นั่งเพลินๆ Theatre cafe วังหลัง

แวะมาธุระที่โรงพยาบาลศิริราช เอาเครื่องช่วยหายใจเวลานอนมาเช็ค เจ้าหน้าที่บอกรออีกเกือบสองชั่วโมงเพราะคนมาเยอะ เดินเล่นวังหลังหนึ่งรอบ ร้านเพิ่งทยอยเปิด เปลี่ยนใจหากาแฟดื่ม
เดินมาเห็นป้ายร้านกาแฟ เข้าไปถามบอกว่าเดินมาอีก 100 เมตร พร้อมให้ลายแทงมา
เลี้ยวมาทางวัดระฆังนิดเดียว ร้านทางซ้ายมือ สีโทนเข้มๆ สวยเลย


open air มีพัดลมเพดาน

ลองสั่งอเมริกาโน่ เพราะดื่มกาแฟดำ จะได้รสชาติที่แท้ของกาแฟ จิบเล็กๆได้รสกาแฟละมุน ไม่อ่อนจนจืด ไม่เข้มจนขม



ด้านหนึ่งของผนังมีภาพวิถีชีวิตของวังหลังที่คุ้นเคย

ทะลุด้านหลังเป็น Theatre restaurant ริมน้ำน่านั่ง ปักหมุดไว้ก่อน




จบด้วยภาพสวยๆของครูเล็ก ภัทราวดี ที่หวังว่าวันที่กลับมาจะเจอสักครั้ง