คือเราก็รู้ตัวว่าเป็นกะเทยมาตั้งแต่เด็กๆ และพ่อแม่ก็รู้ว่าเราเป็นแบบนี้ ซึ่งก็มีบางครั้งแม่ก็ชอบพูดขำๆว่าเป็นกะเทยต้องเทคฮอร์โมนด้วยนะเดี๋ยวกล้ามใหญ่แล้วจะไม่สวย ซึ่งก็ดูเหมือนเขาจะรับได้ พอจบมัธยมจนเราเข้ามหาลัย แล้วในมหาลัยมันฟรีสไตล์ เราเลยอยากจะเปลี่ยนตัวเองอยากจริงจังและเริ่มไว้ผมยาวจนวันหนึ่งเราได้กลับบ้านแล้วแม่ก็พาไปเดินซื้อของปกติเราก็หันไปบอกแม่ว่าเราจะไว้ผมยาวนะ เราจะเป็นแบบนี้ เขาก็พูดมาว่าจะมาไว้อะไร เราเลยไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก จนมีวันที่เราใกล้กลับบ้านแม่เลยบอกทางโทรศัพท์ว่ากลับมาบ้านครั้งนี้มาตัดผมเลยนะ เราก็บอกว่าไม่ตัดจะไว้ แล้วเขาก็พูดต่ออีกว่าไม่อายคนอื่นหรอไว้ผมยาวแล้วใส่ชุดนักศึกษาชาย เราก็บอกไปว่าจะอายทำไมเพื่อนกะเทยคนอื่นก็ทำรอปลดระเบียบก็แต่งใส่ชุดนักศึกษาหญิงได้แล้ว และแม่ก็ว่าไม่ต้องกลับมาอาทิตย์นี้ต้องตัดผม เราเลยพูดไปขนาดพ่อกับแม่ยังรับในตัวเราไม่ได้แล้วจะให้คนอื่นมายอมรับในตัวลูกแม่เนี้ยหรอ แล้วเราก็ร้องไห้ แล้วเขาก็วางสายไป เราควรจะพูดกับเขายังไงดี! เป็นแบบนี้โคตรบั่นทอนจิตใจเลยไม่มีทั้งกำลังใจเรียนทั้งยังแอบมานั่งร้องไห้คนเดียว โคตรจุกเลยอ่ะเจอแบบนี้