สวัสดีค่ะ กระทู้แรกก็เปิดเรื่องรักๆ เลย ต้องบอกก่อนว่า เรื่องนี้กี่ยุค กี่สมัย กี่ช่วงอายุ กี่วงการ ยังไงก็ต้องพบเจอ ที่เริ่มด้วยกระทู้นี้ เพราอยากให้กำลังใจใครหลายๆ คนที่กำลังทุกข์และคนที่ท้อแท้ ให้พบกับอีกแง่หนึ่งของชีวิตค่ะ (เรื่องที่จะเขียนเป็นประสบการณ์ส่วนตัวล้วนๆ ค่ะ)
หลายคนพอเริ่มเป็นหนุ่มเป็นสาวห็คงจะเริ่มมี Puppy love ใช่ไม๊คะ น้องๆ บางคนก็พบเร็ว บางคนก็พบช้า โลกช่างสดใสที่ได้พบหน้ากัน ช่วงนี้เรียกได้ว่า ทุ่งลาเวนเดอร์กำลังแบ่งบาน ทุกอย่างสดใส ใช่ไม๊คะ จนกระทั่งมีใครหรืออะไรทำลายลง อาจจะด้วยอายุวุฒิภาวะ สังคมรอบข้าง นิสัยใจคอ อะไรก็ตามที่พังลง จริงๆ ผู้ใหญ่ทุกคนก็เคยผ่านมาค่ะ แต่ผู้ใหญ่จะเลือกสอนว่า อย่ามีความรัก หรือ พุ่งประเด็นไปด่าอีกคนว่าไม่ดี จนทั้งคู่อึดอัด แต่สำหรับวัยนี้ จริงๆ ก็คือ
วุฒิภาวะทั้งคู่ยังไม่พร้อม คือ น้องยังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจความสัมพันธ์มากมายบนโลก เช่น พ่อแม่อาจจะมีประสบการณ์การใช้ชีวิตมาอีกแบบ สังคมของคนสองคนคือน้องกับแฟนอาจจะต่างกัน หรืออะไรก็ตามที่มากกว่านี้ ซึ่งวัยเด็ก - 16 ปี เป็นช่วงที่ชีวิตน้องจะสดใสมากที่สุดในทุกช่วงของชีวิต เพราะน้องยังไม่ต้องใช้ชีวิตในโลกความจริง ไม่ต้องเผชิญเรื่องโหดร้ายมากมายในสังคม เพราะฉะนั้นเจ็บได้ค่ะ ร้องให้สุดได้ค่ะ แต่อย่าหาเหตุผลอะไรกับความรักที่จบลง เพราะถ้าน้องโตขึ้นน้องจะรู้เองว่า มันไม่มีประโยชน์ที่จะถามอะไรจากคนที่ไม่ได้รักเราแล้ว คุณค่าของเรายังอยู่ที่ตัวเราไม่ได้หมดหรือหายไปค่ะ ยกตัวอย่าง ถ้าน้องเป็นคนสวยต่อให้ไม่มีเค้าความสวยน้องก็ไม่ลดลง ถ้าน้องเป็นคนเรียนเก่งต่อให้ไม่มีใครความเก่งก็ยังอยู่ในตังน้อง ถ้าน้องเป็นคนรวยย้านน้องก็ยังรวยอยู่ค่ะ ไม่ใช่หมดแล้วทุกสิ่งที่บอกได้เพราะเคยผ่านมาแล้วค่ะ อย่างไปอยากรู้เหตุผล อย่าไปค้นหาความผิดใคร ให้พยายามกลับมาเป็นเราคนเดิมหรือเราคนใหม่ที่ดีกว่าเดิมให้เร็วค่ะ ให้พุ่งเป้าไปที่เรื่องเรียน เรื่องความรักในบ้านในครอบครัว ความรักเพื่อนฟูง ความรักสัตว์เลี้ยง จริงๆ ความรักไม่ได้โฟกัสแค่เรื่องแฟนค่ะ
ถ้าเราดีขึ้นเร็วคนที่รักและหวังดีกับเรายังมีอีกมากมายค่ะ ไม่ใช่ตอบอย่างโลกสวยแต่มันจริงค่ะ วันที่เราทุกข์ใจที่สุดจะมีคนบางคนที่เค้าคอยอยู่ข้างๆ ถ้าใครไม่มีพี่ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ อ่านซ้ำๆ วนไปก็ได้ค่ะ หรือส่งข้อความมาปรึกษาได้ค่ะ พี่ขอให้คำปรึกษาว่าราโฟกัสที่ตัวเอง พยายามอย่าไปโทษใครหรืออะไร เพราะมันจะทุกข์เปล่าๆ ค่ะ และที่สำคัญเราเองที่ทุกข์ที่สุด เพราะอีกคนเค้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยค่ะ ให้ระลึกอยู่เสมอพ่อแม่เราไม่ได้อยากให้เราเจ็บปวดและทุกข์ทรมานกับใครก็ไม่รู้ค่ะ พ่อแม่เลี้ยงเรามาด้วยความรัก ความปรารถนาดี ถึงแม้ว่า บางคนจะรู้สึกว่า ท่านไม่เคยพูด ไม่เคยบอกก็ตาม แต่พี่ขอบอกเลยว่า คนเรายอมทิ้งความสุขส่วนตัวไปเพื่อใครไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าเค้าไม่รักเราจริงๆ คิดเล่นๆ ค่าเทอมน้องปีละเท่าไหร่ ค่าขนมวันละเท่าไหร่ ค่าใช้จ่ายอื่นๆ เช่น เสื้อผ้า เรียนพิเศษ อาหารในแต่ละวัน ค่ารถ ค่าน้ำมัน ลองกดเล่นๆ ว่า เป็นจำนวนเงินเท่าไหร่ ในโลกนี้จะมีใครที่ยอมจ่ายเงิน ยอมจ่ายเวลา ยอมจ่ายความสุขให้เราโดยไม่มีข้อแม้ที่ทำให้เราทุกข์บ้างคะ
พ่อแม่พี่ก็ไม่เคยบอกว่า รัก ไม่เคยแสดงออกแบบชาวโลก 555 แต่ว่า พี่สัมผัสได้ถึงสิ่งที่ท่านทำในทุกๆ วันค่ะ ตั้งแต่เล็กจนโตจนทำงานเลี้ยงตัวเอง เลยสงสัยทำไมพ่อแม่เลี้ยงลูกหลายคนได้โตมาป่านนี้ เราไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้มีชีวิตหวือหวา พอเราทำงานเรายังอยากมีวันตื่นสาย แต่ทำไมพ่อแม่ไม่เคยตื่นสายได้เลย เค้าเอาพลังจากไหนมาเลี้ยงดูเราได้จนป่านนี้ จนวันนี้พี่ก็เหลือแต่แม่ เพราะพ่อจากไปอย่างรวดเร็วเกินทำใจได้ทัน และมันคือการสูญเสียคนรักอย่างแท้จริงค่ะ
สุดท้ายนี้ มีใครกำลังทุกข์ แล้วไม่กล้าคุยกับใคร ทักมาพูดคุยกับพี่ได้นะคะ ยินดีรับฟังและเป็นกำลังใจให้น้องๆ วัยใสทุกคนค่ะ ^^
กระทู้นี้เรื่องความรักของวัยเด็ก เขียนจากคนเคยเด็ก
หลายคนพอเริ่มเป็นหนุ่มเป็นสาวห็คงจะเริ่มมี Puppy love ใช่ไม๊คะ น้องๆ บางคนก็พบเร็ว บางคนก็พบช้า โลกช่างสดใสที่ได้พบหน้ากัน ช่วงนี้เรียกได้ว่า ทุ่งลาเวนเดอร์กำลังแบ่งบาน ทุกอย่างสดใส ใช่ไม๊คะ จนกระทั่งมีใครหรืออะไรทำลายลง อาจจะด้วยอายุวุฒิภาวะ สังคมรอบข้าง นิสัยใจคอ อะไรก็ตามที่พังลง จริงๆ ผู้ใหญ่ทุกคนก็เคยผ่านมาค่ะ แต่ผู้ใหญ่จะเลือกสอนว่า อย่ามีความรัก หรือ พุ่งประเด็นไปด่าอีกคนว่าไม่ดี จนทั้งคู่อึดอัด แต่สำหรับวัยนี้ จริงๆ ก็คือ
วุฒิภาวะทั้งคู่ยังไม่พร้อม คือ น้องยังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจความสัมพันธ์มากมายบนโลก เช่น พ่อแม่อาจจะมีประสบการณ์การใช้ชีวิตมาอีกแบบ สังคมของคนสองคนคือน้องกับแฟนอาจจะต่างกัน หรืออะไรก็ตามที่มากกว่านี้ ซึ่งวัยเด็ก - 16 ปี เป็นช่วงที่ชีวิตน้องจะสดใสมากที่สุดในทุกช่วงของชีวิต เพราะน้องยังไม่ต้องใช้ชีวิตในโลกความจริง ไม่ต้องเผชิญเรื่องโหดร้ายมากมายในสังคม เพราะฉะนั้นเจ็บได้ค่ะ ร้องให้สุดได้ค่ะ แต่อย่าหาเหตุผลอะไรกับความรักที่จบลง เพราะถ้าน้องโตขึ้นน้องจะรู้เองว่า มันไม่มีประโยชน์ที่จะถามอะไรจากคนที่ไม่ได้รักเราแล้ว คุณค่าของเรายังอยู่ที่ตัวเราไม่ได้หมดหรือหายไปค่ะ ยกตัวอย่าง ถ้าน้องเป็นคนสวยต่อให้ไม่มีเค้าความสวยน้องก็ไม่ลดลง ถ้าน้องเป็นคนเรียนเก่งต่อให้ไม่มีใครความเก่งก็ยังอยู่ในตังน้อง ถ้าน้องเป็นคนรวยย้านน้องก็ยังรวยอยู่ค่ะ ไม่ใช่หมดแล้วทุกสิ่งที่บอกได้เพราะเคยผ่านมาแล้วค่ะ อย่างไปอยากรู้เหตุผล อย่าไปค้นหาความผิดใคร ให้พยายามกลับมาเป็นเราคนเดิมหรือเราคนใหม่ที่ดีกว่าเดิมให้เร็วค่ะ ให้พุ่งเป้าไปที่เรื่องเรียน เรื่องความรักในบ้านในครอบครัว ความรักเพื่อนฟูง ความรักสัตว์เลี้ยง จริงๆ ความรักไม่ได้โฟกัสแค่เรื่องแฟนค่ะ
ถ้าเราดีขึ้นเร็วคนที่รักและหวังดีกับเรายังมีอีกมากมายค่ะ ไม่ใช่ตอบอย่างโลกสวยแต่มันจริงค่ะ วันที่เราทุกข์ใจที่สุดจะมีคนบางคนที่เค้าคอยอยู่ข้างๆ ถ้าใครไม่มีพี่ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ อ่านซ้ำๆ วนไปก็ได้ค่ะ หรือส่งข้อความมาปรึกษาได้ค่ะ พี่ขอให้คำปรึกษาว่าราโฟกัสที่ตัวเอง พยายามอย่าไปโทษใครหรืออะไร เพราะมันจะทุกข์เปล่าๆ ค่ะ และที่สำคัญเราเองที่ทุกข์ที่สุด เพราะอีกคนเค้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยค่ะ ให้ระลึกอยู่เสมอพ่อแม่เราไม่ได้อยากให้เราเจ็บปวดและทุกข์ทรมานกับใครก็ไม่รู้ค่ะ พ่อแม่เลี้ยงเรามาด้วยความรัก ความปรารถนาดี ถึงแม้ว่า บางคนจะรู้สึกว่า ท่านไม่เคยพูด ไม่เคยบอกก็ตาม แต่พี่ขอบอกเลยว่า คนเรายอมทิ้งความสุขส่วนตัวไปเพื่อใครไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าเค้าไม่รักเราจริงๆ คิดเล่นๆ ค่าเทอมน้องปีละเท่าไหร่ ค่าขนมวันละเท่าไหร่ ค่าใช้จ่ายอื่นๆ เช่น เสื้อผ้า เรียนพิเศษ อาหารในแต่ละวัน ค่ารถ ค่าน้ำมัน ลองกดเล่นๆ ว่า เป็นจำนวนเงินเท่าไหร่ ในโลกนี้จะมีใครที่ยอมจ่ายเงิน ยอมจ่ายเวลา ยอมจ่ายความสุขให้เราโดยไม่มีข้อแม้ที่ทำให้เราทุกข์บ้างคะ
พ่อแม่พี่ก็ไม่เคยบอกว่า รัก ไม่เคยแสดงออกแบบชาวโลก 555 แต่ว่า พี่สัมผัสได้ถึงสิ่งที่ท่านทำในทุกๆ วันค่ะ ตั้งแต่เล็กจนโตจนทำงานเลี้ยงตัวเอง เลยสงสัยทำไมพ่อแม่เลี้ยงลูกหลายคนได้โตมาป่านนี้ เราไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้มีชีวิตหวือหวา พอเราทำงานเรายังอยากมีวันตื่นสาย แต่ทำไมพ่อแม่ไม่เคยตื่นสายได้เลย เค้าเอาพลังจากไหนมาเลี้ยงดูเราได้จนป่านนี้ จนวันนี้พี่ก็เหลือแต่แม่ เพราะพ่อจากไปอย่างรวดเร็วเกินทำใจได้ทัน และมันคือการสูญเสียคนรักอย่างแท้จริงค่ะ
สุดท้ายนี้ มีใครกำลังทุกข์ แล้วไม่กล้าคุยกับใคร ทักมาพูดคุยกับพี่ได้นะคะ ยินดีรับฟังและเป็นกำลังใจให้น้องๆ วัยใสทุกคนค่ะ ^^