จะเล่าแบบย่อๆนะคะ คือเรารู้จักกับผู้ชายคนนึ่งเราคุยกันมาพักใหญ่จนเราตกลงคบกัน ตลอดเวลาที่คบกันมาเราดูรักกันมากเขาแสดงให้เราเห็นว่าเขารักเรามาก มากจนคิดอยากจะสร้างครอบครัวด้วยกัน แต่มีอยู่ครั้งนึ่งที่ทำให้ความคิดนั้นพังลงไป อยู่ๆเขาก็หายเงียบไป1อาทิตย์ เต็มๆไม่ติดต่อโทรไม่รับหายไปแบบงงๆ จนวันนึ่งเขาโทรมา เขาโทรมาร้องไห้เขาบอกว่าเขาขอโทษ เขามีเรื่องอยากจะบอก เขามีลูกมีเมียแล้ว พอเราได้ยินแบบนั้นมันรู้สึกจุกจนพูดไม่ออก เขาเล่าให้ฟังว่า เขาอยากเลิกกับเมียเขาแต่เขาก็อยากได้ลูกไว้เมียเขาไม่ยอมถ้าเลิกกันเมียเขาก็จะเอาลูกไป เขาไม่รู้จะทำไงเลยต้องอยู่แบบนี้ แล้วเขาก้อยังบอกกับเราอีกว่าเขารักเทอมากอยากจิงจังกะเทออยากสร้างอนาคตกับเทอ รอเขาก่อนได้ไหม ซึ่งคำถามนั้นเป็นอะไรที่ตอบยากมากไม่รู้ว่าจะต้องรออีกนานแค่ไหน ไม่รู้อะไรสักอย่างเลย แต่ทำไงได้ในเมื่อรักเขาไปแล้วก็ต้องยอม สุดท้ายเราก็เหมือนเมียน้อย เป็นคนที่ทุกคนไม่อยากจะเป็น เราทำได้แค่รอกับรอ เราไม่เคยบอกให้เขาสองคนเลิกกัน เราไม่เคยอยากได้อะไรจากเขาเรยนอกจากความรัก เราอยู่แต่ในที่ของเรา แต่จะมีใครรู้บ้าง ยิ่งรักมากมันก็ยิ่งทรมานมาก เทศกานไหนเราก็ไม่เคยอยู่ด้วย เราอยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมรอวันที่เขาว่างที่จะมาหา เคยคิดจะตัดใจนะพยายามแล้วมันทำไม่ได้สักที ไม่รู้ว่าควรทำไงต่อไปเลย ? #ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ
ช่วยบอกทีต้องทำไงกับรักที่มันเป็นไปได้ยาก?