกัน แต่ตอนแรกเราเข้ามาใหม่ๆเค้าเป็นคนปากร้ายแต่วันนั้นเค้ามาพูดดีกับเรา เค้าชอบมาแซวเราให้เพื่อนอิกคนแต่เราก็ไม่ได้คิดอะไร แต่บางครั้งก็ดูเหมือนว่าเค้าจะสนใจเราน่ะ มีบางครั้งเราหันไปเค้ามองเราพอดี แล้วพอเค้าเห็นเราเค้าก็หันหน้าไปทางอื่นแล้วชอบมาพูดกับเรา แล้ววันนึงเราก็หลุดไปรุสึกดีกับเค้า เออ!! เราลืมบอกเค้ามีแฟนแล้วน่ะ ต่อนับวันเรายิ่งรู้สึกดีและกลายเป็นเราเองที่ชอบเค้าเอามากๆมีวันหนึ่งเราไม่ไปรร.เพราะติดธุระ แล้วเค้าถามหาเราเว้ย คือแบบวันนั้นดีใจมากเว่อร์ แล้วคือดีใจไปครึ่งนึงว่าเค้าต้องมีใจให้เราแน่ เค้าก็ยังแซวเราอยู่เรื่อยๆ จากวันนั้นเรื่องมันเริ่มเศร้าตรงนี้แหละ คือช่วงขึ้นม.6เว้ย เปิดเทอมมาเค้าก็ยังแซวเราอยู่น่ะ แต่ไปรู้ทำไม จู่ๆเค้าก็หยุดไปเฉยๆแต่ก่อนเรารู้สึกรำคานมากแต่ตอนนี้เรารู้สึก เหงาเอามากๆเวลาที่เห็นเค้าแต่ดูเหมือนจะไม่สนใจเราแล้ว แม้แต่พูดเค้าก็ดูเย็นชากับเรามากๆ เค้ากลับไปเป็นนิสัยเดิมตอนที่เราย้ายมาไหม่ๆ แล้วเราเจ็บใจที่สุดคือ เค้ามีท่าทีเหมือนจะมาชอบเพื่อนในกลุ่มเราเว้ย ซึ่งเพื่อนคนนี้เรารักมันมากมันดีกับเราเกือบทุกอย่างให้คำปรึกษาทุเรื่อง แต่เสียอย่างเดียวเพราะผู้ชายคนนี้ทำให้เรารู้สึกแย่กับเพื่อนคนนี้เวลาที่เค้าชอบมาคุย มาแหย่เพื่อนเราเรารู้สึกแย่มากอย่างบอกไม่ถูก เราจะไม่อะไรมาหรอกน่ะถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช้เพื่อนของเรา ถึงโอกาสที่พวกเค้าจะสานความสัมพันธ์มันมีน้อยก็เถอะ เพราะฝ่ายชายมีแฟนอยู่แล้วแต่มันก้อไม่แน่หรอก เพราะทุกวันนี้เค้าก็เหมือนไม่ค่อยได้สนใจแฟนตัวเองเลยติดเกมมาก แต่เพื่อนเรามันยังไม่รู้หรอกมั้ง แต่เราดูออกไง เราเคยเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนอีกคนมันก็บอกเพื่อนเราคงไม่ชอบเค้าหรอกเพราะมันไม่ชอบผู้ชายสไตล์นี้ แต่ใครจะไปรู้อนาคตเนอะ เรายอมรับว่าเราเป็นเพื่อนที่แย่แทนทราจะเชื่อใจเพื่อนตัวเองกลับไประแวงเพื่อน แต่คืออดคิดไม่ได้จริงๆเว้ย

อยากถามว่าเราจะจัดการความรู้สึกของเรายังไงดีเพราะแย่มากเลยน่ะ เรากลัวทำนิสัยแย่ๆใส่เพื่อนตัวเองโดยที่เค้าก็ไม่ผิดอะไร

ช่วยเราด้วยเราไม่สบายใจกับเรื่องนี้เอามากๆ