เคยเจอกันบ้างไหมคะกับเหตุการณ์ " อยู่ดีๆ ก็หาย .... "

ลองคิดทบทวน และหาคำตอบให้กับตัวเองทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้
แต่ก็ไม่เคยหาคำตอบให้ตัวเองได้สักครั้งว่า " เราทำผิดพลาดตรงไหน "
ตั้งแต่ผิดหวังกับความรักครั้งเก่า ก็ทำให้เราเจ็บและกลัวกับการมีความรัก
เราเคยลองเปิดใจคุยกับคนใหม่ๆ คุยกันทุกวัน ทุกอย่างมันดูดีไปหมด
แต่พอเวลาผ่านไป อยู่ดีๆ ก็เงียบหายไป ทั้งที่ก่อนหน้านั้นก็คุยกันมาดีตลอด
พอเค้าเงียบหายไป เราก็รู้แล้วแหละ ว่าคงไม่สามารพัฒนาต่อไปได้แล้ว
เค้าเงียบ ... เราก็เงียบ ... จนต่างฝ่ายต่างหายออกไปจากชีวิตกันและกัน

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นแล้ว ... เกิดขึ้นอีก ทั้งๆ ที่ก็คุยกันด้วยดีมาตลอด
ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ ว่า ทำไม? เราทำอะไรผิดพลาดตรงไหน? 
แต่คำตอบที่ได้คือ " เราทำทุกอย่างดีที่สุดแล้ว เท่าที่ในสถานะของคนคุยจะทำได้ "
จนมันทำให้เรายิ่งเจ็บปวดกับการรู้สึกดีกับใครสักคนมากขึ้นไปอีก
ทำให้เรากลัวการที่จะเปิดใจรับใครสักคนเข้ามาในชีวิต เราไม่ได้คาดหวังว่าเราจะต้องสมหวังในทุกครั้ง
ขอเพียงแค่บอกเหตุผลกับเราสักข้อก็ยังดี ก่อนที่จะเงียบหายไป ...