ผ่านมา5ปีแล้วแต่ยังตัดใจจากเขาไม่ได้

มากับกระทู้แอบชอบอีกแล้วนะครับ ผมเคยเขียนกระทู้ว่าแอบชอบเพื่อนในห้องไปซึ่งเรื่องราวในกระทู้นี้จะเกิดขึ้นก่อนประมาณ5ปีครับ ผมขอแทนพี่เขาว่าพี่Nนะครับ มาเริ่มกันเลย เรารู้จักกันมา5ปีแล้วพี่Nแก่กว่าผม5ปีเช่นกัน รู้จักกันตอนผมป.6พี่Nอยู่ม.4 ตอนนี้ผมม.5พี่Nอยู่ปี3
เราสนิทกันมากๆครับ ผมเคยจะจีบพี่เขาแต่โดนปฏิเสธเนิ่นๆเลย เขาเคยบอกว่า"โอ๋ๆๆไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวได้เป็น" เรื่องของผมกับพี่Nมีเยอะมากจะพยายามรวบให้นะครับ
พี่Nคือผู้หญิงคนแรกที่ดูหนังกับผม(ผ่านมา4ปีผมยังเก็บตั๋วไว้อยู่เลย) แม่ผมให้มาสอนที่บ้านผมตั้งแต่ม.1ถึงม.3ซึ่งผมไม่ค่อยรู้เรื่องความรักของพี่เขานะครับเพราะเขาบอกว่ามันเป็นเรื่องของคนสองคน(บ้านเราอยู่ไม่ห่างกันมาก,ตอนผมม.3พี่Nอยู่ปี1มาสอนแค่ตอนที่พี่เขากลับบ้านเลยสอนได้แปปเดียวผมเลยเลิกเรียน)เราคุยกันทุกเรื่องปรึกษากันแต่พอพี่Nเรียนมหาลัยเราก็เริ่มไม่ค่อยได้คุยกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน ตอนผมมีแฟนคบกันมาปีเศษผมยังคุยกับพี่เขาจนแฟนขอเลิกเลยครับอ้อผมเคยบอกชอบพี่เขาเมื่อตอนปีใหม่เมื่อ3ปีที่แล้วแต่ก็คือไม่อยากเสียกันและกันไปเลยเป็นแค่พี่น้องกันตอนพี่Nเข้ามหาลัยพี่เขาเรียนวิศวะผมก็จะเรียนตามเขาตอนผมเข้ามาเรียนม.4ที่กรุงเทพนอนหอคืนแรกHomesickครับ55555 ร้องไห้โทรหาพ่อแม่คุยกัน แล้วก็โทรหาพี่N ปรึกษาเรื่องบทเรียน,การใช้ชีวิต ผมก็ยังหาแฟนอยู่นะแต่หาไปเรื่อยๆก็นกๆๆๆๆ จนมาจบที่คิดถึงพี่N เราก็ยังทักมาถามไถ่กันบ้าง แต่ก็ไม่ได้เจอกันเลยเพราะที่เรียนห่างกันมาก แล้วก็เมื่อผ่านมาไม่นานมหาลัยพี่NมีOpen Houseผมเลยตีรถไปเลยครับ จุดประสงค์หลักคือไปหาพี่Nนี่แหละครับ เป็นครั้งแรกตั้งแต่เจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อ2ปีก่อนตอนผมยังไม่ขึ้นม.5 ได้เจอกันก็ไม่ได้อะไรนะครับพูดคุยกันเรื่องเรียน,อนาคต,ชีวิตเป็นยังไง คุยกันเสร็จผมก็ไปเดินดูคณะที่ผมสนใจแล้วก็กลับบ้านมันเป็นวันที่ผมรอคอยมากที่จะได้เจอกับพี่เขา แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผมควรจะก้าวข้ามคำว่าพี่น้องหรือเป็นแบบนี้ก็พอแล้วดีครับ