แม่รู้สึกอย่างไง ทำไมเป็นงี้

เรื่องมีอยู่ว่า แม่มีสามีใหม่ แม่รักเขามากยอมทำทุกอย่างให้เขา เขาก็เหมือนคุณชายชี้นิ้วสั่งนู้นนี้นั้น ซึ่งเราเป็นลูกก็ไม่ชอบ ตั้งแต่แม่มีเขาแม่ไม่ค่อยสนใจเรามากกว่าที่เคยเป็น แม่กับเขาคบกันมาได้ประมาณ 6-7 ปีแล้วมั้ง ซึ่งเราไม่ชอบเขามาตลอดเขาอยู่บ้านเดียวกันกับเรา ซึ่งเหมือนเขาไม่ได้หวังดีใจบ้าน เขาต้องการทรัพย์สินของบ้านทั้งหมด บ้านก็เข้าธนาคารก่อนเข้าก็เปลี่ยนเป็นชื่อเขา ที่สวนก็ค้ำเขาทำงาน ตอนที่จำความได้ตอนนั้นอยู่ประมาณป.4มั้งเขาเข้ามาในชีวิตแม่เนื่องจากเขาเป็น เพื่อนที่ทำงานแม่ ตอนนั้นบ้านเรากำลังจะขายที่ดิน เขาก็เข้ามา แม่ก็เอาเงินที่ขายที่นั้นไปใช่หนี้สินให้เขาทั้งหมด บ้านที่เข้าธนาคารก็ซื้อรถให้เขา ซึ่งเขาก็เอาข้ออ้างต่างๆเข่นตำแหน่งของเขาต้องใช้รถที่มีภูมิฐาน ตอนแรกๆเขาออกเหล้าประมาณหลายปี แต่พออยู่ไปมามีวันหนึ่งมันสิ้นสุดการออกเหล้าของเขา เขากินเหล้าเหมือนเดิมเขาด่าเขาตีแม่ แต่แม่ก็ให้อภัยเขาตลอด เราเคยทำให้เขาเกือบออกจากบ้านแม่โทรตามเขาทั้งคืนกินไม่ได้นอนไม่หลับ พอเช้ามาเขาก็กลับบ้านถามเราประมาณว่า “อยากให้ลุงออกไปไหม” เอิ้มมม คือก็ไม่พูดไรในใจกูอยากให้ออกไป แล้วหลายๆปีต่อมาแม่เขาไม่สบายเขาก็ออกเหล้าอีกครั้ง ตอนเขาไม่กินเหล้าเขาก็เหมือนจะดีมั้ง เงียบๆเขาจะไม่พูดอะไรออกมาเวลาเขาคิด แต่พอเวลาผ่านไปเขาก็กลับมากินอีก เขากินเหมือนเดิม คีแม่เหมือนเดิม //ตอนเด็กๆแม่ใส่ใจเรามากดูแลมาก แม่ไม่เป็นแบบนี้// แต่พอเขาเข้ามาแล้วเวลาล่วงมาถึงปัจจุบันแม่เหมือนเปลี่ยนไป จากที่เคยโทรหาก็ไม่เคยโทรหา ไม่เคยติดต่อ ไม่เคยรับโทรศัพท์ ตอนนี้อยู่มอห้ากลับบ้านดึกไม่เคยตาม อาทิตย์ก่อนๆ ฝนตกหนักมากติดฝนกลับไม่ได้ต้องเดินกลับเอง แม่ไม่เคยใส่ใจเวลากลับมาถึงบ้านแม่ก็ไม่ค่อยพูดด้วยแม่ก็พูดแต่กับเขา อะไรๆแม่แคร์เขาไปทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆ แม่เริ่มผิดคำพูดจากที่เคยพูดไว้แม่ก็เมินเฉย เมื่อวานสามีแม่ไม่ไปทำงานเนื่องจากกินเหล้าสุขภาพไม่ดี ลางาน แล้วคือตอนเย็นเลิกเรียนเราไปหาแม่ไปพิมพ์งานด้วยแล้วเครื่องปริ้นส์มันพัง เลยได้ไปร้านซึ่งตอนนั้นคืนมันมืดมากแล้ว แม่ก็ทิ้งไว้ที่ร้านถ้ายเอกสารซึ่งตอนนั้นมันไม่มีคนเลยเงินก็ไม่มีอะไรคือไม่มีเลย แล้วคือจะโทรบอกให้เอาเงินมาจ่ายด้วยหน่อยแม่ก็ไม่รับ แม่ทิ้งไว้ชั่วโมงหนึ่ง ค่อยให้ยายมารับ เห้อออ
ตอนนี้คือไม่ไหว ทำไมแม่ไม่เหมือนเดิม หรือว่าเราไม่ดีพอ