เอาง่ายๆนะ คือทั้งๆที่รอบๆตัวก็มีพ่อ แม่ พี่ ญาติๆ แต่เรากลับรู้สึกเหมือนไม่สนิทใจกับใครเลย ไม่อยากคุยกับใคร มันน่าเบื่อมากเลยล่ะ คุยไปไม่เคยมีความเห็นตรงกับใคร เหมือนเป็นเศษส่วนเกินเล็กๆอยู่ที่บ้าน ทั้งๆที่เมื่อก่อนเราออกไปใช้ชีวิตอยู่หอพัก เราจำได้ว่าเราเคยมีความสุขมากๆ มากกว่าที่เป็นอยู่ ตอนนี้ เราเป็นตัวของตัวเอง อยากทำอะไรก็ได้ ทำให้เรารู้สึกมั่นใจในตัวเอง กล้าคิด กล้าตัดสินใจ คือทุกอย่างมันลงตัวมากๆเลยแหละ แต่ตอนนี้เรามีความจำเป็นต้องย้ายงานมาอยู่ที่บ้าน คิดว่าทุกอย่างมันจะโอเค แฮปปี้ มีความสุข แต่ไม่ใช่อย่างที่คิดเลย ทุกวันนี้อยู่บ้านก็เก็บตัว ไม่อยากคุยกับใครถ้าไม่จำเป็น หรือเราจะเป็นโรคซึมเศร้า