แฟนเราเป็นนักบอล อยู่ไกลกันแถม วันนึงแทบไม่ได้คุยกัน เวลาไปโรงเรียนทางโรงเรียนก็ไม่ให้เอาโทรศัพท์ไป กลับมาถึงบ้านแฟนเราก็ต้องไปซ้อมบอลต่อ กลับมาอีกที่ก็ 2 ทุ่มครึ่งอะ และเขาทำอะไรเสร็จก็3ทุ่มกว่าๆ และเขาก็นอนไม่เกิน4ทุ่มครึ่ง ทุกวันเขามีกิจกรรมทำทุกวันทั้งซ้อมทั้งฟิตเนส เสาอาทิตที่คิดว่าวันหยุดเขาก็ซ้อมทุกวัน เราอดทนรอเขาแบบนี้ทุกวัน เราจะเลิกกันหลายครั้งมาก ทั้งๆที่เราก็รักเขานะ แต่มันเป็นเพราะความรู้สึกข้างในที่มันเหนื่อยกับความรู้สึกแบบนี้ทุกวันๆเลยทำให้เราอยากเลิกกับแฟน แต่เขาก็พยายามรั้งเราไว้ทุกครั้ง เขาร้องไห้จนเราไม่อยากไปจากเขา เราก็รู้นะสิ่งที่เขาเป็นนะว่าเขาต้องพยายามขนาดไหน เพราะมันคืออนาคตของเขา เราก็รู้ว่าเขาเหนื่อยเราก็ไม่อยากให้เขามาง้อมาขอโทษอะไรเราหรอก เพราะเขาไม่ได้ทำไรผิด แค่ไม่ค่อยมีเวลาให้ แต่มันก็ห้ามนิสัยนั้นของเราไม่ได้ ความคิดถึง+ความอยากคุย+ระยะห่าง + อยู่คนเดียวละคิดมาก เราพยายามจะลดอีโก้ตัวเองลงนะ พยายามจะหาไรทำในช่วงที่เขาไม่อยู่ เราอยากปรับตัว ให้เข้าใจในสิ่งที่เขาเป็นในสิ่งที่เขารัก ใครพอจะมีวิธีจัดการตัวเองไหมค่ะ เราก็อยากมีเขานานๆ#แฟนไม่มีเวลาให้ทำไง