สวัสดีค่ะ พอดีค้นหาคำถามที่เพื่อนๆพี่น้องเคยถามไว้แล้วแต่ส่วนใหญ่มักจะเป็นกรณีอยู่ห่างกันค่ะ
เลยอยากสอบถามความเห็นเพื่อนๆเพิ่มเติม
คือเรากลับมาคุยกับแฟนเก่าที่เคยคบกับมา4ปีได้ประมาณ5เดือนแล้วค่ะ ทำงานอยู่ในกทม.เหมือนกัน แต่หาโอกาสได้เจอกันยากมาก เพราะอีกฝ่ายไม่มีรถและที่พักที่อยู่ก็ไกลจากระบบขนส่งสาธารณะมากค่ะ ไม่มีรถเมล์ไม่มีวินฯเลย ต่างคนก็ต่างทำงาน เราเรียนเนติฯไปด้วย เสาร์อาทิตย์ก็ไม่ค่อยได้เจอกันเลย ที่ผ่านมาเจอกันเฉลี่ยเดือนละครั้งค่ะ
ส่วนวันปกติเลิกงานห้าโมงครึ่งเหมือนกันนะคะ เลทบ้าง แต่เราถึงบ้านไม่เกินสองทุ่มค่ะ อีกฝ่ายหลังเลิกงานแล้วกว่าจะไปทานข้าวและเข้ายิมและถึงบ้านช่วงเวลาประมาณ5ทุ่มเป็นส่วนใหญ่โดยเค้าอยู่กับพี่ๆผู้ชายที่ทำงาน เวลาเดินทางไปไหนมาไหนก็อาศัยไปกับพี่ๆตลอดค่ะ
ทีนี้กว่าเค้าจะถึงบ้านก็ได้เวลานอนเราแล้ว เพราะต้องตื่นเช้าอ่านหนังสือและทำงานวันต่อไป ก็เลยทำให้ได้คุยกันน้อยมากค่ะ เคยพยายามฝืนนอนดึกเพื่อจะได้คุยกันมากขึ้นจนบางทีเราก็เหนื่อย เคยคุยกันแล้วอีกฝ่ายเค้าก็บอกอยากเจอ คิดถึง จะพยายามคุยมากขึ้น หาเวลามาเจอมากขึ้น แต่ก็ยังไม่ได้เจอกันจนตอนนี้นะคะ จนตอนนี้ไม่แน่ใจว่าจะคุยต่อดีไหม
แค่อยากให้กินข้าวด้วยกันบ้าง คอยถามตอบเรื่องราวทุกข์สุขกัน วันไหนเหนื่อยๆก็สามารถนัดเจอกินข้าวหลังเลิกงานได้โดยไม่ต้องรอว่าพี่ๆจะไปแถวนั้นแถวนี้ไหม แบบที่คนคุยหรือคนที่คบกันสามารถให้กันได้ค่ะ
ถ้าเราดูเป็นคนที่งี่เง่ายังไง วิจารณ์ได้นะคะ แค่อยากรับฟังความเห็นของคนอื่นๆด้วยค่ะ
ขอบคุณคนที่เข้ามาตอบล่วงหน้าด้วยนะคะ
คุยกันแต่เจอน้อยมากทั้งๆที่ทำงานอยู่กทม.เหมือนกัน ควรคุยต่อไหมคะ?
เลยอยากสอบถามความเห็นเพื่อนๆเพิ่มเติม
คือเรากลับมาคุยกับแฟนเก่าที่เคยคบกับมา4ปีได้ประมาณ5เดือนแล้วค่ะ ทำงานอยู่ในกทม.เหมือนกัน แต่หาโอกาสได้เจอกันยากมาก เพราะอีกฝ่ายไม่มีรถและที่พักที่อยู่ก็ไกลจากระบบขนส่งสาธารณะมากค่ะ ไม่มีรถเมล์ไม่มีวินฯเลย ต่างคนก็ต่างทำงาน เราเรียนเนติฯไปด้วย เสาร์อาทิตย์ก็ไม่ค่อยได้เจอกันเลย ที่ผ่านมาเจอกันเฉลี่ยเดือนละครั้งค่ะ
ส่วนวันปกติเลิกงานห้าโมงครึ่งเหมือนกันนะคะ เลทบ้าง แต่เราถึงบ้านไม่เกินสองทุ่มค่ะ อีกฝ่ายหลังเลิกงานแล้วกว่าจะไปทานข้าวและเข้ายิมและถึงบ้านช่วงเวลาประมาณ5ทุ่มเป็นส่วนใหญ่โดยเค้าอยู่กับพี่ๆผู้ชายที่ทำงาน เวลาเดินทางไปไหนมาไหนก็อาศัยไปกับพี่ๆตลอดค่ะ
ทีนี้กว่าเค้าจะถึงบ้านก็ได้เวลานอนเราแล้ว เพราะต้องตื่นเช้าอ่านหนังสือและทำงานวันต่อไป ก็เลยทำให้ได้คุยกันน้อยมากค่ะ เคยพยายามฝืนนอนดึกเพื่อจะได้คุยกันมากขึ้นจนบางทีเราก็เหนื่อย เคยคุยกันแล้วอีกฝ่ายเค้าก็บอกอยากเจอ คิดถึง จะพยายามคุยมากขึ้น หาเวลามาเจอมากขึ้น แต่ก็ยังไม่ได้เจอกันจนตอนนี้นะคะ จนตอนนี้ไม่แน่ใจว่าจะคุยต่อดีไหม
แค่อยากให้กินข้าวด้วยกันบ้าง คอยถามตอบเรื่องราวทุกข์สุขกัน วันไหนเหนื่อยๆก็สามารถนัดเจอกินข้าวหลังเลิกงานได้โดยไม่ต้องรอว่าพี่ๆจะไปแถวนั้นแถวนี้ไหม แบบที่คนคุยหรือคนที่คบกันสามารถให้กันได้ค่ะ
ถ้าเราดูเป็นคนที่งี่เง่ายังไง วิจารณ์ได้นะคะ แค่อยากรับฟังความเห็นของคนอื่นๆด้วยค่ะ
ขอบคุณคนที่เข้ามาตอบล่วงหน้าด้วยนะคะ