เราอายุ 38 ปี แฟนเราอายุ 43 ปี คบกับแฟนมา 7 ปีกว่า ตอนที่คบกับแฟน แฟนเคยผิดพลาดในอดีตเป็นหนี้สิน ติดเครดิตบูโร   ตอนนั้นเราคิดว่ามันเป็นอดีตที่ย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว อยู่กับปัจจุบัน ซึ่งเค้าก็พยายามแก้ไขใช้หนี้ ตอนนั้นเค้ามีหนี้ราวๆ  3 แสนกว่าได้  ด้วยเงินเดือนเค้าที่สูง (5 หมื่น)  เราคิดว่าเค้าน่าจะใช้หนี้ได้หมดภายใน 3-4 ปี เราก็รอหวังว่าวันหนึ่งเค้าจะหมดหนี้ แล้วมาสร้างอนาคตกับเรา สร้างครอบครัว โดยที่ปัญหาอื่นเราไม่ได้มองไว้ว่าวันหนึ่งมันจะเป็นปัญหา

 เรายอมรับว่าตลอดเวลาเราคาดหวังที่จะได้มีครอบครัว ด้วยอายุที่เยอะของเรา เราอยากมีลูก เรื่องนี้เราเคยคุยกับเค้าตลอดชวนเค้าเก็บเงินเพื่อสร้างฐานะกัน แต่เค้าบอกว่ายังไม่พร้อม ด้วยหนี้สินที่เค้ามีและมีพ่อที่ต้องดูแล  พ่อเค้าป่วยด้วยโรคชราหลายโรค

ผ่านมา 6 ปี  ถึงวันนี้ เราเริ่มคิดทบทวนว่าเราจะรอต่อไปหรือเราจะยุติความสัมพันธ์ครั้งนี้ดี เนื่องจากปัญหาหลายๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องหนี้สินของเค้า  เราทำงานกันคนละจังหวัด  เค้าเองก็ย้ายมาหาเราไม่ได้ เราเองก็ย้ายไปทำงานที่เค้าอยู่ไม่ได้เหมือนกัน  เพราะทั้งเราและเค้าต่างต้องดูแล พ่อกับแม่ ที่ชราทั้งคู่ เราเป็นลูกคนเดียว อยู่กับแม่สองคน  จนวันที่แม่ป่วย เราทิ้งแม่ไปไม่ได้ ยิ่งทำให้เราคิดว่า การแต่งงานมันคงจะไม่ใช่เป้าหมายของเราอีกต่อไป แม่เค้าต้องการเราดูแลในยามที่เค้าป่วย เรามีภาระทั้งดูแลแม่และก็ป้าที่เลี้ยงเรามาอีกคน

ถ้าเรากับแฟนแต่งงานกัน เราต้องซื้อบ้าน ซื้อรถซึ่งถ้าร่วมกันสร้างมันก็คงพอจะไม่ลำบากมาก เราพอจะมีเงินเก็บอยู่บ้าง แต่มันคงไม่พอที่จะสร้างครอบครัวใหม่ แต่ตอนนี้แฟนเราเค้าไม่มีแม้แต่เงินจะไปทำงาน  วันนี้หนี้ของเค้ายังไม่หมด เหมือนจะเพิ่มขึ้น กลับไปติดเครดิตบูโรอีกครั้ง  เราถามเค้าว่าต่อไปจะทำยังไง  เค้าบอกว่ายังไม่รู้ ทุกวันนี้ก็ทำให้ผ่านไปวันๆ  เราเลยตัดสินใจว่าขอยุติความสัมพันธ์ เราเดินต่อไปไม่ไหว  ถ้าต้องให้เรารอแบบนี้ไปเรื่อยๆ สู้เราอยู่คนเดียวดีกว่า ไม่ต้องผิดหวัง  ไม่ต้องรอคอย เดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ ด้วยเส้นทางที่เราเลือกเดิน

เรายอมรับว่าเราอาจจะเห็นแก่ตัวที่ตัดสินใจแบบนี้ แต่เราคิดว่ามันน่าจะดีกับเราทั้งคู่ เค้าเองก็เสียใจที่เราตัดสินใจแบบนี้ เค้าบอกว่าให้เป็นเพื่อนกันอย่าถึงกับตัดขาดกันไป ค่อยๆ ทำใจกันไปจนถึงวันที่เราจะเข้มแข็ง แล้วเดินต่อไปได้อีกครั้ง

ตอนนี้เราก็เริ่มสับสนว่าเราตัดสินใจถูกหรือผิด หรือเราอ่อนแอเกินไป หรือเราควรจะรอต่อไป  เรายอมรับว่ายังรักเค้า แต่อาจจะไม่มากพอที่จะรอได้อีก เราก็เจ็บ ก็เสียใจ แต่ด้วยมองในความเป็นจริงๆทุกอย่างรอบด้านแล้ว ไม่รู้ว่าเส้นทางของเราสองคนจะมาบรรจบกันได้เมื่อไร 

ปล. เราไม่รู้จะระบายให้ใครฟัง เราไม่มีเพื่อน ไม่มีพี่น้อง เวลาที่ทุกข์เราก็ได้แต่ร้องไห้อยู่แต่ในห้องน้ำ  พูดบอกความรู้สึกให้ใครไป  เค้าก็มองว่าเราอ่อนแอ ร้องไห้กับเรื่องไร้สาระ  ขอบคุณฟันทิปที่ให้เราได้ระบายความรู้สึก