เรากับแฟนคบกันมา13ปี รักกันมาก ตลอดเวลาที่คบกันแฟนบอกกับเราว่าถ้ามีคนอื่นจะไปทันที ตอนที่คบกันได้ 4 ปีแรกเราก็นอกใจเขาและหลงคนใหม่มาก เราถึงกลับไล่เขาออกจากบ้าน แต่ถึงเวลานั้นแล้วเขาก็ไม่ไปเพราะเค้ารักเรามาก และให้อภัยเราให้เราเลือก สรุปเราเลือกเขาเพราะยังผูกพันกัน หลังจากนั้นเราป่วยต้องผ่าตัดมดลูก เขาดูแลเราดีทุกอย่าง จนเรารู้สึกว่าเขาคือคู่แท้ของเรา เรารู้สึกผิดมากกับเหตุการณ์ที่นอกใจเขา เราคิดถึงเรื่องนี้ทีไรเสียใจทุกทีว่าทำไปได้อย่างไร
เราก็คบกันมาจนเวลาล่วงเลยมา 13 ปี ตลอดเวลาที่คบกันเราคิดเสมอว่าเค้าคือคนที่เราจะอยู่ด้วยไปจนแก่ตาย ทุกคนในครอบครัวเรารักเขามากห่วงเขามาก พ่อแม่เราก็รักเขาเหมือนลูกคนนึง และเราก็คิดมาตลอดว่าเขาก็รักเรามากไม่มีวันไปจากเรา เราคิดเสมอว่าเราโชคดีที่ได้เขามาเป็นคู่ชีวิต มันจะมีสักกี่คนที่รับเพศอย่างเราได้ แม่เราลงทุนเปิดร้านสังฆภัณฑ์ให้เรากับเขา ก็ลาออกจากงานประจำมาทำเพื่อหวังจะสร้างอนาคต แต่พออยู่ด้วยกันจนเข้าปีที่13 เรามักมีปากมีเสียงกันเรื่องเล็กๆน้อยๆอยู่บ่อยๆ แต่สุดท้ายก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม
จนล่าสุดเราก็มีปากเสียงกันจากเรื่องเล็กน้อย แต่ด้วยความโมโห เราจึงเอ่ยปากไล่เขาออกจากบ้านอีกครั้ง พร้อมกับจะให้เงินก้อนนึงไป แต่ครั้งนี้กลับไม่เหมือนเมื่อหลายปีก่อน เขาพร้อมจะไปทันที เขาระเบิดอารมณ์ออกมาพร้อมร้องไห้เสียงดังมาก ระบายความในใจออกมาทั้งหมดทุกเรื่อง ซึ่งบางเรื่องเราก็เคยรับรู้มาก่อนแต่ไม่ใส่ใจ แต่บางเรื่องเราก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาอึดอัด พอเราได้ฟังเรื่องที่เขาระเบิดออกมา มันทำให้เรารู้สึกผิดมาก และรักเค้ามากกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า รักแบบแทบจะตายแทนได้ เพราะเราไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าสิ่งที่เค้าอึดอัด เค้าต้องทนมาตลอด13ปี เพราะเค้ารักเราเลยทนมาตลอด หลักๆคือเรื่องครอบครัวของเขา
เราไม่เคยใส่ใจครอบครัวของเขาเลย มองข้ามทุกสิ่ง เอาแต่ครอบครัวตัวเอง ลืมนึกลืมใส่ใจว่าเขาก็มีพ่อแม่ พี่น้อง ครอบครัวที่เขารัก เราจะเอาแต่ตัวเขาไม่เอาครอบครัวเขาไม่ได้ พอตอนนี้เรารู้สึกสำนึกผิดมาก แต่เขาไม่ให้อภัยเราแล้ว เค้าบอกเค้าหมดรักเราแล้วฟางเส้นสุดท้ายมันขาดตอนเราเอ่ยปากว่าไล่เค้าไปพร้อมเงินก้อนนึง เราพยายามขอโอกาส ขอเริ่มต้นใหม่เพราะเรารู้ถึงปัญหาชีวิตคู่ของเราทั้งสองแล้ว เราเชื่อว่าถ้าเรากลับมาคบกันเหมือนเดิมครั้งนี้เขาจะไม่มีวันเสียใจกลับเราอีกแล้ว แต่เขาไม่ให้โอกาสเราเลย เขาบอกว่าจะอยู่กับเราไปก่อนอาทิตย์นึงหรือเดือนนึงถ้าไม่ไหวก็จะไปแต่ขอร้องถ้าถึงวันนั้นอย่ามารั้งเค้าไว้อีก
ณ.ตอนนี้เขาก็ยังอยู่กับเรา แต่อยู่เหมือนอากาศเดินผ่านกันไปมา เราพูดด้วยเขาก็ไม่ค่อยจะตอบ สีหน้าเรียบเฉยบึ้งตึง ผ่านมา12วันแล้ว เรายังไม่เห็นรอยยิ้มบนหน้าเขาเลย ตอนนี้เราเครียดมากร้องไห้หนักมากทุกวันเลย เราคิดแต่ว่าถ้าวันใดที่เขาไปเราจะอยู่อย่างไร เพราะตลอดเวลา13ปี เรามีเขาอยู่ข้างๆตลอด24ชม. ถ้าเขาไปจากเรา แล้วเขาจะอยู่อย่างไร จะไปเจอคนดีไหม จะไปทำอะไร เป็นห่วงทุกอย่าง ต่างๆนาๆ ตอนนี้เราควรจะทำอย่างไรดี
เราเป็นทอมคบกับแฟนผู้หญิงมา13ปี ตอนนี้มีปัญหากันเขาจะไปจากเรา เรารู้สึกว่าเราขาดเขาไม่ได้ เราเสียใจมากเราควรทำอย่างไรดี
เราก็คบกันมาจนเวลาล่วงเลยมา 13 ปี ตลอดเวลาที่คบกันเราคิดเสมอว่าเค้าคือคนที่เราจะอยู่ด้วยไปจนแก่ตาย ทุกคนในครอบครัวเรารักเขามากห่วงเขามาก พ่อแม่เราก็รักเขาเหมือนลูกคนนึง และเราก็คิดมาตลอดว่าเขาก็รักเรามากไม่มีวันไปจากเรา เราคิดเสมอว่าเราโชคดีที่ได้เขามาเป็นคู่ชีวิต มันจะมีสักกี่คนที่รับเพศอย่างเราได้ แม่เราลงทุนเปิดร้านสังฆภัณฑ์ให้เรากับเขา ก็ลาออกจากงานประจำมาทำเพื่อหวังจะสร้างอนาคต แต่พออยู่ด้วยกันจนเข้าปีที่13 เรามักมีปากมีเสียงกันเรื่องเล็กๆน้อยๆอยู่บ่อยๆ แต่สุดท้ายก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม
จนล่าสุดเราก็มีปากเสียงกันจากเรื่องเล็กน้อย แต่ด้วยความโมโห เราจึงเอ่ยปากไล่เขาออกจากบ้านอีกครั้ง พร้อมกับจะให้เงินก้อนนึงไป แต่ครั้งนี้กลับไม่เหมือนเมื่อหลายปีก่อน เขาพร้อมจะไปทันที เขาระเบิดอารมณ์ออกมาพร้อมร้องไห้เสียงดังมาก ระบายความในใจออกมาทั้งหมดทุกเรื่อง ซึ่งบางเรื่องเราก็เคยรับรู้มาก่อนแต่ไม่ใส่ใจ แต่บางเรื่องเราก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาอึดอัด พอเราได้ฟังเรื่องที่เขาระเบิดออกมา มันทำให้เรารู้สึกผิดมาก และรักเค้ามากกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า รักแบบแทบจะตายแทนได้ เพราะเราไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าสิ่งที่เค้าอึดอัด เค้าต้องทนมาตลอด13ปี เพราะเค้ารักเราเลยทนมาตลอด หลักๆคือเรื่องครอบครัวของเขา
เราไม่เคยใส่ใจครอบครัวของเขาเลย มองข้ามทุกสิ่ง เอาแต่ครอบครัวตัวเอง ลืมนึกลืมใส่ใจว่าเขาก็มีพ่อแม่ พี่น้อง ครอบครัวที่เขารัก เราจะเอาแต่ตัวเขาไม่เอาครอบครัวเขาไม่ได้ พอตอนนี้เรารู้สึกสำนึกผิดมาก แต่เขาไม่ให้อภัยเราแล้ว เค้าบอกเค้าหมดรักเราแล้วฟางเส้นสุดท้ายมันขาดตอนเราเอ่ยปากว่าไล่เค้าไปพร้อมเงินก้อนนึง เราพยายามขอโอกาส ขอเริ่มต้นใหม่เพราะเรารู้ถึงปัญหาชีวิตคู่ของเราทั้งสองแล้ว เราเชื่อว่าถ้าเรากลับมาคบกันเหมือนเดิมครั้งนี้เขาจะไม่มีวันเสียใจกลับเราอีกแล้ว แต่เขาไม่ให้โอกาสเราเลย เขาบอกว่าจะอยู่กับเราไปก่อนอาทิตย์นึงหรือเดือนนึงถ้าไม่ไหวก็จะไปแต่ขอร้องถ้าถึงวันนั้นอย่ามารั้งเค้าไว้อีก
ณ.ตอนนี้เขาก็ยังอยู่กับเรา แต่อยู่เหมือนอากาศเดินผ่านกันไปมา เราพูดด้วยเขาก็ไม่ค่อยจะตอบ สีหน้าเรียบเฉยบึ้งตึง ผ่านมา12วันแล้ว เรายังไม่เห็นรอยยิ้มบนหน้าเขาเลย ตอนนี้เราเครียดมากร้องไห้หนักมากทุกวันเลย เราคิดแต่ว่าถ้าวันใดที่เขาไปเราจะอยู่อย่างไร เพราะตลอดเวลา13ปี เรามีเขาอยู่ข้างๆตลอด24ชม. ถ้าเขาไปจากเรา แล้วเขาจะอยู่อย่างไร จะไปเจอคนดีไหม จะไปทำอะไร เป็นห่วงทุกอย่าง ต่างๆนาๆ ตอนนี้เราควรจะทำอย่างไรดี