คือต้องบอกก่อนว่า ผมกับแฟนอายุห่างกันประมาณ 6-7 ปี ผมเด็กกว่า
เราคบกันได้เกือบ 1 ปี แล้วต้องเลิกกัน
เพราะปัญหาเดิมๆซ้ำๆของตัวผมคือเป็นคนพูดจาไม่แคร์ความรู้สึกเค้าเลย ชอบพูดไม่ดีใส่
ชอบหึงแบบไม่เข้าเรื่อง มันเป็นแบบนี้ซ้ำๆ แล้วก็มีปัญหาไร้สาระเรื่อยมาเล็กน้อยก็ทะเลาะกันแล้ว
จนวันนึงมันทนกันไม่ได้จนต้องเลิกกันไป แต่ช่วงที่เลิกกัน ผมก็ยังดูแลเค้าอยู่เรื่อยๆนะ เค้าก็lineถามเอานู้นไหมกินนั้นไหมอยู่ตลอด
จนมันเป็นสถานะที่ไม่ชัดเจน แล้วผมก็ยังมีปัญหาเรื่องเดิมๆอยู่ถึงจะเลิกกันไปแล้ว จนมันค่อยๆห่างกัน จากที่เค้าดูแลผม ผมดูแลเค้า
กลายมาเป็นผมดูแลเค้าอยู่เรื่อยๆจนไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร มาวันนึงผมตัดสินใจเขียนสมุดเล่มนึง บอกเล่าความทรงจำ และความรู้สึก
ความในใจของผมว่ามีต่อเธอยังไง คือผมยังรักเธอมาตลอดไม่เคยน้อยลง ไม่เคยมองผู้หญิงคนไหน ทีนี้ให้เธอได้อ่านผมบอกเธอว่า
ถ้าเธอยังคิดเหมือนเราก็ขอให้เก็บสมุดเล่มนี่ไว้ แต่ถ้าเธอไม่แล้วขอให้เธอวางสมุดนี้ไว้บนโต๊ะของเรา
ผมไม่ได้จอให้กลับมารักกันนะ ผมแค่ขอให้เธอเปิดใจให้ผมได้ทำให้เห็นว่าตอนนี้ผมพร้อมเปลี่ยนตัวเองเพื่อเธอแล้ว
สรุป เธอวางสมุดนั้นไว้ที่โต๊ะ...แปลว่าอะไรคุณคงรู้
วันต่อมาผมได้ตัดสินใจไปถามเธอ ว่าตอนนี้เราไม่มีแม้แต่โอกาสให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมเลยหรอ
เธอบอก ไม่คิดว่ามันนานไปหรอ ถ้าเปิดใจไปมันจะดูเหมือนให้ความหวังรึเปล่า เพราะความรู้สึกตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว
แต่วันนี้ผมกำลังจะตัดสินใจไปบอกเธอ ว่า อะไม่เป็นไรไม่ต้องเปิดใจให้เราก็ได้แต่ขอให้เราได้ดูแลเธอได้มองหน้าเธอในทุกๆวันได้ไหม
เราจะให้เกียรติเธอ จะไม่พูดจาไม่ดีใส่ จะไม่ยุ่มย่ามล่วงเกินเรื่องส่วนตัว ถ้าวันไหนเธอคิดว่าให้เราพอ ขอให้เธอบอก วันไหนที่เธอมีคนใหม่ขอให้เธอพูด
วันนั้นเราจะไปโดยไม่เสียใจอะไรอีก แต่เราจะขอดูเธอตรงนี้จนเราคืดว่าตัวเองไม่ไหวแล้วแต่มนคงไม่มีวันนั้น...
มันอาจจะดูยึดติดใช่มั้ยหละครับแต่ผมบอกเลยว่าผมไม่รู้ว่าจะรักใครได้ขนาดนี้มั้ย ผมจึงอยากลองทำดูครับผมจะไม่เสียใจเพราะอย่างน้อยเราก็ได้ทำ
เลยอยากถามประสบการณ์ของคนอื่นๆครับว่ามีใครตามตื๊อจนสำเร็จมั้ย
ส่วนผมถ้าวันที่ผมทำสำเร็จผมจะมาบอกนะครับ...จะอีก 1 เดือนหรือเป็นปี ผมจะกลับมาตอบกระทู้นี้ครับ....
มีใครเคยตามตื๊อแฟนเก่าจนกลับมาคบกันได้ไหมครับ ?
เราคบกันได้เกือบ 1 ปี แล้วต้องเลิกกัน
เพราะปัญหาเดิมๆซ้ำๆของตัวผมคือเป็นคนพูดจาไม่แคร์ความรู้สึกเค้าเลย ชอบพูดไม่ดีใส่
ชอบหึงแบบไม่เข้าเรื่อง มันเป็นแบบนี้ซ้ำๆ แล้วก็มีปัญหาไร้สาระเรื่อยมาเล็กน้อยก็ทะเลาะกันแล้ว
จนวันนึงมันทนกันไม่ได้จนต้องเลิกกันไป แต่ช่วงที่เลิกกัน ผมก็ยังดูแลเค้าอยู่เรื่อยๆนะ เค้าก็lineถามเอานู้นไหมกินนั้นไหมอยู่ตลอด
จนมันเป็นสถานะที่ไม่ชัดเจน แล้วผมก็ยังมีปัญหาเรื่องเดิมๆอยู่ถึงจะเลิกกันไปแล้ว จนมันค่อยๆห่างกัน จากที่เค้าดูแลผม ผมดูแลเค้า
กลายมาเป็นผมดูแลเค้าอยู่เรื่อยๆจนไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร มาวันนึงผมตัดสินใจเขียนสมุดเล่มนึง บอกเล่าความทรงจำ และความรู้สึก
ความในใจของผมว่ามีต่อเธอยังไง คือผมยังรักเธอมาตลอดไม่เคยน้อยลง ไม่เคยมองผู้หญิงคนไหน ทีนี้ให้เธอได้อ่านผมบอกเธอว่า
ถ้าเธอยังคิดเหมือนเราก็ขอให้เก็บสมุดเล่มนี่ไว้ แต่ถ้าเธอไม่แล้วขอให้เธอวางสมุดนี้ไว้บนโต๊ะของเรา
ผมไม่ได้จอให้กลับมารักกันนะ ผมแค่ขอให้เธอเปิดใจให้ผมได้ทำให้เห็นว่าตอนนี้ผมพร้อมเปลี่ยนตัวเองเพื่อเธอแล้ว
สรุป เธอวางสมุดนั้นไว้ที่โต๊ะ...แปลว่าอะไรคุณคงรู้
วันต่อมาผมได้ตัดสินใจไปถามเธอ ว่าตอนนี้เราไม่มีแม้แต่โอกาสให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมเลยหรอ
เธอบอก ไม่คิดว่ามันนานไปหรอ ถ้าเปิดใจไปมันจะดูเหมือนให้ความหวังรึเปล่า เพราะความรู้สึกตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว
แต่วันนี้ผมกำลังจะตัดสินใจไปบอกเธอ ว่า อะไม่เป็นไรไม่ต้องเปิดใจให้เราก็ได้แต่ขอให้เราได้ดูแลเธอได้มองหน้าเธอในทุกๆวันได้ไหม
เราจะให้เกียรติเธอ จะไม่พูดจาไม่ดีใส่ จะไม่ยุ่มย่ามล่วงเกินเรื่องส่วนตัว ถ้าวันไหนเธอคิดว่าให้เราพอ ขอให้เธอบอก วันไหนที่เธอมีคนใหม่ขอให้เธอพูด
วันนั้นเราจะไปโดยไม่เสียใจอะไรอีก แต่เราจะขอดูเธอตรงนี้จนเราคืดว่าตัวเองไม่ไหวแล้วแต่มนคงไม่มีวันนั้น...
มันอาจจะดูยึดติดใช่มั้ยหละครับแต่ผมบอกเลยว่าผมไม่รู้ว่าจะรักใครได้ขนาดนี้มั้ย ผมจึงอยากลองทำดูครับผมจะไม่เสียใจเพราะอย่างน้อยเราก็ได้ทำ
เลยอยากถามประสบการณ์ของคนอื่นๆครับว่ามีใครตามตื๊อจนสำเร็จมั้ย
ส่วนผมถ้าวันที่ผมทำสำเร็จผมจะมาบอกนะครับ...จะอีก 1 เดือนหรือเป็นปี ผมจะกลับมาตอบกระทู้นี้ครับ....