ทรยศ​

คือผมกับแฟนคบกันมา7ปี มีลูกด้วยกัน1คนตอนนี้3ขวบจะ4ขวบแล้วครับ ผมและลูกกับแฟนอยู่กินกันมาลำบากไปด้วยกันตลอด ทั้งที่ไม่ได้รักกัน  จนวันนี้ผมตัดสินใจเดินออกมาด้วยความใจร้อน+โกรธ ทั้งๆที่หน้าลูกก็ไม่

ทุกคนเคยรู้สึกหรือเคยเป็นไหมคะว่าเราไม่เหมาะที่จะเป็นแฟนกับใครสักคนทั้งฐานะทางสังคมแตกต่างกัน😞 เรากลัวจะพาเขามาลำบากกลัวเขาจะรับทางบ้านไม่ได้.ทุกครั้งที่ึืคิดจะมีใครสักคนเรื่องนี้จะเป็นสิ่งแรกที่เรากั

คิดถึงลูกมากค่ะแต่ยังไม่อยากเอาเขามาลำบากกับเราอยากมีเงินมีพร้อมค่อยเอาเขามาอยู่ด้วยทรมานชีวิตไม่รู้จะไปทางไหน

เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากมีแฟนสักคนมาอยู่เคียงข้าง แต่เราเป็นผู้หญิงที่คิดมาก กลัวว่าจะเอาเค้ามาลำบากกับเราหรือเปล่า อยากให้เพื่อนๆแนะนำวิธีคิดหน่อยค่ะ ว่าควรเปลี่ยนความคิดยังไง หรือควรทำยังไงค่ะ

ก็มีเรื่องอยู่ว่าเรามีเพือ่นคนหนึงก้สนิทกันมานานแล้วเราบอกอะไรกับเค้าทุกอย่างเวลาเราชอบใครเราก็บอกเค้าแต่มีวันหนึ่งเค้าเป็นแฟนกับคน่เราชอบทั้งๆที่รู้ว่าเราชอบควรทำยังไงดีค้ะ?

อยากทราบว่ามีจริงไหม เหตผลนี้คือเรื่องจริงหรือข้ออ้างที่ ผ.ช.บางส่วนใช้กัน เหตผลที่ว่าน่าจะให้ความสุขได้ไม่เท่าคนอื่น ด้วยเรื่องปัญหาส่วนตัว ปัญหาการเงิน ทั้งๆ ที่ ผ.ญ. เป็นคนดีและน่าคบหา และไม่เกี

ผมเป็นคนธรรมดา ที่พาแฟนมาทำงานเอาเขามาอยู่ด้วย ทั้งๆที่เขามีชีวิตที่ดีแล้ว แต่ผมพาเขามาลำบาก ผมควรถอยห่างจากเขาดีมั้ย?เพื่อให้เขสกลับไปมีชีวิตที่ดีกว่าอยู่กับผม;(

..... กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องทุกคนนะคะ คันปากมากจริงๆกระทู้นี้ บังเอิญเล่นเฟซบุ๊กผ่านๆแล้วไปเจอโพสโพสนึง ที่มีเพื่อนในเฟซบุ๊กแชร์ต่อๆกันมาค่ะ เป็นความรักหนุ่มสาววัยเรียน ไม่น่าจะเกินม.ปลายหรือปวช. คือ

ผมเสียความรุ้สึกมาก ได้ยินคำนี้ จุกพูดไม่ออก ทั้งๆที่ผมพยายามหาเงินทำงานเพื่อเขา ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน เขาจะพูดคำนี้ มาทุกครั้ง ว่าผม ไม่ดีขึ้น ว่าผมไม่คิดหาทางไห้พาเขามีชีวิตที่ไม่ลำบากแบบนี้ ผมเสีย