บอกเลิกเพราะเราให้โอกาสเค้าไม่ได้ ทั้งๆที่ยังรักนี่มันผิดมากมั้ยครับ??

ผมคบกับแฟนมา2 ปีกว่าๆ ช่วง 6 เดือนแรกอยู่ใกล้กันก็้ยังปกติอยู่ จนเริ่มไกลกัน
เพราะภาระแฟนที่ต้องกลับไปอยู่บ้านเกิด แฟนบอกให้เลิกกันเถอะคบไงก็ไม่มาบรรจบกันได้ ผมก็ต้องอยู่ที่นี่แฟนต้องอยู่ที่นั่น ซึ่งเค้าก็เสียใจนะ ผมเลยตั้งหลักว่าจะย้ายไปอยู่กับเขาให้ได้ จะได้ได้อยู่ด้วยกัน

สักพักเริ่มมีคนมาจีบแฟนผม แล้วแฟนผมก็ปิดบัง และโกหกว่าไม่ได้คุยกันแค่พี่ที่ทำงานไม่ได้มาจีบ พอผมรู้ก็เสียความรู้สึกมาก แต่ยังให้โอกาสนะครับ เข้าใจว่าอาจไม่ตั้งใจและเป็นครั้งแรกและแฟนผมให้เหตุผลว่ากลัวผมโมโห

หลังจากนั้นผมก็พยายามนัดเจอ มาเจอกันให้ได้ขั้นต่ำเดือนละ1ครั้ง ก็นิ่งๆปกติ แฟนก็เหวี่ยงก็หงุดหงิดใส่บ้าง นานๆทีก็อ้อนๆใส่กัน ปนเปไป ผมก็พยายามเก็บเงิน หาทางไปอยู่ที่นั่น

จนหลังๆมาเริ่มรู้สึกแปลกๆว่าเค้าบอกเลิกกันบ่อยมาก ทะเลาะหรือมีปัญหาอะไรก็บอกเลิกตลอด แต่ก็กลับมาดีเพราะผมพยายามรั้งไว้ ตลอด และในที่สุดผมก็เพิ่งมาจับได้ว่ามีคนที่ทำงานแฟนคนนึง พยายามจีบแฟนผมมาตลอด3 เดือน ซื้อของมาให้ รับแฟนผมไปรพ ดูแลแฟนผมเวลามีปัญหา โดยตลอดระยะเวลา3 เดือนนี้ ผมไม่แม้แต่จะรู้จักหรือเคยได้ยินชื่อคนๆนี้เลย และเวลาไปกับคนนี้แฟนผมก็โกหกผมมาตลอด

พอผมรู้ผมก็ถามเค้าว่า ทำทำไม เรียนรู้แล้วไม่ใช่หรอ ว่าโกหกไปมันไม่สบายใจหรอก และผมก็ถามว่าจะเลือกใคร จะไปลองคุยกับเค้ามั้ย? แฟนผมก็บอกว่าเลือกผม และให้เหตุผลว่าเออ เค้าแค่สบายใจที่มีคนมาดูแล

แล้วก็คบกันต่อ5555 โดยที่ผมก็ไม่ได้รู้สึกสบายใจขึ้นมาเท่าไหร่เพราะคนๆนั่นก็ยังอยู่(แต่ก็เข้าใจว่าที่ทำงานเดียวกัน) แฟนผมก็ไม่ได้ทำอะไรที่ดีขึ้นมา

และก็มีประโยคที่แฟนผมบอกกับผมว่า ที่บ้านบอกเค้าว่าโง่ ปิดโอกาสตัวเองด้วยการเอาสเตตัสขึ้น(ในเฟสบุ้ค) ทำไม ไอที่บ้านเค้าพูดผมเฉยๆเพราะรู้ว่าเค้าไม่โอเคที่ผมไม่เป็นราชการ!?อยู่แล้ว แต่ที่อึ้งคือแฟนผมบอกเห็นด้วย???5555

ตอนนั้นผมก้คิดว่าเอ้าตลอดเวลาที่ผ่านมาเราปิดโอกาสมาตลอดเลยนี่หว่า แต่เค้าดูไม่ปิดเลยก็เปิดบ้างดิวะ5555 (เลว) จนมีคนเข้ามาคุยได้แปปนึงผมก็สารภาพทุกอย่างกับแฟน แล้วบอกว่าเออพี่มีคนเข้ามานะ แต่พี่ไม่อยากไปกับเค้าเลย เราทำให้พี่สบายใจได้มั้ย เรามาแก้ไขไปด้วยกันนะ แต่แฟนผมบอกงั้นไปเหอะ เลิกเหอะ ผ่านไป2สัปดาห์สุดท้ายแฟนผมก็มาขอคืนดี บอกจะปรับตัวบลาๆ ผมก็ยังรักอยู่ผมก็เลยให้โอกาสเค้า

จนดีอยู่ได้เดือนนึงก็จับได้อีกว่าแฟนผมไปทำธุระกับคนที่เข้ามาจีบ แล้วปิดผม ไม่ยอมบอก โกหกว่าไปกับที่บ้าน

ก็เช่นเคยผมก็ให้อภัย และผมก็อยู่กับความสงสัยว่า “ถ้าไม่มีอะไรแล้วปิดกันทำไม โกหกทำไม”

จนหลังจากนั้นก็มีเหตุการคล้ายๆลูปเดิมอีกแต่แค่เป็นการบอกไม่หมด+กับความเฉยชา ไม่อยากมาเจอกัน

สุดท้ายผมบอกเค้าว่าปรับตัวเองได้มั้ย ถ้าปรับไม่ได้คงต้องไปแล้วนะ เค้าก็บอกว่าเค้าทำดีที่สุดแล้ว งานเค้าเยอะเลยไม่ค่อยสนใจกัน ยังอยากให้เป็นผมอยู่นะที่เป็นพ่อของลูก เค้าบอกเค้ารู้ตัวแล้ว แต่ทุกครั้งที่เค้าบอกรู้ตัว เค้าก็จะยอกว่าที่ทำไปเพราะอะไรๆ พอผมยอกข้อเสียเค้า เค้าก็บอกว่าทำไมต้องด่ากันด้วยบลาๆ

ล่าสุดก่อนบอกเลิก ผมกำลังปลูกบ้านที่บ้านเกิดเพื่อที่จะได้สบายใจว่าปลูกให้แม่ไว้อยู่กับพี่สาวแล้วนะ จะได้รีบไปอยู่ที่บ้านแฟนได้ ก็ต้องมาล่ม(แต่ก็ต้องทำเพราะกู้มาแล้ว555)

ประโยคนึงที่ทำให้ผมจำไม่ลืมเลยคือผมถามเค้าว่า “ทำไมต้องเปิดโอกาสให้คนเข้ามาจีบด้วย รู้ว่าเค้าจีบจะไปคุยด้วยทำไม” แฟนผมก็บอก”บางทีมันก็ต้องคีพไว้ในเรื่องงาน(แต่แอบผมนะ ทำไมไม่บอกล่ะ) จะกลัวทำไมเคยไปไหนมั้ยล่ะ? กี่คนก็ไม่มีใครดีเท่าเธอหรอก “

ผมถามกลับว่า “แล้วถ้ามีที่ดีกว่าล่ะจะทำไง” เขาก็ตอบว่า “ไม่รู้เหมือนกันให้เป็นเรื่องของตอนนั้น”....

สุดท้าย ผมก็พยายามเฟดออกมาให้จบด้วยดี แฟนผมก็พูดประโยคนึงว่า ผมคงไม่ใช่คนในฝันเค้าจริงๆหละ คนในฝันต้องมีสองข้อ 1.รักและดูแลเค้าได้ดี ข้อนี้ผมผ่านเค้าบอก 2.ให้โอกาสเค้าได้อยู่เรื่อยๆ .... อึ้งเลยข้อ2 นี่55555555

#คำถามคือ
จากทั้งหมดที่เล่ามานี้ผมผิดมั้ยครับที่ให้โอกาสเขาไม่ได้หรือผมยังให้โอกาสเขาไม่มากพอเพราะเขาบอกว่าทำไมถึงให้โอกาสกันไม่ได้ครั้งนี้รู้ตัวแล้วจริงๆ เค้าบอกว่าผมคงรักเขาไม่พอหรือผมรักเขาไม่พอจริงๆครับ