เรื่องเกิดขึ้นวันนี้ตอนกลางวันครับ ผมนั่งกินข้าวอยู่กับเพื่อนที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัย แล้วผมดันไปมองผู้ชายคนหนึ่งมองห่างๆแล้วก็ชมว่าหล่อวะ คือแค่ชมเฉยๆนะครับผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยคือชมห่างๆ ผมก็คิดว่าเรื่องมันจะจบแค่นั้น แต่ระหว่างนั้นผมกำลังไปเรียนกับเพื่อนอยู่โดยใช้ทางบรรไดหนีไฟเพราะลิฟต์คนต่อคิวเยอะมาก กลุ่มผมใช้บรรไดหนีไฟเป็นประจำอยู่แล้ว เพราะไปเรียนแค่ชั้นสามไม่ได้ไปใหนไกล ระหว่างเดินก็มีคนกลุ่มหนึ่งมายืนขวางใว้ตอนนั้นผมงงมาก ระหว่างที่ผมงงเขาก็พูดสนทนามาก่อนจนทำให้ผมเข้าใจมากขึ้น ผมขอแทนเขาว่าเอนะครับ
เอ:ตอนกลางวันชมใคร
ผม:อ๋อ ไม่รู้จักอะครับเลยชม
เอ:นั่นผัวกู(นางเป็นเกย์ ผมก็เป็นเกย์)
ผม:อ่อครับ ตอนนั้นผมใจไม่ดีละเลยกำลังจะเดินฝ่าออกไปแต่เอก็เข้ามากระชากแล้วผลักผมจนกระเด็นดีนะที่เพื่อนผมรับใว้ไม่งั้นผมตกบรรไดแน่ๆ
เอ:พวกกูอุตส่าห์ตามมาตั้งนานจะรีบไปใหนละอยู่คุยกันก่อนสิ
ผม:จะเอายังไงละ ก็ผมชมไปแล้วอะ
เอ:สัญญากับกูว่าจะไม่ยุ่งกับผัวกูอีก
ผม:สัญญาครับ ผมพูดแค่ห้วนๆ ออกไปเพราะโมโหนิดๆ ยังไม่ทันขาดคำเอก็ตบเข้ามาที่หน้าผมจังๆ
เอ:นี่ถือว่าเป็นผลตอบแทนของวันนี้ต่อไปนี้กูจะไม่ยุ่งกับอีกแล้ว แต่ขอให้จำวันนี้ใว้ถ้ายุ่งกับผัวกูอีกเจออีกแน่ ในจังหวะที่เอกำลังเดินไป ผมก็พูดขึ้นมาว่าเดี๋ยวก่อน พอเอหันมาผมก็ตบหน้าเอคืนแล้วพูดว่า คิดหรอว่ากูจะยอมให้ทำคนเดียว จากนั้นเอก็กระโจนมาใส่ผมเอาหัวผมขยี้กับประตูบรรไดหนีไฟผมพยายามแกะมือเอออกแต่แกะไม่ออกซะทีผมเลยเอามือไปคว้าประตูบรรไดหนีไฟแล้วบิดจนประตูเปิดออกผมเลยสบัดตัวจนล้มมุมตะแคงข้างทำให้ล้มกระแทกพื้นทั้งคู่ นึกภาพตามนะครับเอออกแรงเอาหัวผมขยี้ประตูพอประตูเปิดออกทำให้ไม่มีอะไรมารองรับตามจริงผมต้องล้มแล้วเอล้มมาใส่ผม แต่ผมสะบัดตัวทำให้แรงเหวี่ยงล้มกระแทกพื้นทั้งคู่ หลังจากนั้นเอก็ลุกขึ้นมาคว้าแจกันจะมาตีหัวผมแต่ผมเอามือมาคว้าแขนเขาใว้ได้ทำให้เกิดการยื้อแย่งแจกัน จนระหว่างนั้นอาจารย์หลายท่านก็ตรงเข้ามาแยกผมกับเอออก แล้วโดนเรียกไปสอบทั้งคู่ ผมเลยพูดตามความจริงที่เกิดขึ้นอาจารย์เลยลงความเห็นว่าผิดทั้งคู่ โดยอาจารย์บอกว่าเพราะผมไปตบคืนเพราะถ้าผมปล่อยไปแต่แรกเรื่องจะไม่เกิดเพราะเอตบผมเสร็จก็จะเดินจากไปแล้วเรื่องก็จะจบแต่ผมดันไปตบเอคืนเรื่องก็เลยบานปลาย ผมกับเอโดนแค่ตักเตือนเพราะความผิดครั้งแรก แต่ครั้งต่อไปจะโดนพักการเรียน คืออาจารย์ต้องการจะสื่ออะไรครับจะสื่อว่าถ้าโดนทำร้ายเราไม่มีสิทธิ์จะสู้หรอครับให้โดนทำร้ายร่างกายฝ่ายเดียวหรอครับ ผมก็มีมือมีเท้า คือต้องให้ผมโดนตบฝ่ายเดียวหรอครับถึงจะถูก ทั้งที่โดนตบก่อนแท้ๆคือจะให้ผมไม่มีสิทธิ์สู้เลยหรอ ส่วนเรื่องชมผมก็แค่ชมเฉยๆ ในใจผมไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ
แปลกนะครับโดนหาเรื่องก่อน แต่พอสู้กลับเป็นฝ่ายผิดซะงั้น ความยุติธรรมอยู่ที่ใหน
เอ:ตอนกลางวันชมใคร
ผม:อ๋อ ไม่รู้จักอะครับเลยชม
เอ:นั่นผัวกู(นางเป็นเกย์ ผมก็เป็นเกย์)
ผม:อ่อครับ ตอนนั้นผมใจไม่ดีละเลยกำลังจะเดินฝ่าออกไปแต่เอก็เข้ามากระชากแล้วผลักผมจนกระเด็นดีนะที่เพื่อนผมรับใว้ไม่งั้นผมตกบรรไดแน่ๆ
เอ:พวกกูอุตส่าห์ตามมาตั้งนานจะรีบไปใหนละอยู่คุยกันก่อนสิ
ผม:จะเอายังไงละ ก็ผมชมไปแล้วอะ
เอ:สัญญากับกูว่าจะไม่ยุ่งกับผัวกูอีก
ผม:สัญญาครับ ผมพูดแค่ห้วนๆ ออกไปเพราะโมโหนิดๆ ยังไม่ทันขาดคำเอก็ตบเข้ามาที่หน้าผมจังๆ
เอ:นี่ถือว่าเป็นผลตอบแทนของวันนี้ต่อไปนี้กูจะไม่ยุ่งกับอีกแล้ว แต่ขอให้จำวันนี้ใว้ถ้ายุ่งกับผัวกูอีกเจออีกแน่ ในจังหวะที่เอกำลังเดินไป ผมก็พูดขึ้นมาว่าเดี๋ยวก่อน พอเอหันมาผมก็ตบหน้าเอคืนแล้วพูดว่า คิดหรอว่ากูจะยอมให้ทำคนเดียว จากนั้นเอก็กระโจนมาใส่ผมเอาหัวผมขยี้กับประตูบรรไดหนีไฟผมพยายามแกะมือเอออกแต่แกะไม่ออกซะทีผมเลยเอามือไปคว้าประตูบรรไดหนีไฟแล้วบิดจนประตูเปิดออกผมเลยสบัดตัวจนล้มมุมตะแคงข้างทำให้ล้มกระแทกพื้นทั้งคู่ นึกภาพตามนะครับเอออกแรงเอาหัวผมขยี้ประตูพอประตูเปิดออกทำให้ไม่มีอะไรมารองรับตามจริงผมต้องล้มแล้วเอล้มมาใส่ผม แต่ผมสะบัดตัวทำให้แรงเหวี่ยงล้มกระแทกพื้นทั้งคู่ หลังจากนั้นเอก็ลุกขึ้นมาคว้าแจกันจะมาตีหัวผมแต่ผมเอามือมาคว้าแขนเขาใว้ได้ทำให้เกิดการยื้อแย่งแจกัน จนระหว่างนั้นอาจารย์หลายท่านก็ตรงเข้ามาแยกผมกับเอออก แล้วโดนเรียกไปสอบทั้งคู่ ผมเลยพูดตามความจริงที่เกิดขึ้นอาจารย์เลยลงความเห็นว่าผิดทั้งคู่ โดยอาจารย์บอกว่าเพราะผมไปตบคืนเพราะถ้าผมปล่อยไปแต่แรกเรื่องจะไม่เกิดเพราะเอตบผมเสร็จก็จะเดินจากไปแล้วเรื่องก็จะจบแต่ผมดันไปตบเอคืนเรื่องก็เลยบานปลาย ผมกับเอโดนแค่ตักเตือนเพราะความผิดครั้งแรก แต่ครั้งต่อไปจะโดนพักการเรียน คืออาจารย์ต้องการจะสื่ออะไรครับจะสื่อว่าถ้าโดนทำร้ายเราไม่มีสิทธิ์จะสู้หรอครับให้โดนทำร้ายร่างกายฝ่ายเดียวหรอครับ ผมก็มีมือมีเท้า คือต้องให้ผมโดนตบฝ่ายเดียวหรอครับถึงจะถูก ทั้งที่โดนตบก่อนแท้ๆคือจะให้ผมไม่มีสิทธิ์สู้เลยหรอ ส่วนเรื่องชมผมก็แค่ชมเฉยๆ ในใจผมไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ