ต้องเข้มแข็งเบอร์ไหนถึงจะอยู่ได้อย่างไม่รู้สึกหว้าเหว่

ช่วงนี้หลิงหลิงรู้สึกกดดันตัวเองมากไปหน่อย ทั้งเรื่องเรียน และเรื่องนู้นเรื่องนี้ ไม่ได้ผิดหวังในตัวเอง แค่อ่อนไหวและจัดการกับอารมณ์ของตัวเองไม่เก่ง ขอโทษทุกคนที่ทำให้เป็นห่วง ไม่ชอบตัวเองตอนอ่อนแอเลย

เรามาถึง จุดนี้ได้ อย่างไรหนา จุดที่มา กันไกล ไร้แก่นสาร จุดที่เดิน ต่อไป ไม่ได้การ จุดที่ผ่าน มานี้ ที่งงงวย มองหนทาง ข้างหน้า หว้าเหว่เหงา ช่างเหน็บหนาว ในจิต คิดไม่สวย คงหวังแต่ ดินฟ้า พาอำนาย หมด