ตอนนี้เราอายุ22 แม่เราชอบบอกเราว่าให้มองคนอื่นบ้างสนใจผู้ชายบ้างไรงี้คือแม่กลัวเราโสดจนเรียนจบจนทำงานแล้วยังหาไม่ได้งี้ แต่เราก็บอกว่า ถ้าใช่มันก็เจอเองหละ แต่พอวันนึงเราบอกแม่และที่บ้านว่ามีแฟนนะ ที่บ้านก็ยังไม่เท่าไหร่ แต่พอให้ดูรูปเท่านั้นหละ พอเห็นว่าหน้าตาไม่ดีหน่อยก็บอกให้ถอยห่างออกมา
ซึ่งที่บ้านคิดมาตลอดว่าเราไม่เคยมีแฟนเลยเพราะเราไม่เคยบอกไง แต่คนนี้ก็คือจริงจัง เค้าก็ดีหละเค้าชอบบอกให้เราอ่านหนังสือและคิดถึงอนาคตเยอะๆ ซึ่งทางบ้านเราเค้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวแฟนเราเลย ตัดสินต่างๆนาๆว่าไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้ หน้าตาก็ไมาดีอีก คือแบบ เห้ย! มันวัดค่าคนกันที่หน้าตาอย่างเดียวเลยหรอ
เราเข้าใจว่าเป็นห่วงนะ แต่ที่บ้านคือโทรหาเราตลอดว่าทำอะไรอยู่ไหน วันนี้ทำไรไปไหน ทำไมไม่รับโทรศัพท์ คือบางวันเราก็เรียนและมีงานให้ส่งมันปกติแบบนี้มา4ปีในมหาลัยอะ บางทีมันก็น่ารำคาญนะมันไม่ได้รับโทรศัพงี้ก็หาว่าเราไปกับแฟน เราควรมีวิธีพูดยังให้ที่บ้านเข้าใจค่ะ ซึ่งแต่ละคนที่บ้านแทบจะไม่ฟังเราเลย
มีใครมีแฟนแล้วพอบอกที่บ้าน แล้วที่บ้านไม่พอใจบ้างมั้ยคะ
ซึ่งที่บ้านคิดมาตลอดว่าเราไม่เคยมีแฟนเลยเพราะเราไม่เคยบอกไง แต่คนนี้ก็คือจริงจัง เค้าก็ดีหละเค้าชอบบอกให้เราอ่านหนังสือและคิดถึงอนาคตเยอะๆ ซึ่งทางบ้านเราเค้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวแฟนเราเลย ตัดสินต่างๆนาๆว่าไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้ หน้าตาก็ไมาดีอีก คือแบบ เห้ย! มันวัดค่าคนกันที่หน้าตาอย่างเดียวเลยหรอ
เราเข้าใจว่าเป็นห่วงนะ แต่ที่บ้านคือโทรหาเราตลอดว่าทำอะไรอยู่ไหน วันนี้ทำไรไปไหน ทำไมไม่รับโทรศัพท์ คือบางวันเราก็เรียนและมีงานให้ส่งมันปกติแบบนี้มา4ปีในมหาลัยอะ บางทีมันก็น่ารำคาญนะมันไม่ได้รับโทรศัพงี้ก็หาว่าเราไปกับแฟน เราควรมีวิธีพูดยังให้ที่บ้านเข้าใจค่ะ ซึ่งแต่ละคนที่บ้านแทบจะไม่ฟังเราเลย