คือตอนนี้เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรากันแน่ รู้สึกเหมือนมีเรื่องกังวลตลอดเวลา มีเรื่องเครียดหลายอย่างสะสมมาเรื่อยๆ แต่ก่อนที่เคยเป็นคนอารมณ์ดีกว่านี้มาก ตอนนี้กลายเป็นคนที่โมโหง่ายจะเรื่องเล็กๆน้อยๆก็ตาม แล้วจะโกรธและโมโหหนักมากจนอยากจะร้องไห้ อยากจะชกกำแพง เครียด น้อยใจในโชคชะตาหลายๆเรื่อง พอเราต้องการใครสักคนที่จะอยู่หรือระบายด้วยกลับไม่มีใครอยู่ตรงนี้ เหมือนทุกคนจะต้องการเราเฉพาะเวลาที่เขาไม่มีใคร แต่พอเราต้องการทุกคนกลับปฏิเสธ ไม่มีเพื่อนสนใจเราด้วยซ้ำ ได้แต่นอนน้ำตาไหลจ้องมองเพดาน การงานก็ไม่อยากจะทำ รู้สึกคิดถึงบ้าน ถ้าเราอยู่ที่นั่นเราคงรู้สึกดีกว่านี้ ตอนนี้มันมีทั้งน้อยใจ เครียด อึดอัดอยากจะดึงอารมณ์ความรู้สึกข้างในที่มันอัดอั้นอยู่ออกมา อยากจะกรีดให้มันไหลออกมากับเลือดคงจะรู้สึกดีขึ้น เคยตัดสินใจไปพบหมอเพื่อขอคำปรึกษา แต่แล้วก็ไม่ไปเพราะไม่รู้จะอธิบายให้ใครเข้าใจเรายังไง กลัวว่าไปหาหมอแล้วจะหาว่าเราเรียกร้องความสนใจทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรเลย เราต้องทำยังไงดี
เคยเครียดจนถึงขั้นอยากทำร้ายตัวเองกันมั้ย แล้วจัดการกับมันยังไง