มีเรื่องหนักใจมากเลยค่ะ และเครียดมาก คิดไม่ออกจริงๆค่ะ จะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี
เรามี อา เปิดร้านอาหารที่ต่างประเทศ เขาเคยบอกว่าจะให้เราไปทำงานด้วย ตอนนี้ เริ่มเอาญาติๆไปทำมีลุงเราได้ไปแล้วและกำลังจะเอาพี่สะใภ้ไปด้วย ปีที่แล้วเขาเคยบอกว่าจะให้เราไปค่ะเราก็ดีใจมาก เพราะเขาบอกว่าที่นั้นทำงานได้เงินเยอะ แต่มีเงือนไขว่าเราต้องคบกับเพื่อนของอาค่ะ และถ้าชอบก็แต่งงานจะได้ไปได้ง่ายๆ เราก็ไม่ค่อยโอเครที่จะให้คบกับผู้ชายคนนั้น รู้สึกแย่ที่อาให้ข้อเสนอแบบนี้เรามีแฟนอยู่แล้วค่ะ แต่เป็นทอม เขาไม่ได้ทำอะไรผิดดูแลเราดีมากๆทำงานหาเงินสร้างตัวไปด้วยกันเพราะรู้ว่าที่บ้านคงไม่เปิดใจรับง่ายๆแน่ๆ ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆแหละค่ะ เราเปิดใจคุยกับแม่ ว่าเราไม่สามารถไปอยุ่ที่นั้นได้ด้วยการให้แต่งงานกับผู้ชายคนนั้นค่ะ ตอนแรกแม่เข้าใจ และให้เรากับแฟน(ทอม)ช่วยกันเก็บเงินสร้างตัว ทำให้ครอบครัวเห็นว่าเราก็ทำได้ เรื่องเหมือนจะดีขึ้น ผ่านมาเกือบปี แม่ถามว่ายังอยากไปทำงานกับอาไหม ตอนนี้ไม่เกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น เราก็โอเครขึ้น เริ่มมีความหวังเพราะก็อยากหาเงินได้เยอะพ่อแม่จะได้สบาย แต่ก็มีเงือนไขเหมือนเดิมค่ะ แต่คราวนี้เป็นผู้ชายคนใหม่ เราก็รู้สึกแย่ไปอีก แต่ครั้งนี้แม่เอ่ยปากเองเลยว่าอยากสบายแล้วแม่แก่แล้ว อยากให้ลูกมีชีวิตที่ดีขึ้นมีอนาคตที่ดี ไม่อยากให้พ่อแม่อยู่สุขสบายเหมือนเมียของลุงที่ได้ไปก่อนหน้านี้หรอ เรากุจุกกับคำพูดของแม่ รู้สึกว่าตัวเองเห็นแก่ตัว ที่เลือกอยู่กับคนที่ตัวเองรัก แล้วพ่อแม่ลำบาก แต่จะให้เราทิ้งเขาเพื่อไปเอาคนที่ครอบครัวหาให้แล้วคิดว่าครอบครัวจะสบาย เราก็เลือกคนนั้นไม่ได้ เพราะไม่ได้รัก ตอนนี้ตัดสินใจไม่ได้ค่ะ แต่ใจคือรักแฟนคนนี้มากเพราะเราผ่านอะไรกันมาเยอะมาก ทั้งต้องต่อสู้กับคำคนพูดว่าคบกับเพศเดียวกันจะไปกันรอดได้ยังไง
อีกใจหนึ่งคิดถึงพ่อกับแม่ อยากให้มีชีวิตที่สุขสบายจริงๆ แต่ทุกวันนี้ก็ทำอยู่นะคะ เรา อายุ 27 ทำงานมา 4 ปี ช่วยกันหากับแฟน ส่งน้องเรียนมหาวิทยาลัยด้วยส่งให้พ่อกับแม่เราบ้าง พ่อแม่ทางแฟนเขาไม่ได้ให้เลยเขาให้เราหมด
ซื้อรถด้วยกัน 1 คัน ปีหน้าคิดว่าน้องจบจะซื้อบ้านและคงมีเงินส่งให้พ่อแม่ทุกเดือน แต่นั้นคงยังไม่พ่อใช่ไหมค่ะ ตอนนี้พ่อแม่คงมองว่าทำแค่นี้เมื่อไหร่พ่อแม่จะสบาย เลยอยากให้เราไปต่างประเทศมากกว่าจะได้ไม่ลำบากไม่เหนื่ิอย แม่เราบอกแบบนี้จริงๆนะ เราก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะดีไหม แต่รู้ว่าถ้าเราทิ้งแฟนที่คบกันมาผ่านความลำบากมาด้วยกันแล้วไปเลือกคนที่ครอบครัวหาให้ เราคงรู้สึกแย่ไปตอดเช่นกัน เราควรจะเลือกความสุขของครอบครัวมากกว่าความสุขตัวเองไหมค่ะ ต้องจบปัญหานี้ยังไงค่ะ? แล้วคนที่อายุ 27 ต้องมีอะไรแล้วบ้างค่ะพ่อแม่ถึงจะให้เรามีชีวิตเป็นของเราที่เราอยากจะเป็นค่ะ
ถ้าเราไม่อยากทำในสิ่งที่แม่แนะนำให้ทำำ เราจะเป็นลูกที่แย่ไหมค่ะ?
เรามี อา เปิดร้านอาหารที่ต่างประเทศ เขาเคยบอกว่าจะให้เราไปทำงานด้วย ตอนนี้ เริ่มเอาญาติๆไปทำมีลุงเราได้ไปแล้วและกำลังจะเอาพี่สะใภ้ไปด้วย ปีที่แล้วเขาเคยบอกว่าจะให้เราไปค่ะเราก็ดีใจมาก เพราะเขาบอกว่าที่นั้นทำงานได้เงินเยอะ แต่มีเงือนไขว่าเราต้องคบกับเพื่อนของอาค่ะ และถ้าชอบก็แต่งงานจะได้ไปได้ง่ายๆ เราก็ไม่ค่อยโอเครที่จะให้คบกับผู้ชายคนนั้น รู้สึกแย่ที่อาให้ข้อเสนอแบบนี้เรามีแฟนอยู่แล้วค่ะ แต่เป็นทอม เขาไม่ได้ทำอะไรผิดดูแลเราดีมากๆทำงานหาเงินสร้างตัวไปด้วยกันเพราะรู้ว่าที่บ้านคงไม่เปิดใจรับง่ายๆแน่ๆ ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆแหละค่ะ เราเปิดใจคุยกับแม่ ว่าเราไม่สามารถไปอยุ่ที่นั้นได้ด้วยการให้แต่งงานกับผู้ชายคนนั้นค่ะ ตอนแรกแม่เข้าใจ และให้เรากับแฟน(ทอม)ช่วยกันเก็บเงินสร้างตัว ทำให้ครอบครัวเห็นว่าเราก็ทำได้ เรื่องเหมือนจะดีขึ้น ผ่านมาเกือบปี แม่ถามว่ายังอยากไปทำงานกับอาไหม ตอนนี้ไม่เกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น เราก็โอเครขึ้น เริ่มมีความหวังเพราะก็อยากหาเงินได้เยอะพ่อแม่จะได้สบาย แต่ก็มีเงือนไขเหมือนเดิมค่ะ แต่คราวนี้เป็นผู้ชายคนใหม่ เราก็รู้สึกแย่ไปอีก แต่ครั้งนี้แม่เอ่ยปากเองเลยว่าอยากสบายแล้วแม่แก่แล้ว อยากให้ลูกมีชีวิตที่ดีขึ้นมีอนาคตที่ดี ไม่อยากให้พ่อแม่อยู่สุขสบายเหมือนเมียของลุงที่ได้ไปก่อนหน้านี้หรอ เรากุจุกกับคำพูดของแม่ รู้สึกว่าตัวเองเห็นแก่ตัว ที่เลือกอยู่กับคนที่ตัวเองรัก แล้วพ่อแม่ลำบาก แต่จะให้เราทิ้งเขาเพื่อไปเอาคนที่ครอบครัวหาให้แล้วคิดว่าครอบครัวจะสบาย เราก็เลือกคนนั้นไม่ได้ เพราะไม่ได้รัก ตอนนี้ตัดสินใจไม่ได้ค่ะ แต่ใจคือรักแฟนคนนี้มากเพราะเราผ่านอะไรกันมาเยอะมาก ทั้งต้องต่อสู้กับคำคนพูดว่าคบกับเพศเดียวกันจะไปกันรอดได้ยังไง
อีกใจหนึ่งคิดถึงพ่อกับแม่ อยากให้มีชีวิตที่สุขสบายจริงๆ แต่ทุกวันนี้ก็ทำอยู่นะคะ เรา อายุ 27 ทำงานมา 4 ปี ช่วยกันหากับแฟน ส่งน้องเรียนมหาวิทยาลัยด้วยส่งให้พ่อกับแม่เราบ้าง พ่อแม่ทางแฟนเขาไม่ได้ให้เลยเขาให้เราหมด
ซื้อรถด้วยกัน 1 คัน ปีหน้าคิดว่าน้องจบจะซื้อบ้านและคงมีเงินส่งให้พ่อแม่ทุกเดือน แต่นั้นคงยังไม่พ่อใช่ไหมค่ะ ตอนนี้พ่อแม่คงมองว่าทำแค่นี้เมื่อไหร่พ่อแม่จะสบาย เลยอยากให้เราไปต่างประเทศมากกว่าจะได้ไม่ลำบากไม่เหนื่ิอย แม่เราบอกแบบนี้จริงๆนะ เราก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะดีไหม แต่รู้ว่าถ้าเราทิ้งแฟนที่คบกันมาผ่านความลำบากมาด้วยกันแล้วไปเลือกคนที่ครอบครัวหาให้ เราคงรู้สึกแย่ไปตอดเช่นกัน เราควรจะเลือกความสุขของครอบครัวมากกว่าความสุขตัวเองไหมค่ะ ต้องจบปัญหานี้ยังไงค่ะ? แล้วคนที่อายุ 27 ต้องมีอะไรแล้วบ้างค่ะพ่อแม่ถึงจะให้เรามีชีวิตเป็นของเราที่เราอยากจะเป็นค่ะ