จากระทู้เมื่อวานความเห็นที่ 8-1 กล่าวว่า
"...ส่วนใครที่บอกว่านิพพานเป็นอนัตตาหรือ อัตตา ตรงนี้ไม่ค่อยเห็นด้วย เพราะอัตตา"อนัตตา เป็นของที่มีอยู่ในโลก..."
ผมเข้าใจว่า จุดนี้เป็นสิ่งเดียวกับที่ครูบาอาจารย์สายพระป่าท่านเข้าใจเช่นกัน
นั่นคือ นิพพาน ไม่ใช่ "สิ่งที่" เป็นอนัตตา และไม่ใช่ "สิ่งที่" เป็นอัตตา (เลยสรุปว่านิพพานไม่เป็นอะไรเลย)
เพราะถ้าเป็นสิ่งของ เป็นตัวตน ย่อมไม่ใช่นิพพานแน่
แต่ที่จริงแล้ว คำว่า อนัตตา ไม่ใช่คำนาม (คำนาม หมายถึง Noun ในภาษาอังกฤษ
ไม่ใช่ นามขันธ์ รูปขันธ์) เป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง ความเป็นอนัตตา
การที่ไม่มีสิ่งของใดๆ ไม่มีตัวตนใดๆ เหล่านั้นก็คือความเป็นอนัตตาด้วยเช่นกัน
นิพพาน ไม่ใช่สิ่งที่เป็นอนัตตา แต่นิพพาน มีความเป็นอนัตตา
....................................................................................................................................................................
คุณบอกว่า อนัตตา ไม่ใช่คำนาม ไม่ใช่ นามขันธ์ รูปขันธ์ แต่เป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง
ความเป็นอนัตตา..
สิ่งไหนไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งไหนเป็นทุกข์ เรียกสิ่งนั้นเป็นอนัตตา
แต่สิ่งไหนเที่ยง เป็นสุข ไม่มีความแปรปรวน
ถามว่า...
ทำไมถึงไม่เรียก สิ่งนั้นว่าเป็นอัตตาบ้างละ ?
และทำไมไม่ให้ความเป็นธรรมกับคำว่า อัตตา บ้างล่ะ ว่ามันก็เป็นคำวิเศษณ์เหมือนกัน
มีปัญหาคาใจ เชิญสมาชิกหมายเลข 3344432ทางนี้หน่อย
"...ส่วนใครที่บอกว่านิพพานเป็นอนัตตาหรือ อัตตา ตรงนี้ไม่ค่อยเห็นด้วย เพราะอัตตา"อนัตตา เป็นของที่มีอยู่ในโลก..."
ผมเข้าใจว่า จุดนี้เป็นสิ่งเดียวกับที่ครูบาอาจารย์สายพระป่าท่านเข้าใจเช่นกัน
นั่นคือ นิพพาน ไม่ใช่ "สิ่งที่" เป็นอนัตตา และไม่ใช่ "สิ่งที่" เป็นอัตตา (เลยสรุปว่านิพพานไม่เป็นอะไรเลย)
เพราะถ้าเป็นสิ่งของ เป็นตัวตน ย่อมไม่ใช่นิพพานแน่
แต่ที่จริงแล้ว คำว่า อนัตตา ไม่ใช่คำนาม (คำนาม หมายถึง Noun ในภาษาอังกฤษ
ไม่ใช่ นามขันธ์ รูปขันธ์) เป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง ความเป็นอนัตตา
การที่ไม่มีสิ่งของใดๆ ไม่มีตัวตนใดๆ เหล่านั้นก็คือความเป็นอนัตตาด้วยเช่นกัน
นิพพาน ไม่ใช่สิ่งที่เป็นอนัตตา แต่นิพพาน มีความเป็นอนัตตา
....................................................................................................................................................................
คุณบอกว่า อนัตตา ไม่ใช่คำนาม ไม่ใช่ นามขันธ์ รูปขันธ์ แต่เป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง
ความเป็นอนัตตา..
สิ่งไหนไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งไหนเป็นทุกข์ เรียกสิ่งนั้นเป็นอนัตตา
แต่สิ่งไหนเที่ยง เป็นสุข ไม่มีความแปรปรวน
ถามว่า...
ทำไมถึงไม่เรียก สิ่งนั้นว่าเป็นอัตตาบ้างละ ?
และทำไมไม่ให้ความเป็นธรรมกับคำว่า อัตตา บ้างล่ะ ว่ามันก็เป็นคำวิเศษณ์เหมือนกัน