ตามหัวข้อเลยค่ะ เราคุยกับผู้ชายคนนึงคุยได้ประมาน3-4 วัน เค้าบอกว่า เราไม่ได้คุยกับเธอแค่คนเดียวนะ เราคุยกับอีกคน เราไม่รีบ อยากศึกษากันไปเรื่อยๆ เราไม่ได้มองว่ามันเป็นเรื้องที่ผิดอะไร เพราะเราเองก็ไม่ได้คุยกับเขาแค่คนเดียว เราเองก็มีออฟชั่นเหมือนกัน ก็คุยกันพักนึงเค้าก็ชวนเราเดท เค้าโอเคทั้ง ทัศนคติ มุมมองชีวิต เราก็รู้สึกดีกับเขาตอนนั้นเราเองก็ไม่ได้ยกเค้าให้เป็น the one หรอกก็แค่คลิ้กกันเฉยๆ
ระหว่างที่ศึกษากันอยู่นั้น เราไม่เคยถามว่า คุยกับอีกคนไปถึงไหน ไม่เคยเค้นถามว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ และสุดท้าย เค้าเลือกเราค่ะทั้งๆที่ เรามีลูกแล้ว กับอีกคนเป็นผู้หญิงที่เพื่อนๆเค้าแนะนำให้รุ้จัก หน้าที่การงานดี เป็นล่าม  ก่อนหน้าเค้าบอกว่าเค้าไม่รีบ แต่พาเราไปหาแม่ พาไปเปิดตัว เราก็งง ว่า....ใหนว่าไม่รีบไงวะ
เรื่องมันอยู่ที่ตรงนี้ค่ะ ผุ้หญิงอีกคนที่เค้าคุย สมมุติว่าชื่อ เอ นะคะ นางก็โพสดราม่าค่ะ
ถ้าเกิดคนที่ไม่รุ้เรื่องด้วยจริงๆ จะเข้าใจว่า เราไปแย่งผุ้ชายมาจากเค้า โพสเศร้า เสียใจ ประมาณว่า สงสัยเราจะดีเกิดไป ให้ตัวhere มันได้ผสมพันธุ์กัน เรานี่แบบเห้ย.......!
ทุกครั้งที่ผุ้ชายคนนี้พาเราไปนั่งที่ร้านเพื่อนของเขา เราก็อึดอัดเพราะทุกคนรู้จักกันหมด
เราว่าเราวางตัวโอเคเลยนะ คนที่เข้ามาคุยและรุ้จักเราจริงๆ เพื่อนเค้าพูดกับแฟนเราว่า
'เลือกถุกคนแล้วล่ะ'
แต่อีกหลายคนที่เป็นเพื่อนกับแฟนเราและเปนเพื่อนกับเอด้วย ยังมองเราในสายตาแปลกๆ
แฟนเราก็ปกป้องเราเท่าที่เค้าจะทำได้ แต่ด้วยสังคมของแฟนเราทำให้มีเหตุให้ทั้งสองต้องวนเวียนที่อยุ่วงโครจรของกันและกัน เราใว้ใจแฟนค่ะ และไม่เคยหาเรื่องทะเลาะกันเรื่องนี้ ทางเอก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เรากับเค้าต้องเผชิญหน้ากัน เราก็ทำเป็นมองไม่เหน แต่ในอนาคตก็ต้องเจอกันอีก เราควรจะทำตัวอย่างไรดีคะเวลาที่ต้องเจอกับเค้า