สวัสดีครับ ผมเป็นคนเกิดที่ปทุมธานีครับ อยู่แถวลาดหลุมแก้วครับ ผมจบจากวิทยาลัยนานาชาติแห่งนึงครับ สาขาการท่องเที่ยว ภาษาอังกษฤผมประเมินตัวเองก็ถือว่าอยู่ในระดับที่ใช้ได้เลยครับ พูดคุย สื่อสาร อ่านเขียน คล่องรู้เรื่อง โทอิค 720 ผมทำงานมา 3 ที่ครับ ที่แรกเป็น Operator ทำจนผ่านโปรก็ผันตัวเองไปเป็นไอทีครับ พอทำไอทีได้จนผ่านโปรก็ไปสอบชิงทุนได้ตัวนึงครับ ต้องลาออกจากงานอีกเพราะต้องไปอบรมทุนตัวนั้น ปรากฏทุนตัวนั้นมันไม่ใช่ตัวเองอะครับ ก็สละสิทธิ์อีกละก็ได้งานแถวสุขุมวิทอีก แต่พอทำไปได้สักพักกำลังจะผ่านโปร ป่วยครับ เหมือนหัวใจมันไปเต้นบนหัวตุ้บๆๆๆ คออักเสบรุนแรง ต่อมทอนซิลโต ไข้39.7 รักษาตัวอยู่เกือบ สป เกรงใจหัวหน้าเลยลาออก หมอบอกผมพักผ่อนน้อย แน่ละครับ ผมตื่ตีห้า ออก05.30 ถึงที่ทำงาน 07.45 เข้างาน 08.00 เลิกงาน 17.00 ถึงบ้าน 21.00 ผมพยายามหาหอแล้วแต่แพงเหลือเกินแถวสุขุมวิท แถว BTS MRT ก็แพงพอสมควร เลยมาหางานแถวบ้านลาดหลุมแก้วหรือรังสิต ก็มีแต่โรงงาน พยายามโทรถาม HR ว่ามีงานไหนที่พอใช้ภาษาอังกฤษบ้างไหมครับ ก็ได้สัมภาษณ์จัดซื้อต่างประเทศไปที่นึง ก็ประกาศผลสิ้นเดือนนี้ ผมว่ามันนานไป ผมอยากทำงาน ไม่อยากอยู่เฉยๆ ขอบคุณที่รับฟังครับ
ทำไมแถวชานเมืองหางานยากจังครับ