รู้สึกน้อยใจโชคชะตาจังเลย มีความรักทั้งทีก็ต้องจบที่การโดนทิ้ง
เรากับแฟน คบกันมาตั้งแต่อายุ 19 จน 27 ความรักเราดีมาตลอด มีเรื่องต้องทะเลาะกันนิดหน่อย แต่ไม้เคยถึงขั้นเลิกกันเลย มากสุดแค่ไม่คุย คือ ต่างฝ่ายต่างเงียบ แล้วก็กลับมาปกติเหมือนเดิม เรากับแฟนอยู่ด้วยกันมาตลอดตัวติดกันตลอด จนมีเรื่องงาน ที่ทำให้แยกจากกัน แฟนเราไปทำงานจังหวัดอื่นได้ปีเศษ  เราไม่ค่อยได้เจอกันเหมือนเดิม เจอกันเดือนละครั้งมากสุด 2 ครั้ง แล้วก็มีเหตุการณ์ของครอบครัวเราที่ทำให้เราไม่ได้ไปหาเขาเลย 3 เดือนติดในปีนี้ิ2019 เราเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนไป จนกระทั้งเดือนมิถุนายน เขาตัดสินใจขอเลิกกับเราในวันเกิดเรา โดยส่งไลน์มาในตอนเช้า เหตุผลต่างๆนาๆ แต่ประเด็นหลักคือ เขาบอกว่าไม่ได้รักเราแล้ว เราพยามตามง้อเขายุ 2 เดือนหลังจากวันที่เขาขอเลิก จนเขาบอกให้เราพอ และบอกเราว่าเขาได้เปิดใจให้คนอื่นไปแล้ว และให้เราพอสักทียังไงเขาก็ไม่กลับมาคบกับเราแล้ว มันจึงทำให้เราฉุดคิดว่า ที่คบกันมา 8 ปี มันไม่มีความหมายสำหรับเขาบ้างเลยหรอ ทำไมเขาลืมเราไปเร็วจัง เขาค่อยๆบล็อคเราที่ละอย่าง เริ่มจากบลิอคเบอร์ ไลน์   ig facebook เราเสียใจจนเหมือนคนบ้าคนนึง แต่ในขณะนั้นเขากับมีความสุข ไปเที่ยว และมีคนใหม่แล้ว ซึ่งเรายังไม่แม้แต่จะกล้า ลบแชทหรืออะไรของเขาเลย เราอยากเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้กลัวมาก กลัวมากจริงๆ เพราะใครๆก็พูดว่า ทอม กระเทย อะไรก็ตามที่ไม่ใช่ ผญ กับ ผช ไม่มีวันเจอรักดีๆหรอก เราเจ็บและกลัวความรักมากจริงๆตอนนี้

เหนื่อยมากจริงๆ เราทุ่มเทความรักให้เขาจนหมดไม่เคยเผื่อใจเลย แต่เขากับทิ้งเราไปแบบไม้เหลือเยื่อใยเลยสักนิด
#เราผิดด้วยหรอที่เกิดมาเป็นทอม