(หลวงตาพุทธทาส)อยากให้บุคคลที่เก่งในธรรมะช่วยแปลความหมายดังนี้ให้ด้วยค่ะจากหนังสือตัวกูของกูได้อธิบายปฏิจจสมุปบาทไว้ว่าฯ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารจึงมี
เพราะสังขารเป็นปัจจัย วิญญาณจึงมี
เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย นามรูปจึงมี
เพราะนามรูปเป็นปัจจัย สฬายตนะจึงมี
เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย ผัสสะจึงมี
เพราะผัสสะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี
เพราะเวทนาเป็นปัจจัย ตัณหาจึงมี
เพราะตัณหาเป็นปัจจัย อุปาทานจึงมี
เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย ภพจึงมี
เพราะภพเป็นปัจจัย ชาติ(ตัวกู)จึงมี
เพราะชาติ(กู)เป็นปัจจัยชรามรณะจึงมี
ความโศก ความคร่ำครวญ ทุกข์ โทมนัส และความคับแค้นใจ ก็มีพร้อม ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งปวงนี้ จึงมี
ความทุกข์ จะดับไปได้เพราะ ชาติ (การเกิดอัตตา"ตัวตน"คิดว่าตนเป็นอะไรอยู่) ดับ
ชาติ จะดับไปได้เพราะ ภพ (การมีภาระหน้าที่และภาวะทางใจ) ดับ
ภพ จะดับไปได้เพราะ อุปาทาน (ความยึดติดในสิ่งต่าง ๆ) ดับ
อุปาทาน จะดับไปได้เพราะ ตัณหา (ความอยาก) ดับ
ตัณหา จะดับไปได้เพราะ เวทนา (ความรู้สึกทุกข์หรือสุขหรือเฉยๆ) ดับ
เวทนา จะดับไปได้เพราะ ผัสสะ (การสัมผัส) ดับ
ผัสสะ จะดับไปได้เพราะ สฬายตนะ (อายตนะใน๖+นอก๖) ดับ
สฬายตนะ จะดับไปได้เพราะ นามรูป (รูปขันธ์) ดับ
นามรูป จะดับไปได้เพราะ วิญญาณ (วิญญาณขันธ์) ดับ
วิญญาณ จะดับไปได้เพราะ สังขาร (อารมณ์ปรุงแต่งวิญญาณ-เจตสิก) ดับ
สังขาร จะดับไปได้เพราะ อวิชชา (ความไม่รู้อย่างแจ่มแจ้ง) ดับ
ป.ล.อวิชชาก็คือการไม่รู้ใน ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค(อริยสัจ4)
ซึ่งทุกข์เป็นตัวสุดท้ายในปฎิจจสมุปบาท
แล้วทุกข์จะเป็นปัจจัยให้เกิดอวิชชาหรือเปล่าคะ(เหมือนวัฎจักรวงกลมหรือห่วงโซ่อาหารอ่ะค่ะ)
(หลวงตาพุทธทาส)อยากให้บุคคลที่เก่งในธรรมะช่วยแปลความหมายดังนี้ให้ด้วยค่ะจากหนังสือตัวกูของกูได้อธิบายปฏิจจสมุปบาทไว้ว่าฯ