รู้สึกสันสนไม่รู้จะฝืนเรียนต่อไปดีมั้ย ผมไม่อยากไห้ท่านเสียใจเป็นครั้งที่2 แล้ว

คือผมพลาดมีลูก1คน ตอนที่ผมฝึกงานช่วง ปวส. และหลังจากนั้นก็น่ะ ลูกผู้ชายก็ต้องรับผิดชอบ แต่ผมเลือกที่จะอยู่เลี้ยงแฟนโดยเงินที่มีคือเงินเดือน นักศึกษาฝึกงาน ในช่วงนั้น ผมคิดว่าผมสามารถดูแลลูกและแฟนได้ ผมเลยไม่บอกที่บ้าน
จนอายุครรร์ปาไป5เดือรแล้ว ผมเลยคิดจะพาแฟนไปฝากท้องแต่ที่ทำไห้ผมรู้สึกรับอะไรหนักๆอยู่ ตอนที่มีค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับวิตามินและค่าอัตราซาวร์ ตกประมาณเดือนละ2000-4000 โดยปกติ ผมจะค่าห้องและผมจะมีกินเหลือแค่ 3000 แล้วก็1000ไห้แฟนซื้อเสื้อผ้าร้องเท้าเครื่องสำอางที่เขาอยากได้  ปล.เงินเดือนผม 10,000น่ะและแล้วช่วงรับฝากท้องเดือนที่3เจ้ามาผมรับค่าใช้จ่ายไม่ไหวจนต้อง บอกทางบ้านผมและตัดสินใจคุยกับฝากพ่อแม่แฟนว่า จะจัดงานแต่งงานขึ้นเพื่อแสดงความรับผิดชอบ ซึ่งตอนนั้นผมก็ได้มีโอกาสอยู่ที่บ้านที่สระแก้ว เป็นบ้านที่อยู่กับพ่อแม่ และได้เจอช่วงที่ผมเดินผ่านห้องนอนของพ่อแม่ ผมเห็นพ่อแม่ร้องไห้ ท่านคงจะเสียใจกับผมมาก ที่ผมทำตัวเหลวไหลแบบนี้ งานแต่งถูกจัดขึ้น มีค่าสินไหม 50,000ทอง2บาท ไปสู่ขอ หลังจากที่แต่งเสร็จ ผมก็กลับมาอยู่ที่ กรุงเทพเพื่อที่จะฝึกงานไห้เสร็จ แต่ช่วงที่กลับมา ได้มีเรื่องทะเลาะกับแฟนซึ่งผมจับได้ว่า แอบมีอะไรกันกับคนในที่ทำงานเดียวกันคือเซเว่นหน้าซอยที่พักด้วยกัน  สิ่งที่ผมทำจากนี้คือ ผมอยู่ด้วยกันเพื่อรอลูกคลอด พอครบกำหนดวันคลอดผมก็ลางานไป
ทุกคนเชื่อมั้ยการเป็นพ่อคนไม่ง่ายเลย ผมต้องจ่ายค่าทำคลอด ค่าอุปกรณ์ และของใช้เกี่ยวกับเด็ก ราวๆ5000-7000 บอกเลยว่าเงินเดือนผม เหบือกินแค่2000 ต่อเดือน และมาถึงตอนที่ ลูกอยู่ที่บ้านแฟน ซึ่งแฟนก็ได้สวัดิการเซเว่นหยุดงานเพื่อเลี้ยงบุตรได้1เดือน เดือนๆนั้นเป็นเดือนที่ผมสบายใจมากที่ไม่ต้องเจอกัน พอหลังจากที่แฟนกลับมาทำงานต่อ ผมก็จับพิรุธหลายอย่าง  มีขึ้นสถานะกับคนในเซเว่น คุยกับตำรวจ ซึ่งที่พูดมา แฟนผมมีอะไรด้วยหมดแล้ว สุดท้ายแล้วผมอดทนมาถึงที่สุดลูกผมคลอดแล้วผมเลยตัดสินใจเลิกกับแม่ของลูก แล้วจะบอกว่าช่วงที่ทะเลาะกันคือวันสุดท้ายของการฝึกงาน ตรงกับวันปีไหม่ แม่ของลูกก็กินเลี้ยงที่บริษัทใครบริษัทมัน ในระหว่างที่ผมนั่งกินอยู่ ผมมีสายเข้าเป็นสายของแม่ของลูกบอกว่า คืนนี้น้องที่เซเว่นจะไปนอนด้วยน่ะ เมือผมได้ยินแบบนั้นจึงถามไปว่า ทำไมไม่ไปนอนที่ห้องของตัวเอง น้องบอกกลับไม่ไหว ผมก็นึกอยู่แล้วมันก็คือแผนที่จะนอนด้วยกัน ในคืนนั้นผมเลยนอนที่หอพักของเพื่อน และเช้าต่อมาผมเดินทางกลับบ้านโดยมีแม่ยายกับแม่ของลูกไปส่ว และเมือถึงบ้านผม ผมบอกแม่ตลอดเวลาที่ครบกับผู้หญิงคนนั้นว่า ผมทนมาเพื่อลูกคลอดก่อน แล้วจะรับมาที่บ้านผมเอง  อยากจะบอกทุกคนว่า เรื่องที่ครบกับ ฝ่ายพ่อแม่ผู้หญิงไม่รู้ว่าเลิกกันแล้ว   ผมอยู่บ้านสักพักเพื่อนอรับ ใบวุฒิจบจากวิทยาลัย หลังจากจบผมก็ว่างอยู่บ้าน และตอนนี้ผมก็โสดแล้วจึงหาใครสักคนมาทำความรู้จักด้วย และต้องรักลูกผมด้วย จนได้เจอผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งดีและยอมรับผมได้มาเล่นกับลูกผมประจำ เราไปๆมาๆด้วยกัน ผมอยู่สระแก้ว เขาอยู่สุพรรณบุรี  หลังจากครบกับคนปัจจุบันที่ชื่อมิกิ มีอยุ่วันนึง แม่ของลูกโทรมาขอคืนดี ผมเลยประชุมสายไห้แฟนคนปัจจุบันฟังด้วย ในระหว่างที่คุย แฟนคนปัจจุบันได้บอกไห้ผมพูดตามเขาบอกแต่ผมไม่ได้โกดเคืองแม่ของลูกแล้ว ผมก็พูดปกติที่คุยกัน -กู  ก็ได้ความว่า คนปัจจุบันที่แม่เด็กครบอยู่ ไม่ดีและไม่มีเงินไห้ใช้เหมือนผม แต่จะบอกว่าเงินที่ผมใช้นั้นได้จากเงินเดือนผมเองบวกกับเงินพ่อแม่ส่งให้ รวมๆแล้วผมทำพ่อแม่หมดเงินไป ครึ่งล้านได้ ในเรื่องทั้งหมด ค่าสินสอดค่าใช้ใน1ปีที่ผมฝึกงาน กลับมาต่อน่ะ แม่ของลูกต้องการคืนดีแต่ผมบอกเค้าว่า มันหมดเวลาแล้วที่จะกลับมาตอนนี้ จำคำพูดที่บอกผมได้มั้ย แม่ของลูกเคยบอกว่า เขาผิดหวังที่เลือกผม และสุดท้ายเขาเป็นฝ่ายมาขอคืน และสุดท้าย ผมก็วางสายไป และบล๊อกเบอแม่ของลูก แล้วในระหว่างที่ผมว่างอยู่บ้าน พ่อแม่ผมถามว่า
อยากเรียนต่อมั้นในระดับปริณญาตรี ผมเลยตัดสินใจที่จะมาเรียนเพื่อที่จะลบความผิดพลาดที่ผมเคยทำไห้ท่านเสียใจ และอย่างนึงคืออนาคตผลและลูกเองด้วย ถึงแม้ว่าตลอดชีวิตผมเอาแต่พลาญเงินพ่อแม่ไปมากมาย ผมก็อยากมีสิ่งนึงนั้นคือใบปริณญาไห้พ่อแม่ได้ชมได้ดู และได้เรียนที่ ม.ราชมงคล เขตจันทบุรี  จนถึงตอนนี้ที่ผมเรียนอยู่ และรู้สึกท้อว่า ผมฝืนมาเรียนมาพลาญเงินพ่อแม่ เล่นๆหรือเปล่า ทั้งติดF และเกรดต่ำจนเกือบโดนรีทาย เกรดผมอยูที่1.75 น่ะ ประคองอยุ่ แต่ไม่รู้จะอีกนานมั้ยที่โดนรีทาย ความตั้งใจที่ผมจะเอาใบปริณญามาไห้พ่อแม่เห็นมันเริ่มริบหลิแล้ว จริงๆ ผมหมดความตั้งใจจากความเหนื่อยในการเรียนและตัวผมที่ทำตัวเหลวไหล ขาดเรียน ผมเคยบอกพ่อแม่ว่า ผมเรียนไม่ไหวแล้ว และคำตอบที่ได้คือ พ่อแม่อยากไห้เรียนต่อ จะจบแล้ว ปี1ที่กำลังจะจบแต่ จริงๆ ผมมีวิชาที่ต้องเก็บอีกเยอะมาก เพราะเกรดผมต่ำ จึงลงเรียนปกติไม่ได้  .......................................ตอนนี้ผมสับสนกับทุกอย่างที่ผมตัดสินใจทำลงไป ว่าผมควรถอยดีมั้ย

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่