ควรทำไงดี

เคยคุยกับคนๆนึงค่ะ คุยกันมา1ปี3เดือน คุยกันทุกวัน ความสัมพันธ์ลึกซึ้งพอควรค่ะ แต่มันหยุดได้แค่สถานะพี่น้อง  เราไม่เคยเห็นหน้าเขาค่ะ ชื่อก็ไม่รู้ เสียงก็ไม่เคยได้ยิน แต่เรารักเขามากๆในบรรดาคนที่เคยรัก  แรกๆความสัมพันธ์ไปได้ดีนะคะ ช่วงเวลาที่ผ่านมาเราคุยไปและรอมาตลอด รอวันที่เห็นหน้า หรือได้เจอ จนกระทั่งวันสุดท้ายที่จบความสัมพันธ์ มันก็ไม่ได้เจอค่ะ คุยกันมาได้ประมาณ8เดือน เราพึ่งรู้ค่ะ ว่าเขาโกหกเรา เรารู้เอง เขาไม่ได้บอก แน่นอนค่ะ ว่าทุกอย่างมันเปลี่ยนไป ซึ่งใครหลายๆคนคงทราบความรู้สึกนี้ดี ตอนแรก เราเลิกคุยไปเลย โมโหและโกรธมาก ไม่บอกเราก็ได้ แต่ไม่เห็นต้องโกหก แต่สุดท้ายเราก็ยอมอ่อนกลับไปคุยกับเขาเหมือนเดิม คุยกันมาสักพัก ประมาณ2-3สัปดาห์หลังจากนั้น  คือมันระแวงไปหมด มันเชื่อใจไม่ได้แล้วจริงๆ เลยต้องเลิกคุยวันวันปีใหม่ที่ผ่านมา แต่ตลอดที่เลิกคุยกันทีไร ก็กลับมาคุยกันตลอด  มันเลิกคุยไม่ได้จริงๆ คนมันคุยกันทุกวันทุกเวลาเป็นส่วนนึงในครอบครัวไปแล้ว แรกๆเราไม่ได้รักเขานะคะ เพราะเวลาเราชอบหรือรักใครเราจะเล่าให้เขาฟังตลอด จนมากุมภาพันธ์ วาเลนไทน์ เราพึ่งรู้ว่าจริงๆแล้วเรารักเค้า เราหวง เราหึงที่เขาไปกับคนอื่น วันนั้นไม่เป็นตาทำไรเลย แต่คนอื่นสำหรับเรา ก็คือแฟนเขาแหล่ะค่ะ😭  วันนั้นเป็นวันที่ทรมานที่สุด วันที่เรานอนกอดกันแต่เรานอนรอเขาไง ดูเลวเนอะอืมเรายอมรับ  แต่ช่วงหลังๆมาเราเลยบอกเขาไปตรงๆว่าเรารักเค้า แต่มันจะเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลยนอกจากพี่น้อง แต่การพิมพ์ในห้องแชท คือมันเป็นแฟนกันแล้ว พี่น้องอะไรวางแผนมีลูกด้วยกันหล่ะ ใช้ครอบครัวด้วยกันละ แต่มันก็แบบรู้สถานะจริงๆอยู่ดี ความสัมพันธ์หลังๆมามันไม่เวิร์คเลยนะ เตอแต่เรื่องโกหกเสียน้ำตามาตลอด แต่เราก็รักเขาไม่น้อยไปกว่าความเสียใจเลย จนวันสุดท้าย เรารู้ว่าเขาเปลี่ยนไป เราป่วยจะตายขนาดไหนเขายังไม่สนใจเราเลย  คุยกันทุกวันทำไมจะไม่รู้จริงไหมว่าเปลี่ยนไป  วันนั้นทนไม่ไหวกับการรอที่เขาคุยกับคนอื่น เลยด่าสารพัดเลยค่ะ เพราะคิดว่ามันคงจบทุกอย่างอย่างเด็ดขาดได้ ตลอดเวลาที่ผ่านมาจากดีๆก็กลับมาคุยกันตลอด และเสียใจตลอด วันนั้นเลยตัดสินใจที่จะจบไม่ดี ด่าเขาสารพัดเลย ด่าทั้งๆที่เสียใจมาก ร้องไห้มาก แต่ก็รักมาก สุดท้ายเขาก็บล็อกไลน์เราไป ใช่ค่ะไม่มีทางไหนติดต่อได้อีกแล้ว เราส่งข้อความไปง้อนะคะ เพราะความคิดถึง
คนเราคุยกันทุกวันแล้วแยกกันใครมันจะทนไหว ร้องไห้ทุกคืนจากนั้นมา ส่งข้อความ2,000กว่าข้อความที่มันไร้คนอ่าน จนสุดท้ายเราตัดสินใจเปลี่ยนไลน์ แต่ก็แอดเขาไม่ได้อยู่ดี ตั้งแต่วันนั่นจนถึงวันนี้3เดือนแล้วที่ไม่มีเค้า แอดในเกมเขาก็ไม่รับ เราควรทำไงดีคะ ทุกวันนี้เปิดอ่านข้อความเก่าทำได้แค่ยิ้มแล้วน้ำตาไหล พิมพ์ข้อความนี้น้ำตายังไหลเลย  คิดถึงเขามากๆ คนอื่นที่เข้ามาไม่มีใครแทนที่เค้าได้เลย ไม่มีใครรับฟังเรื่องแย่ๆเขาเราได้เท่าเขาเลย  ไม่มีเลยจริงๆ เด็กคนนึงที่เจอสภาพแวดล้อมแย่ๆ  เมื่อก่อนเคยมีเขา ตอนนี้ไม่มีแล้ว ควรทำไงดี