สับสนกะตัวเอง เรารักพี่เขา หรือแค่หลงไหล แค่ชอบ พี่เขากันนะ?

เรารู้สึกบางอย่างกับรุ่นพี่คนนึงค่ะ สมมติว่าพี่ชื่อ A  เป็นความรู้สึกที่เรารู้สึกว่าไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน เราเจอพี่เขางานรับน้อง พี่เขาเป็นพี่สต๊าฟในฐาน ตอนแรกพี่เขาก็ไม่ได้โดดเด่น ไม่ได้สะดุดตาจนต้องหันไปมองอะไร ทุกอย่างก็ปกติดี นั่นคือครั้งเเรกที่เราเจอพี่เขา จากนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีก เพราะรับน้องกันแค่แป๊บๆหลังจากช่วงรับน้องมา ก็เป็นช่วงจัดงานวันไหว้ครู เรากับเพื่อนสาขาก็ช่วยกันจัด ด้วยความเป็นงานแรก พวกรุ่นพี่เขาก็ทักกันมาถามว่าทำได้มั้ย ติดปัญหาอะไรรึป่าว ตอนนั้นกลุ่มเพื่อนสาขาเราก็มีปัญหาความเห็นอะไรไม่ตรงกัน กลุ่มก็เลยนัดกันไปคุยแล้วก็เจอกลุ่มเพื่อนกับพี่ A ทีนี้พวกพี่เขาก็ให้คำปรึกษาอะไรมา ห้องที่เจอกันโต๊ะนั่งมันจะเป็นโต๊ะยาวแคบๆพี่เขานั่งตรงกับที่นั่งเรา ตอนนั้นตาเราก็เลยไปโฟกัสที่พี่เขา แล้วรู้สึกว่าเขาน่ารักดี นั่นเป็นครั้งที่สองที่เราเจอเขาจากนั้นเราก็ทักไปคุยกับพี่เขา คุยกันไปเรื่อยๆ ก็ได้รู้ความคิด มุมมอง ทัศนคติ ต่างๆ นิสัยใจคอเขา พี่เขาใจดี เขาเป็นคนเข้าถึงยากมากกกก เเต่ถ้าได้สนิทก็น่าจะดีน่าดูเลย เขาเป็นคนรักเพื่อน ชอบคิดมาก ชอบทำหน้าบึ้งโดยไม่รู้ตัว ชอบใส่หมวกทรงบักเกต เป็นคนเปิดกว้าง จนเราเริ่มคุยกับพี่เขามากขึ้น พี่เขาก็พูดเล่นๆขึ้นมาว่า เนี่ยถ้าไม่ได้เราเป็นน้องรหัสนะ เราต้องเอาพานพุ่มไปของเทคพี่นะ ทำอะไรก็นึกถึงเขา เราก็คิดว่ามันคงเพราะความเคยชิน ครั้งที่สามที่เจอกันเรา กับเพื่อนพี่เขาเดินสวนกันที่ตึกเรียน เรามองหาเขา เเล้วพี่เขาก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ ยิ้มให้เรากับเพื่อนแล้วก็วิ่งตามเพื่อนพี่เขาไป รอยยิ้มนั้น เป็นรอยยิ้มเดียวที่เราได้รับมันตรงๆจากเขา ถึงมันจะเผื่อแผ่ข้ามหัวเราไปด้วยก็ตาม วันนั้นเขาทักมาหาเราบอกเราว่า พี่งอนเราแล้ว เราไม่ทักพี่ เราก็ตอบพี่เขาไปว่าไม่ทันได้ทัก ครั้งที่สี่เราอยากเจอเขา ช่วงนั้นเราเรียนหนัก เราเลยถามเพื่อนสาขาว่ามีใครเรียนไรเข้าใจตรงไหนมั้ย ถ้าติวให้ได้จะช่วย ถ้าไม่ได้จะขอให้รุ่นพี่ช่วย แล้วเราก็ได้เรื่องที่ไม่เข้าใจตอนเรียน ไปขอให้เพื่อนในกลุ่มพี่เขาช่วย  วันนั้นหลังเลิกเรียนก็ไปติวกับเพื่อนพี่เขาเราบอกพี่ A พี่ก็บอกว่าจะไปด้วย พอเราไปถึง เรารู้สึกเลยวันนั้นว่า เนี่ยโคตรคิดถึงใบหน้านี้ ควารู้สึกโหยหา เหมือนถูกพี่เขาเติมเต็มไปในทันทีที่เจอหน้า อยากจะยิ้มกว้างๆ เพราะดีใจ แต่เราก็เจอพี่แค่แป๊บเดียวเพราะพี่ออกไปซื้อของกับกลุ่มเพื่อนหลังจากเราเดินเข้าไปหาได้ไม่ถึง5นาที จากนั้นพี่ที่ช่วยติวให้ก็เริ่มติว ติวไปได้ครึ่งนึงพี่เขาก็กลับมา พร้อมกับซื้อน้ำองุ่นมาให้ เราก็ขอบคุณ แล้วก็หันมาติวต่อ จากนั้นสักพักพี่เขาก็เดินมายืนเหนือหัวแล้วโน้มมาดูเนื้อหาที่เราติวไปจากนั้นก็จับผมเรา วินาทีนั้นเหมือนไฟช็อต ไม่เคยมีใครมาจับมาแตะผมเรามาก่อนยกเว้นแม่ ตอนนั้นรู้สึกดี หน้าร้อนมาก ทั้งที่เขาเเค่จับผมเบาๆไม่ได้จับหัวด้วยซ้ำ จากนั้นพี่ก็บอกว่า ไปและ ตั้งใจติว บายย วันนั้นเพื่อนแซวใหญ่เลยว่าชอบพี่เขา หลังจากวันนั้นเราก็เจอพี่เขาอีกเป็นครั้งที่ห้าในวันจับสายรหัส เราเริ่มมองเขาบ่อยขึ้น ชอบยิ้มเวลาเห็นพี่เขาทำหน้ายุ่ง ชอบมองเขาในหลายๆอิริยาบถ เราไม่ได้พี่เขาเป็นพี่รหัสแต่ได้พี่ที่ช่วยติวเป็นพี่รหัสแทน หลังจากวันนั้น เราก็เจอเขาอีกเรื่อยๆ แต่พี่เขาไม่เจอเรา เป็นที่พอเห็นกลุ่มเพื่อนพี่เขาแล้วก็จะชอบมองหาว่าเขาอยู่ไหน ทำอะไรอยู่ เราไม่ได้คุยกันบ่อยเหมือนช่วงแรกๆ เพราะต่างก็เรียนหนักเหมือนกัน มีคุยกันบ้างบางครั้งเราก็รู้สึกว่าทุกครั้งที่คุย หน้าเขา รอยยิ้ม ภาพเขาในหลายๆอิริยาบถลอยเข้ามาในหัวมันทำให้เรายิ้มได้ทั้งวัน เจอพี่เขาที่โรงอาหารเราก็ยิ้มทั้งที่พี่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรานั่งอยู่ใกล้ๆ ครั้งที่หกเราเจอพี่เขาตอนไหว้ครูสาขาย้อนหลัง พี่เขาเป็นคนขึ้นบทสวดไหว้ครูตอนนี้ก็คือเสียงพี่เขาจะเพี้ยยนแค่ไหนเราก็มองว่ามันน่ารัก และยิ่งน่ารักมากไปอีกหลังจากสวดเสร็จพี่เขาคงเขินอายเลยมุดโต๊ะหนีซะงั้น ครั้งที่เจ็ดแบบต่างคนต่างเจอคือวันสอบกลางภาค เรากับพวกพี่เขาสอบห้องเดียวกัน นั่งสอบระนาบเดียวกัน แถวที่สาม นับจากข้างหน้า พอทำข้อสอบเสร็จ ตรวจคำตอบอะไรเรียบร้อยเราก็หันไปนั่งมองพี่เขาทำ โต๊ะเราห่างกันไปสามโต๊ะ พี่เขานั่งเคร่งเครียดกับข้อสอบคิ้วขมวดเเต่เราที่นั่งมองกลับเห็นว่ามันน่ารักเวลาพ่เขาตั้งใจทำอะไรมากๆ พอผ่านไปสามสิบนาที อาจารย์ก็อนุญาตให้ออกห้องสอบไปได้เราก็เลยออกมา เเล้วกลับเลย ครั้งแปดเป็นตอนที่เรากับพี่เขาเข้ากิจกรรมดูหนังของสาขา เรากับพี่เขานั่งกันคนละฟากของห้องแต่ก็ยังเป็นแนวเดียวกัน กลางๆเรื่องเราก็หันไปทางพี่เขา ก็เห็นว่าหลับ 55555 เราก็นั่งมองไปเรื่อยๆ เพลินกว่าดูหนังตรงหน้าอีก จนคนที่นั่งเเถวเดียวกันหันมานั่นแหละเราเลยหันมาดูหนังเหมือนเดิม พิมพ์มาตั้งยาวเราก็ยังโง่ไม่รู้อยู่ดี ว่าเรารู้สึกกับเขายังไง เรารู้ว่าเราชอบมองหหาเขาบ่อยๆ เราชอบให้บนใบหน้าเขามีรอยยิ้ม เราอยากมีเขาอยูในช่วงชีวิตนี้ และต่อไปเรื่อยๆ