มันผิดมากไหม

สวัสดีค่ะ  เราคบกับแฟนมา 2ปี กว่า ตลอดเลาที่ผ่านมา ทั้งเราและเขามี้ทั้งความดีและความไม่ดี  แต่วันนี่ที่เลิกกัน  เป็นเพราะเราเลิกกับเขาเอง ซึ่งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันขาดได้ยังไง  ทั้งๆที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราเป็นฝ่ายยอมและง้อเขามาตลอด   อาจเป็นเพราะเราเบื่อเราหมดรักเขา ทั้งๆที่เขายังรักเราอยู่  แรกๆเขาเป็นผู้ชายที่อารมณ์เสียง่าย หงุดหงิดง่าย  ถ้าไม่พอใจอะไรไม่ได้ดั่งใจก็จะแสดงอาการกระฟัดกระเฟียด โมโห ไล่เราบอกเลิกบ้าง ไม่ค่อยแคร์ความรู้สึก เราไม่ค่อยมีอิสระทำอะไรก็ต้องทำแบบที่เขาชอบ  แรกๆเรายอมเขาทุกอย่าง ยอมง้อทั้งๆที่ไม่ผิด  ยอมรอเขาเปิดประตูบ้านให้เป็นเวลาหลายชั่วโมง เพื่อให้เขาเห็นใจยอมแบบไม่มีเหตุผล  ไม่พอใจมีพูดจาก้าวร้าว ด่าแม่  ด่าหยาบคาย ไอ้อี มีสัตว์บางตัวมาเกี่ยวข้องด้วยตลอด ยอมแม้เขาเผลอตีเราไปครั้งนึง ครั้งเดียว อาจเป็นเพราะเรางี่เง่าด้วยเวลาความเห็นไม่ตรงกันเราก็จะไม่พอใจใส่เขาแต่ไม่เคยหยาบคายกับเขา  แต่เราก็ยังยอมเขาค่ะ อาจเป็นเพราะเราไม่มีใครพอรักใครมากๆจึงยอมเขาให้ท้ายเขาได้ทำผิดๆแบบนี้จนเขาได้ใจ  เขาก็เคยบอกเลิกเราหลายหนเพราะเราเข้ากันไม่ได้สักอย่างแต่เป็นเราเองที่ยื้อและขอเขาคบต่อและเราบอกว่าเราจะเปลี่ยนตัวเองให้เขาชอบเพื่อเราจะได้อยู่กับเขา เขาเชื่อมั่นในความคิดตัวเองมาก เราคิดมาตลอดว่าสักวันจะเปลี่ยนเขาได้   เราก็อาจเปลี่ยนเขาได้นะคะแต่ไม่ทั้งหมดมันยังมีเรื่องเดิมปัญหาเดิมๆ เขาไม่มีงานทำมาตั้งแต่คบกัน จะทำอะไรคิดมากเรื่องมาก ทำไม่นานทำไม่ได้ใจไม่สู้  เรารับได้ในสิ่งที่เขาเป็นขอแค่ให้เกียรติความคิดเราเป็นผู้นำ ไม่ใช่ทำตัวมีปัญหา ไม่สามมัคคี  มีอะไรแช่งมีอะไรด่าเราเวลาไม่พอใจ ตลอดเวลาความดีเขามีให้ก็มากนะคะ เขาช่วยขับรถให้เราเวลาไปไหนมาไหน ช่วยขับรถพาเราและแม่ไปหาหมอ ช่วยขนของย้ายบ้าน  หาข้าวของฝากพ่อแม่เรา ทำกับข้าวซักผ้าให้เรา เขาก็รักเรานะคะ เวลากินอะไรส่วนใหญ่จะแชร์กันเพราะเขาไม่มีตังค์และเราออกเป็นส่วนใหญ่ เรามองข้ามข้อเสียกันและกันมาตลอด คบกันเราก็หวังว่าจะแต่งงาน เราเป็นคนพูดเรื่องนี้เสมอ จนเราคิดจะแต่งงานกันจริงๆ วางแผนว่าอีกปีสองปีจะแต่ง และเขาก็เริ่มปรับตัวเริ่มเห็นใจเราแต่ปัญหาความหยาบคายเขา ความงี่เง่าเราก็ยังมีมาเสมอ บางทีเขาเผลอทำไม่ดีต่อหน้าคนอื่น พอเอาเข้าจริงคิดจะแต่งงานจริงๆเราเริ่มเครียดคิดว่าเราจะไปกันได้ไหมถ้าแต่งงานในเมื่อเป็นแบบนี้อยู่  เราเลยถอยห่างมาคิด เขาสังเกตุว่าเราเปลี่ยนไปแต่เราก้ไม่บอกเขาเราโกหกเขา เพราะเราสงสารเขาถ้าเลิกกัน จนเขาคะยั้นคะยอถามเราเราจึงระเบิดออกมาตัดขาดเขาตั้งแต่วันนั้น  เรารุ้เขาเสียใจมากที่อยู่ๆเราตัดขาดแบบนี้  แต่เราเคยเตือนเขานะคะที่ผ่านมาเรายอมเราง้อมาตลอด  แต่ถ้าวันนึงเราตัดคือเราไม่กลับหลัง  ไม่เหมือนเขาบอกเลิกเราตลอดแต่ทำไม่ได้  เราผิดไหมค่ะที่ออกมาแบบนี้  เราสงสารเขานะ แต่เรามีความสุขดีที่ได้มีอิสระ ผิดไหมที่ทิ้งเขามาในวันที่เขาอาจจะตั้งใจปรับตัวจริงๆ  เขาเสียใจมากมาย  เลยค่ะ