คือเรามาตั้งกระทู้ ในวันนี้เพราะว่าอยากจะรู้ว่าเราผิดอะไรถึงไม่เคยมีเพื่อนหรือเพื่อนสนิทเลยคะ คือมันเริ่มเป็นมาตั้งแต่เข้ารร.อนุบาลเลยค่ะ จนตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ คือทั้งชีวิตตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีเพื่อนดีดี ที่จะคอยรับฟังปัญหาหรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเลย ทุกวันนี้มีแต่เพื่อนที่เห็นเราสำคัญเฉพาะตอนจะฝากปริ้นงานนี่แหละ มีแต่เพื่อนที่จะทักมาถามการบ้านบ้างขอลอกบ้าง ไม่เคยมีใครเลยที่จะถามสารทุกข์สุขดิบของเราเลย ไม่เคยมีใครเลยที่จะเข้ามาคุยกับเราในแบบที่เพื่อนเขาชอบคุยกัน ชวนกันออกไปเที่ยวบ้าง ชวนไปเรียนพิเศษด้วยกันบ้างไม่มีเลยจริงๆ คือนี่ไม่ได้เเต่งเรื่องนะแต่มันเกิดขึ้นจริงๆ ถ้าถามว่าทุกๆวันไปกินข้าวกับใคร บอกเลยว่า ไปเกาะกลุ่มคนอื่นเขาขออาศัยไปด้วย เวลาไปกินข้าวต่างๆนาๆ ซึ่งกลุ่มนี้ก็ดีมากๆ แล้วที่นี้มันก็เกิดคำถามขึ้นมาอีกว่าทำไมไม่ไปอยู่ด้วยกันกับกลุ่มนั้นล่ะ คำตอบคือเราเป็นคนชอบสังเกต สิ่งรอบตัวเสมอ เลยทำให้เราเห็นพฤติกรรมของคนในกลุ่มเขาคนนึง ที่เขาพยายามกีดกันเราไม่ให้เราเข้าไปอยู่ เหมือนเขาไม่เปิดใจยอมรับเราอ่ะ แล้วมันก็เป็นอย่างงี้มาตลอดทุกกลุ่มทุกครั้งที่ย้ายรร. ตอนนี้ม.ปลายแล้ว ตอนแรกใจเราเคยคิดเหมือนที่พี่สาวเราเคยบอกไว้ว่า เพื่อนม.ปลายเนี่ยดีที่สุดแล้ว ตอนนั้นคือเราก็พยายามปรับตัวเองใหม่เปลี่ยนทัศนคติต่อผู้คนใหม่หมดเลย แต่มันก็เหมือนเดิม เปิดเทอมมาทุกคนยังจะไม่รู้จักกันมาก่อน(รร.มีแค่ม.4,5,6) เพื่อนในห้องดูเหมือนอย่างกับเคยรู้จักกันมาก่อนจับกลุ่มกันโดยที่เราเป็นส่วนเกินของห้องอีกแล้ว
แล้วทุกวันที่เราไม่เข้าใจการบ้าน เราก็จะทักไปในแชทกลุ่มห้องถามในนั้นเสมอ แต่ก็ไม่มีใครตอบ คนอ่านจะคบห้องอยู่แล้ว มันเลยทำให้เราอยากรู้ว่าเราทำอะไรผิดอ่อ ใครเข้าใจปัญหานี้ก็ช่วยตอบหน่อยเถอะค่ะ เราทนไม่ไหวแล้วอ่ะ อยากรู้จริงๆ
ไม่เคยมีเพื่อนสนิท?
แล้วทุกวันที่เราไม่เข้าใจการบ้าน เราก็จะทักไปในแชทกลุ่มห้องถามในนั้นเสมอ แต่ก็ไม่มีใครตอบ คนอ่านจะคบห้องอยู่แล้ว มันเลยทำให้เราอยากรู้ว่าเราทำอะไรผิดอ่อ ใครเข้าใจปัญหานี้ก็ช่วยตอบหน่อยเถอะค่ะ เราทนไม่ไหวแล้วอ่ะ อยากรู้จริงๆ