ผมได้รู้จักผ้หญิงคนหนึ่งตอนนั่นผมเป็นพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง และผมไปรักเขาตอนไหนก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีคือรักไปแล้วจะทำไงดี ผมมีฐานะยากจน ผมไม่สูบบุรี่ ไม่ดื่มเหล้า ไม่เที่ยว สวนแฟนมีฐานะดีกว่าผม มีกินมีใช้ ผมทำทุกอย่าเพื่อเขา เขาเรียนที่มหาลัยแห่งหนึ่ง ส่านผมจบแค่ ม.6 เขาขาดอะไรอยากได้อะไรไม่เคยขัด ไปรับไปส่งทุกที่ ไม่ว่าจะทำงานหรือไปเรียน เราคบกันมา 4 ปี สุดท้ายก็แต่งงานกันพออยู่นานไป เริ่มมีปัญหา ไม่ถูกใจอะไรก็ด่า บางที่ก็ว่าเราจน ฐานะไม่ดี เมื่อไหร่จะมีกับเขา หน้าตาก็ไมีดี การศึกษาก็ไม่ดี พูดอะไรก็ผิด วันไหนทะเลาะหนักก็ไล่หนี ด่าพ่อด่าแม่ ก่อนแม่จะเสียแม่ยากเจอก็ไม่ไป จนทุกวันนี้พ่อแม่ผมท่านเสียหมดแล้ว ผมเป็นคนพูดน้อยแต่ตรง ๆ ไม่เคยด่าเขาด้วยคำหยาบ ส่วนเขาใส่ไม่ยั้ง เขาว่าเราได้แต่ผมว่าเขาไม่ได้ ผมก็ขยันทำทุกอย่าง แต่เขาไม่เคยมองเห็นไม่มีคำปลอบใจ คือไม่ถูกใจด่าอย่างเดียว
ฐานะ,ความรัก