คือเรา รู้สึกว่าเรารักพี่คนหนึ่งมากค่ะ เรายอมพี่เขาทุกอย่างเลย แต่พี่เขากลับรู้สึกกับเราแค่ของเล่นค่ะ เรายอมโง่ยอมเป็นควาย เวลาเราโกรธเราก็โกรธไม่ลงเพียงเพราะว่าเขามาพูดดีใส่ เรากลับให้อภัยกับเขาทุกครั้ง เราะทะเลาะกันบ่อยมากค่ะ เขาเป็นผู้ชายที่ไม่รู้จักพอ พร้อมจะเป็นของคนอื่นตลอดเวลา แต่เราก็เจ็บซ่ะไม่จำ  พอเราเลิกติดต่อกัน เรารู้สึกเหงามากค่ะ เรากลับร้องไหหาเขาทุกวัน แต่ต่างจากเขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย เป็นเพราะเรารักหรือว่าเราหลงหรอคะ