ขออนุญาตแนะนำตัวก่อนนะครับผมชื่อนายฐิติวัฒน์ กลั่นไพฑูรย์ ชื่อเล่นไฟ้ท์ อายุ19ปี เกิดเมื่อวันที่2สิงหาคม พศ.2543กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่1คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์เชิงการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม สีที่ชอบคือสีเขียวครับเพราะผมเกิดวันพุธครับ วิชาที่ชอบคือ วิชาสังคมศึกษากับวิชาประวัติศาสตร์ครับ ภูมิลำเนา บ้านเลขที่1450แขวงบางบำหรุ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ขออนุญาตเข้าเรื่องเลยก็แล้วกันนะครับหลังจากที่แนะนำตัวมาแล้วนะครับ คือ ผมเป็นคนที่ค่อนข้างเรียนใช้ได้(ไม่ได้อวยตัวเองนะครับ)โดยเกรดเฉลี่ยตอนจบม.6ประมาณ3.07ครับ ผมเป็นคนที่ค่อนข้างตั้งใจเรียนมากๆครับ เพราะว่าอยากได้วิชาความรู้ไปใช้ในการทำงานและตอบแทนพระคุณพ่อแม่คือไม่อยากให้พ่อแม่ท่านเสียใจ ผมเป็นคนที่ค่อนข้างหัวอ่อน เชื่อฟังพ่อแม่ เป็นที่รักที่เมตตาของญาติผู้ใหญ่ทุกๆคน และดูซื่อๆไม่ค่อยทันคนไปบ้าง เพราะพ่อแม่ผมค่อนข้างเป็นห่วงผมมากๆครับถึงขนาดต้องโทรบอกพ่อแม่ว่าตอนนี้ถึงที่ไหนแล้วครับอะไรประมาณนี้นะครับ ผมก็เข้าใจว่าพ่อแม่ทุกคนก็ต้องรักและห่วงลูกทุกคน และผมก็กินอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์(ที่บ้านฐานะปานกลางครับ)เวลาจะกินอะไรญาติผู้ใหญ่หรือไม่ก็พ่อแม่ผมพาไปเลี้ยงอย่างอิ่มหนำสำราญ ทำให้ผมอาจทำอะไรไม่ค่อยเป็นบ้างบางที แต่ก็ต้องฝึกทำอะไรให้เป็นบ้าง ที่เล่ามานี้คือประวัติชีวิตของผมเอง ถามว่าเกี่ยวอะไรกับที่ผมจะมาปรึกษาวันนี้หรือไม่ คือ ผมเป็นคนที่บุคลิคภายนอกผมเป็นคนที่ดูซื่อๆไม่ค่อยทันคน ไม่ค่อยมีเล่ห์เหลี่ยม(อ่อนโลก)ครับ ผมก็คิดไปว่าการที่ผมเป็นคนที่อาจจะดูซื่อๆไม่ค่อยทันคนแบบนี้ชาตินี้คงไม่มีใครมาชอบผมนะครับ (เท่าที่ผมเห็นมาคือคนที่มีแฟนส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ทันคน ทันโลก )แต่ผมเป็นคนที่ค่อนข้างหัวอ่อน ซื่อๆ ชีวิตประจำวันของผมคือ ตื่นแต่เช้ามืดเพื่อเดินทางไปเรียนที่มหาวิทยาลัย(สำหรับบางวัน)และก็ไปเรียนหนังสือ พอเรียนเสร็จก็คุยกับเพื่อนเล็กน้อยและก็เดินทางกลับบ้าน วันเสาร์อาทิตย์ผมก็อยู่กับพ่อแม่ (บางสัปดาห์ก็ไปเที่ยวตามวัดอะไรแบบนี้นะครับ)คือ ผมเองก็อยากเข้าสังคม อยากมีแฟนมีคนรู้ใจอะไรเหมือนคนอื่นบ้างครับ(แต่เหล้าผมไม่กิน บุหรี่ผมไม่สูบนะครับ ผมรู้ว่ามันเป็นสิ่งไม่ดีที่อย่าไปลองครับ)ที่ผมอยากมีแฟนหรือคนรู้ใจเพราะว่า1.เวลาผมนั่งรถเมล์ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยบางทีผมก็เห็นผช.ขับรถผญ.นั่งซ้อนท้ายบ้างและก็เห็นบางคนเดินคู่กันจับมือกันและบางทีก็นั่งรถเมล์ด้วยกัน 2.เพื่อนที่มหาวิทยาลัยของผมบางคนเขาก็มีแฟนหรือคนรู้ใจแล้ว บางวันผมเห็นเขาก็ขับมอไซค์นั่งซ้อนท้ายมามหาวิทยาลัยทุกวันเหมือนกัน 3.ผมเห็นคู่รักบางคนเขาก็ไปเที่ยวตามที่เที่ยวต่างๆบ้างเช่น ทะเล ภูเขา เขาก็ไปแบบกอดกันหรือสวีทกันอะไรแบบนี้ บางคู่ก็ไปนั่งทานอาหารใต้แสงเทียน บางคู่ก็ไปเดินห้างไปดูแฟชั่น เช่น รองเท้า กระเป๋า บางคู่ก็ไปกินอาหารด้วยกัน เช่นไอศกรีม swensen ผมเห็นแล้วผมก็รู้สึกเขารักกันดีแต่ผมก็แอบอิจฉานิดๆเหมือนกันว่า อยากมีแฟนแบบเขาจัง จะได้พาแฟนไปทานอาหารใต้แสงเทียน ไปเดินห้างดูแฟชั่น ไปดูภาพยนตร์ อะไรแบบนี้นะครับ 4.บางทีผมก็ดูช่องละครที่พระเอกนางเอกรักกันแต่งงานกันและบางทีผมก็ดูการ์ตูนพวกเทพนิยายดิสนีย์ที่เจ้าชายเจ้าหญิงแต่งงานกันรักกัน ด้วยเหตุผลข้างต้นที่ทำให้ผมอยากมีแฟนหรือคนรู้ใจเหมือนคนอื่นบ้างครับ แต่อุปสรรคของผมคือ 1.ผมจีบไม่เป็นครับ ผมรู้แค่คำว่าจีบแต่ไม่รู้ว่าจีบคนเขาจีบกันอย่างไร มีขั้นตอนยังไง 2.ผมคิดว่าผช.ทุกคนต้องจีบผญ.เป็นทุกคน(เป็นไปไม่ได้ที่ผญ.จะมาจีบผช.)3.มีผญ.บางคนที่เขาอาจจะมองว่าผมเป็นเพศที่3 เกย์ ตุ๊ด กะเทยอะไรแบบนี้นะครับ เพราะว่าผมเป็นคนที่เรียบร้อย ไม่กินเหล้าสูบบุหรี่เหมือนวัยรุ่นชายไทยทั่วไปนะครับ 4.ผมคิดว่าคงไม่มีสาวๆที่ไหนมาชอบผมนอกจากคนรุ่นคุณป้าคุณยายมาชอบผมอะไรแบบนี้นะครับ ซึ่งผมก็ไม่ต้องการให้คนที่มีอายุมากกว่ามาชอบด้วยครับ เพราะว่าคนที่เป็นผู้ใหญ่กว่าเราต้องให้ความเคารพนับถือมากกว่าที่จะไปรักแบบคู่รัก ผมรู้สึกแบบกังวลครับ แต่ไม่ได้เครียดมากจนไม่เป็นอันทำอะไร (ผมก็คิดอยากจะบวชแบบหนีปัญหาไปเลย แต่ผมก็กลับมาฉุกคิดได้ว่า มนุษย์ทุกคนบนโลกต่างก็มีปัญหาเข้ามาทั้งนั้น เพียงแต่เรารู้จักวิธีแก้มันหรือเปล่า)และผมก็อยากทำงานเพื่อเลี้ยงดูตนเองและพ่อแม่ครับ ผมเป็นคนที่ไม่เคยมีประสบการณ์ความรักมาก่อนครับ (ไม่เคยมีแฟนเลยครับ ตั้งแต่จบป.6และจบม.6จนผมเรียนมหาวิทยาลัยแล้วผมก็ยังไม่เคยมีแฟนครับ)หรือว่าชีวิตประจำวันที่เหมือนเดิมทุกวันเช่น ไปเรียน เรียน เรียนเสร็จ กลับบ้าน ทำตามที่ผู้ใหญ่หรือพ่อแม่บอกไว้ หรืออยู่ที่ามกลางผู้หลักผู้ใหญ่มากจะเป็นปัจจัยที่ทำให้ผมไม่มีแฟนได้ หรือผมอาจจะดูซื่อๆไม่ค่อยทันคน หรือดูเป็นตัวตลก ก็เลยไม่มีใครเขามาชอบผม หรือว่าผมดูเป็นผู้ชายเรียบร้อยเกินไป เพราะปกติวัยรุ่นชายไทยต้องห้าวๆนักเลงๆกินเหล้าสูบบุหรี่จีบผญ.เป็นก็เลยทำให้ผมไม่มีแฟนได้ ผมก็ไม่รู้จะไปปรึกษาใคร(พ่อแม่ผมก็เคยปรึกษาแล้ว แต่ก็ได้ความคิดมุมมองแบบผู้ใหญ่)ไหว้พระบรมรูปรัชกาลที่5องค์ยืนในห้องผมขอพรขอให้ผมได้มีคนมาชอบผมก็มีเพื่อนคนหนึ่งมาบอกผมว่ามีเพื่อนผญ.คนนึงเขาชอบเธออยู่นะ (รู้ผ่านแชทตอนขึ้นรถเมล์กลับบ้าน)ผมก็ดีใจมาก ดีใจสุดๆจนอยากรีบถึงบ้านไวๆแต่พอถึงบ้านดูข้อความอีกทีเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าล้อเล่นเขามีแฟนแล้ว ผมก็เสียใจนิดๆเหมือนกัน ที่ผมเล่ามาทั้งหมดนี้คือผมต้องการจะขอคำปรึกษาจากสมาชิกชาวพันทิปครับ ผมพูดไม่เก่งนะครับ แต่พิมพ์เก่งนะครับ55