ก่อนอื่นผมแจ้งก่อนนะครับ ขอเป็นคนที่มีแฟนที่ทำงานจริงๆ และ ผญ. ที่ทำงานจริงๆ นะครับจะได้ตรงประเด่น เพราะมุมมองคนภายนอกกับภายในมองอาจจะไม่เหมือนกัน
ประเด่นตอนนี้คือผมมีแฟนเป็น PR ร้านเหล้าครับ และก็เหมือนจะไปกันได้ดี คุยกันปกติทุกวัน ทั้งก่อนทั้งงานและเลิกงานครับ
ผมขอเล่าย้อนตอนรู้จักกันครับ ว่าผมรู้จักกันยังไง ตอนที่ผมเจอเธอครั้งก็เจอที่ร้านเหล้านี้แหละ วันนั้นก็ไปเที่ยวกับพี่ๆ เขาก็เรียก PR มานั่งกัน ผมตามไปทีหลัง แล้วไปเจอเธอ นั่งแบบไม่มีใครสนใจเท่าไร ผมเห็นก็ชอบก็เลยไปคุย เธอบอกว่าไม่มีเพื่อนคุย คนที่เรียกมานั่งก็ไม่คุย ผมก็เลยเสียบครับเพราะชอบจริงๆ ผมก็ถามไปเรื่อยว่าเจามาทำกับเพื่อนสองคน ผมก็ถามทำงาน PR มานานยัง? เธอก็บอกว่าเคยทำแต่เชียร์เบียร์เฉยๆ ทำงานเบียร์กับร้านอาหาร 2-3ปีแล้ว ส่วนนั่งดริ้งแบบนี้ยังไม่เคย พึ่งเคยมาทำครั้งแรก แล้วจู่ๆ (ขอความต่อไปดาร์กๆหร่อยนะครับ อ่านข้ามได้)
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้พี่ที่ชวนแกก็เอา ย. มาให้อัพ ออกตัวก่อนนะครับว่าผมเจอเธอที่ ประเทศเพื่อนบ้านไม่ใช่ในไทย ต่อครับ พี่เอามาให้ผม ผมก็ไม่อยากได้ เพราะผมก็ไม่ใช่สายนี้ ค่อยลองแค่ครั้งเดียวนานมากๆแล้ว ก็เลยไม่เอาแล้ว ผมก็เลยเอาให้เธอเอาไหมเอาหน่อย เพราะผมไม่อยากอัพ ก็เลยจะให้เธอแทน แต่สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจเธอคือ เธอบอกไม่เอา ไม่เคย ไม่อยากลอง กลัวติด หลังจากประโยคนี้ทำให้ผมหลงรักมากกกก เพราะ 95% ผญ. ที่ทำงานอัพกันหมดบางคนติดมากก็มาสิงห์ทำงานที่นี้เลย เอาเป็นว่าพอถึงเวลาเลิกงานเธอก็หนีกลับเลย 55555 แต่ผมได้ขอไลน์เธอที่เพื่อนไว้ ก็เลยได้สานต่อ คุยๆกันเรื่อยๆมา
หลังจากที่เล่าความก่อนหน้านี้แล้ว ประเด่นจริงๆคือตอนนี้ผมได้ตกลงคบกันและเธอยังทำงาน PR อยู่ และ ผมก็ใจกว้างพอที่จะให้ทำงานแบบนี้ รู้ว่าทำงานแบบนี้เปลื้องตัว ต้องโดน ถูกเนื้อต้องตัวโอบ หอด หรืออาจถึงขั้นหอมแก้ม แต่ผมก็ได้บอกเธอตลอดว่าอย่าเยอะ เราก็ไม่รู้หรอกว่าเค้าทำอะไรบ้าง เพราะเราก็ไม่ได้ไปนั่งด้วย สำคัญห้ามออกกับ ลค. ไปกินต่อนอกร้าน หรือถ้าจะต่อก็ต่อที่ร้านเหล้าได้แต่ห้ามนอกเหนือจากนี้ เวลาเลิกงานก็โทรคุยกันตลอดนะ หลังตี3 ก็ลากยาวเลย ตี4-5 ทุกวัน ใจผมกว้างพอ ผมไว้ใจนะ ผมบอกตลอดโตแล้ว ถ้าเลือกทำงานสายก็ต้องดูแลตัวเองได้ ** ปากของผมก็บอกไว้ใจนะ แต่ลึกๆ มันก็มีไขว์เขวตลอดๆ เพราะทำงานแบบนี้สิ่งเร้ามันเยอะ **
มาเรื่องของผมบ้างว่า “ทำไหม ผมถึงใจกว้างพอ”
เพราะผมทำงานออฟฟิศทั่วไปนี้แหละ แต่งานผมจะต้องออกเอนเตอร์เทนหัวหน้าตลอดเหมือนกัน เดือนหนึ่งก็ต้อง 2รอบ ต้อนเดือนกลางเดือน รอบละประมาณ 2-5 วัน แล้วแต่วัน และเกือบจะทุกครั้ง ผมจะต้องไปเรัยก PR โคโยตี้ หรือบีกินี่ มานั่งกับหัวหน้าตลอด ผมเข้าใจการทำงาน ผญ. สายนี้ดีระดับฝั่งคนเที่ยว และบ้างทีผมก็ต้องมีมานั่งด้วยเพราะหัวหน้าบางเขาก็บังคับให้นั่ง ซึ่งบางครั้งผมก็อยากนั่งไม่อยากให้นั่ง เพราะผมสายกับแกล้ม ถ้ามีสาวมานั่งด้วยก็ผมจะ-ไม่ถนัด 555555 แต่เรื่องนี้ผมก็คุยกับแหนผมเหมือนกันว่าบางทีผมก็มีสาวมานั่งด้วยนะ แฟนก็เข้าใจ และเจาก็ออกกฎคล้ายของผม นั่งได้เข้าใจว่างาน แต่อย่าเยอะ ห้ามไปเอาหรือห้ามคุยต่อ ประมาณนี้
ผมเข้าใจนะครับคนที่ทำงานสายนี้ บางคนก็มีภาระเยอะบ้างคนบ้านก็มีตังค์สบายอยู่แล้ว และเขาทำงานแบบนี้เพราะได้เงินดีกว่า ทำไม่กี่ ชม. และติดสบาย เพราะทำงานสบายสนุกด้วยได้เงินด้วย แต่เวลาผมไปหาเธอที่ กทม ผมก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย นั่งรถตู้ไป เวลาเดินทางไปไหนมาไหนก็ให้ขึ้น รถไฟฟ้าอย่างเดียวไม่จำเป็นไม่ให้นั่งแท็กซี่ ซึ่งเธอก็เดินทางแบบนี้ไม่เป็นเพราะไม่ใช่คนที่อยู่ใน กทม และไม่ได้เข้าไปบ่อย จนผมพาไปไหนมาก็ขึ้นรถไฟฟ้าและสอนการเดินทางการดูตลอด จนเริ่มเป็น
แต่ก็อย่างว่า ทุกอย่างคือดาบสองคม เหรียญมีสองด้าน การที่ผมเข้าใจรู้การทำงานสายนี้มากๆ ใจหนึ่งทำให้ผมเข้าใจการทำงานของเขามันคือเงิน และอีกด้านคือยิ่งรู้เยอะทำให้ผมกลัวเจออย่างที่ผมเจอ ยิ่งสอนให้อยู่ง่ายเรียบง่าย ไม่ติดหรูก็ยิ่งถ้าเจออะไรที่สบายกว่าก็อยากทำให้เขาไขว้เขว
*** แต่ผมก็พร้อมจะรับความเสี่ยง ผญ. ของเราที่ทำงานสายนี้นะครับ ผมรักเธอมาก และผมก็บอกเธอตลอดถ้าไม่โอเคกับผมขอให้บอกอย่าให้รู้เองไม่เอา และผม เตรียมใจที่จะสละเรือตลอดเวลาหากถึงเวลาที่จำเป็น เพราะผมเลือกเรือลำนี้เองทั้งๆที่เราเองก็รู้ว่าเรือลำนี้มีเสี่ยงที่จะล่มได้ง่ายๆ
มาคุยกันครับ สำหรับหนุ่มๆท่านไหนที่อยู่หรือเคยอยู่วงการนี้ และสาวๆที่ทำอยู่หรือเคยทำงานอยู่วงการนี้
ของตรงๆครับ ไม่โลกสวยครับ ขอเป็นคนที่มีประสบการณ์ตรงนะครับ หรือใครอยากตอบก็ตอบได้ ขอบคุณล่วงหน้าครับ มีอะไรถามเพิ่มได้ครับ
ผช. คนไหนมีแฟนทำ PR ร้านเหล้า หรือ ผญ. ที่ทำ PR อยู่ ปรึกษาหน่อยครับ?
ประเด่นตอนนี้คือผมมีแฟนเป็น PR ร้านเหล้าครับ และก็เหมือนจะไปกันได้ดี คุยกันปกติทุกวัน ทั้งก่อนทั้งงานและเลิกงานครับ
ผมขอเล่าย้อนตอนรู้จักกันครับ ว่าผมรู้จักกันยังไง ตอนที่ผมเจอเธอครั้งก็เจอที่ร้านเหล้านี้แหละ วันนั้นก็ไปเที่ยวกับพี่ๆ เขาก็เรียก PR มานั่งกัน ผมตามไปทีหลัง แล้วไปเจอเธอ นั่งแบบไม่มีใครสนใจเท่าไร ผมเห็นก็ชอบก็เลยไปคุย เธอบอกว่าไม่มีเพื่อนคุย คนที่เรียกมานั่งก็ไม่คุย ผมก็เลยเสียบครับเพราะชอบจริงๆ ผมก็ถามไปเรื่อยว่าเจามาทำกับเพื่อนสองคน ผมก็ถามทำงาน PR มานานยัง? เธอก็บอกว่าเคยทำแต่เชียร์เบียร์เฉยๆ ทำงานเบียร์กับร้านอาหาร 2-3ปีแล้ว ส่วนนั่งดริ้งแบบนี้ยังไม่เคย พึ่งเคยมาทำครั้งแรก แล้วจู่ๆ (ขอความต่อไปดาร์กๆหร่อยนะครับ อ่านข้ามได้) [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ หลังจากประโยคนี้ทำให้ผมหลงรักมากกกก เพราะ 95% ผญ. ที่ทำงานอัพกันหมดบางคนติดมากก็มาสิงห์ทำงานที่นี้เลย เอาเป็นว่าพอถึงเวลาเลิกงานเธอก็หนีกลับเลย 55555 แต่ผมได้ขอไลน์เธอที่เพื่อนไว้ ก็เลยได้สานต่อ คุยๆกันเรื่อยๆมา
หลังจากที่เล่าความก่อนหน้านี้แล้ว ประเด่นจริงๆคือตอนนี้ผมได้ตกลงคบกันและเธอยังทำงาน PR อยู่ และ ผมก็ใจกว้างพอที่จะให้ทำงานแบบนี้ รู้ว่าทำงานแบบนี้เปลื้องตัว ต้องโดน ถูกเนื้อต้องตัวโอบ หอด หรืออาจถึงขั้นหอมแก้ม แต่ผมก็ได้บอกเธอตลอดว่าอย่าเยอะ เราก็ไม่รู้หรอกว่าเค้าทำอะไรบ้าง เพราะเราก็ไม่ได้ไปนั่งด้วย สำคัญห้ามออกกับ ลค. ไปกินต่อนอกร้าน หรือถ้าจะต่อก็ต่อที่ร้านเหล้าได้แต่ห้ามนอกเหนือจากนี้ เวลาเลิกงานก็โทรคุยกันตลอดนะ หลังตี3 ก็ลากยาวเลย ตี4-5 ทุกวัน ใจผมกว้างพอ ผมไว้ใจนะ ผมบอกตลอดโตแล้ว ถ้าเลือกทำงานสายก็ต้องดูแลตัวเองได้ ** ปากของผมก็บอกไว้ใจนะ แต่ลึกๆ มันก็มีไขว์เขวตลอดๆ เพราะทำงานแบบนี้สิ่งเร้ามันเยอะ **
มาเรื่องของผมบ้างว่า “ทำไหม ผมถึงใจกว้างพอ”
เพราะผมทำงานออฟฟิศทั่วไปนี้แหละ แต่งานผมจะต้องออกเอนเตอร์เทนหัวหน้าตลอดเหมือนกัน เดือนหนึ่งก็ต้อง 2รอบ ต้อนเดือนกลางเดือน รอบละประมาณ 2-5 วัน แล้วแต่วัน และเกือบจะทุกครั้ง ผมจะต้องไปเรัยก PR โคโยตี้ หรือบีกินี่ มานั่งกับหัวหน้าตลอด ผมเข้าใจการทำงาน ผญ. สายนี้ดีระดับฝั่งคนเที่ยว และบ้างทีผมก็ต้องมีมานั่งด้วยเพราะหัวหน้าบางเขาก็บังคับให้นั่ง ซึ่งบางครั้งผมก็อยากนั่งไม่อยากให้นั่ง เพราะผมสายกับแกล้ม ถ้ามีสาวมานั่งด้วยก็ผมจะ-ไม่ถนัด 555555 แต่เรื่องนี้ผมก็คุยกับแหนผมเหมือนกันว่าบางทีผมก็มีสาวมานั่งด้วยนะ แฟนก็เข้าใจ และเจาก็ออกกฎคล้ายของผม นั่งได้เข้าใจว่างาน แต่อย่าเยอะ ห้ามไปเอาหรือห้ามคุยต่อ ประมาณนี้
ผมเข้าใจนะครับคนที่ทำงานสายนี้ บางคนก็มีภาระเยอะบ้างคนบ้านก็มีตังค์สบายอยู่แล้ว และเขาทำงานแบบนี้เพราะได้เงินดีกว่า ทำไม่กี่ ชม. และติดสบาย เพราะทำงานสบายสนุกด้วยได้เงินด้วย แต่เวลาผมไปหาเธอที่ กทม ผมก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย นั่งรถตู้ไป เวลาเดินทางไปไหนมาไหนก็ให้ขึ้น รถไฟฟ้าอย่างเดียวไม่จำเป็นไม่ให้นั่งแท็กซี่ ซึ่งเธอก็เดินทางแบบนี้ไม่เป็นเพราะไม่ใช่คนที่อยู่ใน กทม และไม่ได้เข้าไปบ่อย จนผมพาไปไหนมาก็ขึ้นรถไฟฟ้าและสอนการเดินทางการดูตลอด จนเริ่มเป็น
แต่ก็อย่างว่า ทุกอย่างคือดาบสองคม เหรียญมีสองด้าน การที่ผมเข้าใจรู้การทำงานสายนี้มากๆ ใจหนึ่งทำให้ผมเข้าใจการทำงานของเขามันคือเงิน และอีกด้านคือยิ่งรู้เยอะทำให้ผมกลัวเจออย่างที่ผมเจอ ยิ่งสอนให้อยู่ง่ายเรียบง่าย ไม่ติดหรูก็ยิ่งถ้าเจออะไรที่สบายกว่าก็อยากทำให้เขาไขว้เขว
*** แต่ผมก็พร้อมจะรับความเสี่ยง ผญ. ของเราที่ทำงานสายนี้นะครับ ผมรักเธอมาก และผมก็บอกเธอตลอดถ้าไม่โอเคกับผมขอให้บอกอย่าให้รู้เองไม่เอา และผม เตรียมใจที่จะสละเรือตลอดเวลาหากถึงเวลาที่จำเป็น เพราะผมเลือกเรือลำนี้เองทั้งๆที่เราเองก็รู้ว่าเรือลำนี้มีเสี่ยงที่จะล่มได้ง่ายๆ
มาคุยกันครับ สำหรับหนุ่มๆท่านไหนที่อยู่หรือเคยอยู่วงการนี้ และสาวๆที่ทำอยู่หรือเคยทำงานอยู่วงการนี้
ของตรงๆครับ ไม่โลกสวยครับ ขอเป็นคนที่มีประสบการณ์ตรงนะครับ หรือใครอยากตอบก็ตอบได้ ขอบคุณล่วงหน้าครับ มีอะไรถามเพิ่มได้ครับ