คืออยู่ๆไม่รู้อะไรดลใจจขกทสงสัยจนอยากถามทุกๆท่านว่าทำไมพระภิกษุที่จะศึกษาสิกขาบทขั้นสูงถึงขั้นปฏิบัติภาวนาถึงเลือกใช้ธุดงควัตรเป็นวินัยในการสกัดกั้นจิต โดยเฉพาะข้อที่อยู่ป่าเนี่ยจะสามารถฝึกวิปัสสนาจากขันธ์5 และอายตนะได้หรือครับ อันนี้จขกทคาใจจริงๆ
จขกทสงสัยทำไมการภาวนาขั้นสูงของพระภิกษุถึงนิยมใช้ธุดงควัตรเป็นวินัยในการควบคุมจิตใจล่ะครับ??