ทำไมต้องเจออะไรแบบนี้

ผมอายุ 19 ทำงานเป็นช่างแอร์ พึงฝึกงานได้ 2 เดือนกว่าๆ แต่ตอนนี้ที่ทำงานจ้องแต่จะไล่ผมออก ถึงขั้นโทรมาหาพ่อผมจนแกไล่ผมออกจากบ้าน แล้วคนที่มาบอกเขาอยู่คนล่ะทีมกับผม แต่มาบอกพ่อผมว่า "ผมเอาแต่ขี้เกรียด เวลาเขาทำงานผมชอบไปแอบหลับ เขาบอกอะไรก็เถียง" ซึ้งในความเป็นจริงถามว่าใช่ไหม มันก็ใช่อยู่ส่วนนึง ผมหลับจริง แต่เป็นในตอนที่ทำงานเสร็จแล้วกลับมาที่บ้านพักรอเวลาเลิกงาน แล้วผมก็ไม่ได้ขี้เกรียดเลยสาบานได้ ไปทำงานผมเข้าไปในที่ทำงานคนแรกตลอด แล้วที่เขาบอกว่าเถียง จริงๆผมไม่ได้เถียงแต่ผมตอบกลับไปแบบเอาฮา แล้วเขาไม่ได้ไปทำงานทีมเดียวกับผม แล้วอยู่ๆเขาก็มาบอกพ่อผมว่า "ผมทำเหมือนเดือนแรกเลย" สิ่งที่อยากถามคือ "เอา อะไรมาพูด ไม่ได้ไปทำงานกับกู บอกว่ากูหลับกูหลับตอนไหน ไอ้สัส แต่งเรื่องเก่งไอ้ ซะใจหรือยัง กูไม่มีงาน พ่อไล่กูออกจากบ้าน กูไม่มีใครให้ไปหาแล้ว สาสมใจหรือยัง ไอ้สัส มาทำชีวิตกูแบบนี้ มันสนุกมากไหม" สิ้นเดือนนี้ผมอยู่กับพ่อไม่ได้แล้ว เพราะแกพูดคำไหนคำนั้น ไม่มีคืนคำ แต่เหตุผลจริงๆ มันคงอยากได้คนงานใหม่ที่ขอเข้าอยู่ตอนนี้ เพราะคนนั้นเขาเป็นช่างมาก่อน น่าจะทำอะไรได้มากกว่าผม แต่มันจำเป็นไหมที่ต้องแต่งเรื่องมาเล่าจนพ่อไล่กูออกจากบ้านเนี่ย ไอ้สัส