ถามว่าทำไมบรรดาคุณสา ถึงชอบซอนเงินคุณภรร ส่วนใหญ่แล้ว มักเกิดขึ้นในชีวิตคู่ที่คุณภรร เป็นผู้คุมการเงินในบ้าน ชีวิตคู่ที่แยกกระเป๋า แล้วแบ่งหน้าที่กันรับผิดชอบ เป็นส่วนน้อยที่เกิดปัญหานี้ แล้วทำไมคุณสา ถึงชอบซ่อนเงินคุณภรรล่ะ
1. ที่ให้มามันไม่พอ .....ไม่พอยังไง ด้วยเหตุผลต่างๆ นา นา ที่บรรดาคุณภรร จะคิดได้ ไม่ว่าเราต้องประหยัด เพื่อกันไว้เป็นค่าโน่น ค่านี่ จะใช้อะไรนักหนา แค่นี้ก็พอ บางครอบครัว คุณภรรให้คุณสาใช้วันล่ะ 100 เกินกว่านี้ถือว่าเกินตัว ข้าวเช้าก็กินบ้าน เย็นมาก็กลับมากินบ้าน กินแค่มื้อเดียว 100 ก็พอแล้ว ค่ารถค่าน้ำมันแยกต่างหาก ของใช้อยากได้อะไรก็บอก เดี๋ยวซื้อให้ คุณสาที่โดนแบบนี้ ผมบอกเลยว่า 100% มีเงินซ่อนแน่นอน เอาจริงๆเลย 100 บาท ได้แค่ข้าว 1 จาน กะน้ำ 1 แล้วที่เหลือก็ไม่พอซื้ออย่างอื่นแล้ว แล้วสังคมคนทำงาน กลางวันกินบางทีก็กินข้าวข้างนอก 100 บาท มันพอไปแชร์กะคนอื่นเค้าซะเมื่อไหร่ล่ะ พอติดเค้าไว้ แล้วขอเบิกคืน ก็ได้มาพร้อมคำบ่น บางวันเจอเลี่ยรายงานบุญ คนอื่นๆ เค้าให้ 100 เราจะให้ 20 ได้ซะที่ไหน ภาษีสังคมมันแพง พอบอกไปก็บ่นอีก บอกหน้าใหญ่ ทำบุญมันอยู่ที่ใจ แต่สถานการณ์งานบุญ สังคมมันบังคับ มันให้แค่ 20 ได้ซะที่ไหน เพื่อเลี่ยงปัญหาการถูกบ่น และการตอบปัญหาที่เป็นประเด็นให้รำคาญใจ บรรดาคุณสา อย่างเราๆ มันจึงจำเป็นต้องซ่อนเงินเอาใว้ เพื่อใช้ในยามนี้ไง
2. เพื่อความสะบายใจ เป็นธรรมดาของมนุษย์สังคมคนทำงาน มันจำเป็นนะที่ต้องมีกองทุนสำลองยามฉุกเฉินเอาไว้ จะมัวขออนุมัติจากคุณภรรทุกครั้ง ที่ต้องใช้เงินมันก็ใช่ที่ ทุกๆคนต้องการอำนาจการตัดสินใจของตัวเองทั้งนั้น กองทุนสำลองของคุณสา แต่ล่ะคนมันก็ขึ้นอยู่กับสังคมที่เค้าอยู่ แต่เชื่อเถอะ ว่ามีไม่มากหรอก แค่พอให้สบายใจ และพอพูดเสียงดังกับเพื่อนๆ ได้เท่านั้นเอง แต่บรรดาคุณภรร มักจะถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ ชนิดที่ทรยศหักหลังกันเลยทีเดียว
3. ซื้อความสุขให้ตัวเอง คุณหลายๆคนมักจะคิดว่า การอยู่ด้วยกันคือความสุขที่สุดแล้ว แต่ลืมไปว่าคุณสา ก็คน และคนทุกคนมักจะมีพื้นที่ส่วนตัว และความชอบส่วนตัว และความชอบส่วนตัวเล็กๆ น้อย ๆ บรรดาคุณภรร มักจะมองว่า มันเป็นสิ่งสิ้นเปลือง ...ยังไง... คือ ยังงี้ คุณสาบางคนชอบไปสังสรรกับเพื่อน เดือนล่ะครั้ง สองครั้ง แล้วเวลาขอตังค์ไปสังสรรกับเพื่อน สิ่งที่ได้มาคือเศษเงินอันน้อยนิด ที่คุณภรรคิดว่าให้ไปเท่านี้ พอตังค์หมดมันก็กลับ ลืมไปป่าวว่า ถ้าเกินเวลาที่คุณมา ก็โทรตาม หรือไปตามเราอยู่แล้ว เราถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขของเวลาอยู่แล้ว ให้เราตามความเหมาะสมของเรา หรือที่เราร้องขอก็ได้มั๊ง เรารู้อยู่แล้วว่าควรใช้เงินเท่าไหร่ ขอไปทีไร ถูกตัดออกตลอด ไม่ว่าขอมาก หรือน้อย คุณสาบางคนมีรายได้เดือนล่ะเกือบแสร ขอตังค์กินเหล้ากะเพื่อน 1000 ถูกตัดเหลือ 500 สังคมเค้าคือผู้มีรายได้เกือบแสน 500 มันพอไปแชร์อะไรกะเค้าได้ ... บางคนชอบสะสมหนังสือการ์ตูน บอกเลยว่าการ์ตูน มันไม่ใช่เรื่องของเด็กๆ เค้าเก็บสะสมและอยู่กับมันมา ก่อนที่จะเจอคุณภรรซะอีก มันเป็นความสุขของเค้า แต่คุณภรรบอกว่ามันเป็นสิ่งสิ้นเปลือง ก็มันอยากได้อ่ะ แล้วมันก็ไม่ได้แพงอะไร ซืเอไปแล้วครอบครัวไม่ได้เดือดร้อน ถึงขั้นไม่มีข้าวกินซะเมื่อไหร่ ให้กันไม่ได้ หรือของสะสมอื่นๆ อีกหลายๆ อย่าง ถ้ามันไม่เกินไป ให้ๆ ไปเถอะ เพราะถ้าไม่ให้ เงินซ่อนเพื่อการนี้ มีแน่นอน
฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿
สาเหตุของคุณสา ชอบซ่อนเงินคุณภรร
1. ที่ให้มามันไม่พอ .....ไม่พอยังไง ด้วยเหตุผลต่างๆ นา นา ที่บรรดาคุณภรร จะคิดได้ ไม่ว่าเราต้องประหยัด เพื่อกันไว้เป็นค่าโน่น ค่านี่ จะใช้อะไรนักหนา แค่นี้ก็พอ บางครอบครัว คุณภรรให้คุณสาใช้วันล่ะ 100 เกินกว่านี้ถือว่าเกินตัว ข้าวเช้าก็กินบ้าน เย็นมาก็กลับมากินบ้าน กินแค่มื้อเดียว 100 ก็พอแล้ว ค่ารถค่าน้ำมันแยกต่างหาก ของใช้อยากได้อะไรก็บอก เดี๋ยวซื้อให้ คุณสาที่โดนแบบนี้ ผมบอกเลยว่า 100% มีเงินซ่อนแน่นอน เอาจริงๆเลย 100 บาท ได้แค่ข้าว 1 จาน กะน้ำ 1 แล้วที่เหลือก็ไม่พอซื้ออย่างอื่นแล้ว แล้วสังคมคนทำงาน กลางวันกินบางทีก็กินข้าวข้างนอก 100 บาท มันพอไปแชร์กะคนอื่นเค้าซะเมื่อไหร่ล่ะ พอติดเค้าไว้ แล้วขอเบิกคืน ก็ได้มาพร้อมคำบ่น บางวันเจอเลี่ยรายงานบุญ คนอื่นๆ เค้าให้ 100 เราจะให้ 20 ได้ซะที่ไหน ภาษีสังคมมันแพง พอบอกไปก็บ่นอีก บอกหน้าใหญ่ ทำบุญมันอยู่ที่ใจ แต่สถานการณ์งานบุญ สังคมมันบังคับ มันให้แค่ 20 ได้ซะที่ไหน เพื่อเลี่ยงปัญหาการถูกบ่น และการตอบปัญหาที่เป็นประเด็นให้รำคาญใจ บรรดาคุณสา อย่างเราๆ มันจึงจำเป็นต้องซ่อนเงินเอาใว้ เพื่อใช้ในยามนี้ไง
2. เพื่อความสะบายใจ เป็นธรรมดาของมนุษย์สังคมคนทำงาน มันจำเป็นนะที่ต้องมีกองทุนสำลองยามฉุกเฉินเอาไว้ จะมัวขออนุมัติจากคุณภรรทุกครั้ง ที่ต้องใช้เงินมันก็ใช่ที่ ทุกๆคนต้องการอำนาจการตัดสินใจของตัวเองทั้งนั้น กองทุนสำลองของคุณสา แต่ล่ะคนมันก็ขึ้นอยู่กับสังคมที่เค้าอยู่ แต่เชื่อเถอะ ว่ามีไม่มากหรอก แค่พอให้สบายใจ และพอพูดเสียงดังกับเพื่อนๆ ได้เท่านั้นเอง แต่บรรดาคุณภรร มักจะถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ ชนิดที่ทรยศหักหลังกันเลยทีเดียว
3. ซื้อความสุขให้ตัวเอง คุณหลายๆคนมักจะคิดว่า การอยู่ด้วยกันคือความสุขที่สุดแล้ว แต่ลืมไปว่าคุณสา ก็คน และคนทุกคนมักจะมีพื้นที่ส่วนตัว และความชอบส่วนตัว และความชอบส่วนตัวเล็กๆ น้อย ๆ บรรดาคุณภรร มักจะมองว่า มันเป็นสิ่งสิ้นเปลือง ...ยังไง... คือ ยังงี้ คุณสาบางคนชอบไปสังสรรกับเพื่อน เดือนล่ะครั้ง สองครั้ง แล้วเวลาขอตังค์ไปสังสรรกับเพื่อน สิ่งที่ได้มาคือเศษเงินอันน้อยนิด ที่คุณภรรคิดว่าให้ไปเท่านี้ พอตังค์หมดมันก็กลับ ลืมไปป่าวว่า ถ้าเกินเวลาที่คุณมา ก็โทรตาม หรือไปตามเราอยู่แล้ว เราถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขของเวลาอยู่แล้ว ให้เราตามความเหมาะสมของเรา หรือที่เราร้องขอก็ได้มั๊ง เรารู้อยู่แล้วว่าควรใช้เงินเท่าไหร่ ขอไปทีไร ถูกตัดออกตลอด ไม่ว่าขอมาก หรือน้อย คุณสาบางคนมีรายได้เดือนล่ะเกือบแสร ขอตังค์กินเหล้ากะเพื่อน 1000 ถูกตัดเหลือ 500 สังคมเค้าคือผู้มีรายได้เกือบแสน 500 มันพอไปแชร์อะไรกะเค้าได้ ... บางคนชอบสะสมหนังสือการ์ตูน บอกเลยว่าการ์ตูน มันไม่ใช่เรื่องของเด็กๆ เค้าเก็บสะสมและอยู่กับมันมา ก่อนที่จะเจอคุณภรรซะอีก มันเป็นความสุขของเค้า แต่คุณภรรบอกว่ามันเป็นสิ่งสิ้นเปลือง ก็มันอยากได้อ่ะ แล้วมันก็ไม่ได้แพงอะไร ซืเอไปแล้วครอบครัวไม่ได้เดือดร้อน ถึงขั้นไม่มีข้าวกินซะเมื่อไหร่ ให้กันไม่ได้ หรือของสะสมอื่นๆ อีกหลายๆ อย่าง ถ้ามันไม่เกินไป ให้ๆ ไปเถอะ เพราะถ้าไม่ให้ เงินซ่อนเพื่อการนี้ มีแน่นอน
฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿