เราก็เคยอ่านระทู้คำถามพวกนี้ของคนอื่นมาแล้วบ้างค่ะ แต่อยากทราบความคิดเห็นของเพื่อนๆในกรณีของเราเลยมาเล่าให้ฟังเพื่อเป็นแนงทางในการตัดสินใจ.... เราอายุ33 เคยผ่านประสบการณ์ด้านความรักมาเยอะ ค่ะแต่ครั้งนี้เราคิดว่าเป็นครั้งที่แย่ที่สุดเพราะเ
เราดันท้อง ทั้งๆที่เพิ่งคบและคิดว่าเรารักกันมากแต่ที่จริงมันแค่ความใคร่ล้วนๆ เราแค่เสียใจ ที่ตัวเองหลงไปรักคนผิด และตอนนี้ก้อยังทำใจไม่ได้ ที่ต้องเดินออกมาจากเขาเพราะตอนเรารู้ตัวว่าท้องเราก็รู้พร้อมๆกับว่านิสัยเข้ากันไม่ได้เลย เขาไม่เคยดูแลใส่ใจไม่ใยดีกับเราเลยตั้งแต่เราแพ้ท้องทั่งๆที่ทำงานอยู่ใกล้ๆกันจึงทำให้เราคิดได้ว่าเราควรออกจากชีวิตผช.คนนี้ และ ทำงานเลี้ยงดูลูกเองอย่างที่คุณแม่หลายๆท่ารเป็นอยู่ แต่ช่วงแรกคือทำใจยากมากเพราะเรายังลืมเขาไม่ได้ ...ประเด็นที่เราอยากตั้งคำถามคือว่าตอนนี้เราคุยกับคนๆนึง ที่เขารับเราได้ เราแค่สงสัยว่าเขาจะรับเราได้จริงหรือ ช่ว้เป็นเวลาที่เราสับสนว่าจะเดินต่อไปยังไงค่ะเขาเป็นเพื่อนทีาทำงานเราคุยกันดีมากทุกวัน ตอนนี้เขาจะไปหาหมอเป็นเพื่ิอนเรากับลูก เราท้องสามเดือนแล้ว กังวลมากค่ะ ควรเริ่มต้นกับใครใหม่ไตอนนี้หรือควรยุติไปก่อน เพราะเรากลัวปัญหามันจะยุ่งยากกว่าเดิม จากการที่เราไปดึงคนอื่นเข้ามา ในใจตอนนี่เราอยากคุยเป็นเพื่อนกันค่ะแต่ถ้าทุกอย่างใันไปได้ดีและความสัมพันธ์เกินเลยมากกว่านั้น เราจะไปทำร้ายความรู้สึกใครหรือเปล่า เพราะปัญหาที่เราเจอเราไม่อยากให้ใครต้องมาเดือนร้อนด้วยแม้ว่าเขสจะเต็มใจก็ตามค่ะ เ่อนคิดว่าเราควรแบกรับทุกอย่างไว้เองไหมคะกับสิ่งที้ราเลือก ขอบคุณค่ะ
คิดยังไงกับผู้ญิงที่แยกทางกัยสามีและต้องลี้ยงลูกคนเดียว