ตอนนี้คือไม่ไหวแล้วจริงๆ ไม่รู้จะทำยังไง ตามหัวข้อเลย
พ่อกับแม่เราอยากได้ลูกชายมาก อันนี้ยายเราบอก เราเชื่อยาย เพราะ พ่อกับแม่เคยถามเราว่าเป็นทอมมั้ย เป็นทอมดีกว่าเน๊อะ เราตอบไม่ เพราะเราไม่ได้อยากเป็น เราอยู่กับยายที่บ่านนอกตั้งแต่1-10ปี พ่อแม่มาเยี่ยมเราบ้าง2ปีครั้ง แต่ก็เหมือนไม่ได้มาเยี่ยมเพราะไม่ได้ซื้ออะไรมาฝากเลย ขนมอะไรก็ไม่มี เหมือนมาเที่ยวมาหาเพื่อนสะมากกว่า เพราะมาก็ไม่เคยอยู่บ้าน เราพึ่งย้ายมาอยู่กับพ่อแม่ตอน10ปี เราคิดว่าทุกอย่างคงจะดี ได้อยู่กับพ่อแม่เหมือนคนอื่นเค้า ตอนแรกทุกอย่างก็ดี จนมาถึงวันหนึ่งพ่อเมามากทุบตีแม่เราต่อหน้าเรา เรากลัวมากทำอะไรไม่ถูกเลยโทรหายาย พ่อเราเห็นเลยตีเราด้วย แบบไม่ใช่ตีเบาๆน่ะ คือใช้เท้าเลยอ่ะ ตอนนั้นช้ำทั้งตัวเลยจำได้ พอเหตุการณ์นั้นจบ เรากลัวมาก เราทำทุกอย่างที่พ่อสั่ง แต่พอเราขัดใจ ไม่ทำตามเมื่อไหร่พ่อก็จะหยิบทุกอย่างที่หยิบได้มาตีเรา พอตีเสร็จเราร้อง ตีอีกแล้วมาบอกให้หยุดร้อง คือใช้แท่งเหล็กตีอะ จะหยุดร้องมั้ย เราก็ดื้อเพราะตอนนั้นเราคิดว่าถ้าตีแล้วเราทำทุกอย่างที่พ่อแม่บอก พ่อแม่ก็จะตีเราอีก ตอนนั้นเราเลยกัดฟันทนให้ถึงที่สุด แต่พอเราทนพ่อเราคิดว่าเราไม่สำนึกเลยตีแรงขึ้นอีก เราเจ็บแผลไปเป็น10กว่าวันเลย ทุกอย่างมันวนอยู่อย่างนี้เราเริ่มไม่ไหวแล้วแหละแต่ก็ยังทนเพราะทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้คือเรา14 พ่อกับแม่มีน้องชายสมใจแล้ว ทุกอย่างยิ่งแย่ลงกว่าเดิม เราไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ไม่มีวันไหนเราไม่ร้องไห้เลย เราป่วยหนักขนาดไหนขอให้ซื้อยาให้พ่อแม่บอกเรื่องมาก เค้าสองคนสนใจแต่ลูกชาย เราเหมือนไม่ได้อยู่ในสายตา เราไม่ไหวแล้วเราไม่รู้ว่าจะทำไงดีมันหนักขึ้นๆมันจะมีอะไรดีขึ้นมั้ย เราควรทำไงดี
พ่อแม่ได้รักลูกทุกคน
พ่อกับแม่เราอยากได้ลูกชายมาก อันนี้ยายเราบอก เราเชื่อยาย เพราะ พ่อกับแม่เคยถามเราว่าเป็นทอมมั้ย เป็นทอมดีกว่าเน๊อะ เราตอบไม่ เพราะเราไม่ได้อยากเป็น เราอยู่กับยายที่บ่านนอกตั้งแต่1-10ปี พ่อแม่มาเยี่ยมเราบ้าง2ปีครั้ง แต่ก็เหมือนไม่ได้มาเยี่ยมเพราะไม่ได้ซื้ออะไรมาฝากเลย ขนมอะไรก็ไม่มี เหมือนมาเที่ยวมาหาเพื่อนสะมากกว่า เพราะมาก็ไม่เคยอยู่บ้าน เราพึ่งย้ายมาอยู่กับพ่อแม่ตอน10ปี เราคิดว่าทุกอย่างคงจะดี ได้อยู่กับพ่อแม่เหมือนคนอื่นเค้า ตอนแรกทุกอย่างก็ดี จนมาถึงวันหนึ่งพ่อเมามากทุบตีแม่เราต่อหน้าเรา เรากลัวมากทำอะไรไม่ถูกเลยโทรหายาย พ่อเราเห็นเลยตีเราด้วย แบบไม่ใช่ตีเบาๆน่ะ คือใช้เท้าเลยอ่ะ ตอนนั้นช้ำทั้งตัวเลยจำได้ พอเหตุการณ์นั้นจบ เรากลัวมาก เราทำทุกอย่างที่พ่อสั่ง แต่พอเราขัดใจ ไม่ทำตามเมื่อไหร่พ่อก็จะหยิบทุกอย่างที่หยิบได้มาตีเรา พอตีเสร็จเราร้อง ตีอีกแล้วมาบอกให้หยุดร้อง คือใช้แท่งเหล็กตีอะ จะหยุดร้องมั้ย เราก็ดื้อเพราะตอนนั้นเราคิดว่าถ้าตีแล้วเราทำทุกอย่างที่พ่อแม่บอก พ่อแม่ก็จะตีเราอีก ตอนนั้นเราเลยกัดฟันทนให้ถึงที่สุด แต่พอเราทนพ่อเราคิดว่าเราไม่สำนึกเลยตีแรงขึ้นอีก เราเจ็บแผลไปเป็น10กว่าวันเลย ทุกอย่างมันวนอยู่อย่างนี้เราเริ่มไม่ไหวแล้วแหละแต่ก็ยังทนเพราะทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้คือเรา14 พ่อกับแม่มีน้องชายสมใจแล้ว ทุกอย่างยิ่งแย่ลงกว่าเดิม เราไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ไม่มีวันไหนเราไม่ร้องไห้เลย เราป่วยหนักขนาดไหนขอให้ซื้อยาให้พ่อแม่บอกเรื่องมาก เค้าสองคนสนใจแต่ลูกชาย เราเหมือนไม่ได้อยู่ในสายตา เราไม่ไหวแล้วเราไม่รู้ว่าจะทำไงดีมันหนักขึ้นๆมันจะมีอะไรดีขึ้นมั้ย เราควรทำไงดี