ผมไม่เข้าใจตัวผมเองเหมื่อนกันว่าทำไมถึงรอแต่เขา
ทำไมผมถึงรู้สึกคิดถึงแต่เขา ไม่ว่าเขาจะหายไปกี่ครั้ง ผมไม่รู้ว่าเหตุผลที่เขาหายไปจากผมเพราะอะไร(เขาคงมีเหตุผลของเขานะครับ ผมเข้าใจ)
แต่ที่ไม่เข้าใจทำไมผมต้องคิดถึงเขา กลับไปอ่านข้อความที่เคยคุยกัน มันยิ่งตรอกย้ำตัวเองให้เจ็บและรู้สึกมากไปกว่าเดิม
ต่อให้ผมรู้สึกมาเพียงใดผมก็ทำไรไม่ได้นอกจากทำใจใช้ไหมครับ
นี้ก็ผ่านมาอาทิตหนึ่งแล้วที่เขาหายไปโดยไม่ตอบอะไรผมเลย ผมก็ได้แต่ร้อง คิด นั่งเศร้า นั่งเหงา และถามกลับตัวเองว่าผมทำไรผิดเขาถึงหายไปแบบนี้ ทุกครั้งที่เขาหายไปผมไม่เคยโทษเขาว่าเขาผิด ผมโทษที่ตัวผมเอง ต่อให้เขาหายไปอีกกี่ครั้ง ความรู้สึกผมก็ยังคงเหมื่อนเดิมทุกอย่าง รอวันที่เข้าพร้อมเขาคงจะทักผมกลับมา ผมทำได้แค่รออย่างมีความหวังและจะรอต่อไปครับ
ผมดูเป็นไงครับในสายตาทุกคน😢😢
ขอโทดนะครับ ที่ตั้งกระทู้นี้
ทำไมผมถึงรู้สึกคิดถึงแต่เขา ไม่ว่าเขาจะหายไปกี่ครั้ง ผมไม่รู้ว่าเหตุผลที่เขาหายไปจากผมเพราะอะไร(เขาคงมีเหตุผลของเขานะครับ ผมเข้าใจ)
แต่ที่ไม่เข้าใจทำไมผมต้องคิดถึงเขา กลับไปอ่านข้อความที่เคยคุยกัน มันยิ่งตรอกย้ำตัวเองให้เจ็บและรู้สึกมากไปกว่าเดิม
ต่อให้ผมรู้สึกมาเพียงใดผมก็ทำไรไม่ได้นอกจากทำใจใช้ไหมครับ
นี้ก็ผ่านมาอาทิตหนึ่งแล้วที่เขาหายไปโดยไม่ตอบอะไรผมเลย ผมก็ได้แต่ร้อง คิด นั่งเศร้า นั่งเหงา และถามกลับตัวเองว่าผมทำไรผิดเขาถึงหายไปแบบนี้ ทุกครั้งที่เขาหายไปผมไม่เคยโทษเขาว่าเขาผิด ผมโทษที่ตัวผมเอง ต่อให้เขาหายไปอีกกี่ครั้ง ความรู้สึกผมก็ยังคงเหมื่อนเดิมทุกอย่าง รอวันที่เข้าพร้อมเขาคงจะทักผมกลับมา ผมทำได้แค่รออย่างมีความหวังและจะรอต่อไปครับ
ผมดูเป็นไงครับในสายตาทุกคน😢😢