สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวพันทิป ทุกคน
ผมชื่อ S ละกันนะครับ ตอนนี้เรียนอยู่ มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในภาคอีสาน
มีส่วนชื่อ W เรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังของประเทศ เราสองคนนานๆ ทีจะได้เจอหน้ากันครับ
เกือบทุกๆ วัน เราจะ Messenger กันตลอด บางวันก็ Video Call ทำให้เรารู้สึกถึงความใกล้ชิดกันบ้าง
เราทั้งสองรู้จักกัน เมื่อตอน 5 ปีก่อนครับ จากค่ายค่ายหนึ่ง สมัยเรายังเป็นนักเรียนต่างโรงเรียนกัน ผมเห็นเค้าครั้งแรก รู้สึกหลงเสน่ห์คนนี้ตั้งแต่แรกเห็น แต่เค้าไม่รู้หรอกครับ ผมเลยแกล้งทักไป จนกลายมาเป็นเพื่อนกัน จะมาคุยกันจริงจัง ก็เมื่อ 2 ปีก่อน แต่ก่อนเราเป็นเพื่อนกันนั้น ผมชอบร้องเพลงให้เค้าฟังทุกวัน จนเราก็ยิงมุกเสี่ยวให้กันตลอด จนไปสะดุดกับมุกที่ยิงเรื่องความรัก มันทำให้ผมสารภาพรักกับเค้าไปทันทีทันใด
เราก็กลายมาเป็นความสัมพันธ์แบบแฟนมากขึ้น (แต่ยังไม่ขอเป็นแฟนแบบเป็นทางการ) เมื่อปีก่อน ผมถูกเค้าขอเป็นแฟน (ซะงั้น) ก็เราไม่เอาจริงสักที เฮ้อ มัวแต่เก้ๆ กังๆ อยู่ได้
หลังจากนั้น เราก็ใช้สรรพนามแทนกันว่าแฟนอย่างเป็นทางการแล้ว แล้วก็ทยอยบอกเพื่อนไปเรื่อย ๆ ช่วงเวลานี้ผมมีความสุขมากครับ
จนอยู่มาวันหนึ่ง ผมทราบว่าเค้าจะไปสอบชิงทุนรัฐบาล ที่ซึ่งต้องทำงานในหน่วยงานไปเรื่อย ๆ มันทำให้เค้าต้องอยู่ กทม ไปตลอด ในขณะเดียวกันผมสอบติด ทุนที่ผูกติด เช่นกัน แต่ต้องทำงานในต่างจังหวัด ซึ่งห่างไกลกัน เสาร์อาทิตย์จะไปหากันคงยาก
ในที่สุด เค้าสอบติดครับ มันทำให้เราทั้งสองคนต้องมาครุ่นคิดกับเรื่องนี้อย่าง Awkward ใจ คือเค้าติดแล้ว สละสิทธิ์คงยาก แต่ผมสละสิทธิ์ได้ แต่ด้วยที่ว่า งานที่ผมได้อยู่ที่บ้านด้วย ปัจจัยที่สำคัญคือ ได้ใกล้ครอบครัวด้วยสิ ครอบครัวผมค่อนข้าง force ผมมากในการที่จะไปไหนห่างไกลครอบครัว (ทั้งที่ผมโตแล้วนะ TT เดี๋ยวจะตั้งประเด็นนี้อีก)
ความยุ่งยากของเราทั้งสองคน คือ ถ้าเราต่างเอางานที่ตนสอบติด เราไม่มีทางอยู่ด้วยกันเป็นแน่ และนี่ผมกลัวเป็นหนทางแรกเส้นแรก ที่จะกำลังจะโดนบอกเลิก ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นหรอ เพราะเป็นแฟนกันแต่อยู่คนละที่ จะใช้คำว่าแฟนไปทำไม ที่พูดได้เช่นนี้ เพราะ ตอนเรียนเราก็ไม่เคยอยู่ด้วยกันเลย ตอนทำงานก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้น่ะหรอ
ผมควรทำเช่นไรครับ ?? ณ ตอนนี้ เราทั้งสองต่างคนต่างพยายามเย็นชาใส่กันและกัน เพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งเข้าใจเรา TT
เมื่อเราสองคนกำลังจะห่างกัน เพราะที่ทำงานห่างกัน
ผมชื่อ S ละกันนะครับ ตอนนี้เรียนอยู่ มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในภาคอีสาน
มีส่วนชื่อ W เรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังของประเทศ เราสองคนนานๆ ทีจะได้เจอหน้ากันครับ
เกือบทุกๆ วัน เราจะ Messenger กันตลอด บางวันก็ Video Call ทำให้เรารู้สึกถึงความใกล้ชิดกันบ้าง
เราทั้งสองรู้จักกัน เมื่อตอน 5 ปีก่อนครับ จากค่ายค่ายหนึ่ง สมัยเรายังเป็นนักเรียนต่างโรงเรียนกัน ผมเห็นเค้าครั้งแรก รู้สึกหลงเสน่ห์คนนี้ตั้งแต่แรกเห็น แต่เค้าไม่รู้หรอกครับ ผมเลยแกล้งทักไป จนกลายมาเป็นเพื่อนกัน จะมาคุยกันจริงจัง ก็เมื่อ 2 ปีก่อน แต่ก่อนเราเป็นเพื่อนกันนั้น ผมชอบร้องเพลงให้เค้าฟังทุกวัน จนเราก็ยิงมุกเสี่ยวให้กันตลอด จนไปสะดุดกับมุกที่ยิงเรื่องความรัก มันทำให้ผมสารภาพรักกับเค้าไปทันทีทันใด
เราก็กลายมาเป็นความสัมพันธ์แบบแฟนมากขึ้น (แต่ยังไม่ขอเป็นแฟนแบบเป็นทางการ) เมื่อปีก่อน ผมถูกเค้าขอเป็นแฟน (ซะงั้น) ก็เราไม่เอาจริงสักที เฮ้อ มัวแต่เก้ๆ กังๆ อยู่ได้
หลังจากนั้น เราก็ใช้สรรพนามแทนกันว่าแฟนอย่างเป็นทางการแล้ว แล้วก็ทยอยบอกเพื่อนไปเรื่อย ๆ ช่วงเวลานี้ผมมีความสุขมากครับ
จนอยู่มาวันหนึ่ง ผมทราบว่าเค้าจะไปสอบชิงทุนรัฐบาล ที่ซึ่งต้องทำงานในหน่วยงานไปเรื่อย ๆ มันทำให้เค้าต้องอยู่ กทม ไปตลอด ในขณะเดียวกันผมสอบติด ทุนที่ผูกติด เช่นกัน แต่ต้องทำงานในต่างจังหวัด ซึ่งห่างไกลกัน เสาร์อาทิตย์จะไปหากันคงยาก
ในที่สุด เค้าสอบติดครับ มันทำให้เราทั้งสองคนต้องมาครุ่นคิดกับเรื่องนี้อย่าง Awkward ใจ คือเค้าติดแล้ว สละสิทธิ์คงยาก แต่ผมสละสิทธิ์ได้ แต่ด้วยที่ว่า งานที่ผมได้อยู่ที่บ้านด้วย ปัจจัยที่สำคัญคือ ได้ใกล้ครอบครัวด้วยสิ ครอบครัวผมค่อนข้าง force ผมมากในการที่จะไปไหนห่างไกลครอบครัว (ทั้งที่ผมโตแล้วนะ TT เดี๋ยวจะตั้งประเด็นนี้อีก)
ความยุ่งยากของเราทั้งสองคน คือ ถ้าเราต่างเอางานที่ตนสอบติด เราไม่มีทางอยู่ด้วยกันเป็นแน่ และนี่ผมกลัวเป็นหนทางแรกเส้นแรก ที่จะกำลังจะโดนบอกเลิก ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นหรอ เพราะเป็นแฟนกันแต่อยู่คนละที่ จะใช้คำว่าแฟนไปทำไม ที่พูดได้เช่นนี้ เพราะ ตอนเรียนเราก็ไม่เคยอยู่ด้วยกันเลย ตอนทำงานก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้น่ะหรอ
ผมควรทำเช่นไรครับ ?? ณ ตอนนี้ เราทั้งสองต่างคนต่างพยายามเย็นชาใส่กันและกัน เพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งเข้าใจเรา TT