เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับT(ขอแทนชื่อเพื่อนว่าTนะคะ)อยู่ห้องเดียวกัน เรียนด้วยกัน จนทำให้สนิทกันมาก สนิทแบบไปไหนจะตัวติดกันตลอด เวลามีค่ายอะไรมันก็จะชวนเราไปด้วยตลอด แต่Tมันก็เป็นคนเจ้าชู้ คนคุยมันก็มีไม่ขาดสาย มันทำให้เราคิดว่า เออสนิทกันยังไงก็คงชอบมันไม่ได้หลอก เจ้าชู้ขนาดนี้ แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อง บางวิชาเราก็นั่นเรียนข้างกัน อยู่งานกลุ่มเดียวกัน ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกันตลอด จนเพื่อนเริ่มแซวว่าเราชอบมัน แต่ตอนนั้นเราไม่ได้ชอบ พูดเลยว่ายังไม่ชอบ พอช่วงใกล้สอบมันก็มาโทรคุยติวข้อสอบกัน ช่วนนั้นเริ่มหวั่นไหวละ พอปิดเทอมมันต้องไปอยู่ต่างจังหวัดกันญาติ มันก็โทรมาร้องให้ฟังว่าไม่อยากไป เราด้วยความอยากให้มันสบายใจก็บอกว่า เออไม่เป็นไรเดี๋ยวจะคุยเป็นเพื่อนทุกวันเอง และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ จนเราเริ่มชอบมันจริงๆ ทุกอย่างมันดูดีดูโอเครไปหมด จนเรามารู้ว่ามันแอบคนกับน้องคนหนึ่ง แต่มันก็ปฎิเสธว่าไม่คบ เราก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะยังไงก็แค่เพื่อนจะถามมากจะดูน่ารำคาญ พอเปิดเทอมมาเราก็ยิ่งสนิทกันมากขึ้น จนเราแน่ใจแล้วว่าชอบมัน มันก็เหมือนจะรู้ว่าเราชอบก็เลยยิ่งมาอยู่ใกล้ยิ่งมาทำตัวสนิท พอเราโกรธมันมันก็จะมาหยอก อย่างโน่นอย่างนี้ จนเราใจอ่อนแล้วก็ยิ่งชอบ เพื่อนบางคนก็บอกเหมือนมันจะชอบเรา แต่ด้วยความที่เราคิ้วบาง ดั้งแหมบฟันห่างปากใหญ่อ้วนเตี้ยแล้วก็ดำ นอกจากเรื่องเรียนที่พอจะไปรอดก็ไม่มีอะไรดีอิกเลย ซึ่งมันก็ตรงข้ามกันเราทุกอย่าง หล่อระดับเป็นดาวเป็นเดื่อนโรงเรียนได้ มันก็เลยทำให้เราคิดว่ามันคงไม่ชอบเรา และมันก็มีคนคุยให้เข้ามา สนิทกับมัน ทุ่มเทให้ มันก็มาเล่าให้เราฟังว่าเขาดีอย่างโน่นอย่างนี้ เราก็เออออกับมันไป แต่ในใจนี่เจ็บจึกๆเลย อยากจะเบิกชอบแต่ก็เลิกไม่ได้สักที คิดว่าวันนี้จะห่างละ แต่พอเอาเข้าจริงก็กลับไปจุดเดิม เราเหนื่อยกับความรู้สึกที่มันวนเวียนไม่จบสิ้น เราก็ชอบมันนะ ชอบมากๆ แต่มันก็เจ็บมากๆเหมือนกันที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ จะเลิกชอบต้องทำยังไงคะ
ทำยังไงถึงจะเลิกชอบเพื่อนสนิทที่สนิทที่สุดได้ค่ะ