เคยมีความรักที่ดีมากๆค่ะ  ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง ทำงานของตัวเอง ว่างก็เจอกัน มาค้างด้วยกันบ้าง เขาโตกว่าเรา4ปี ตอนนี้เรา30 พี่เขา34 พี่เขาค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูงทั้งเวลาทำงานและเลิกงาน แต่เขาก็แย่งเวลาให้เราจนไม่เคยรู้สึกว่าขาด งานเขาต้องไป ตปท.บ้าง เป็นเดือนหรือหลายเดือนแล้วแต่งานจะเสร็จ เราก็อดทนต่อระยะทางได้ น้อยมากที่เราจะมีเวลาว่างตรงกัน แต่เราอยู่กรุงเทพเหมือนกันเลยยังรู้สึกว่าอย่างน้อยก็ยังใกล้กัน แต่เมื่อ1ปีก่อนนี้ เราต้องย้ายกลับมาทำงานที่บ้านเกิดที่ บุรีรัมย์ ยิ่งไกลกันมากไปอีก ทำใจยากมากช่วงมาแรกๆ ทั้งคิดถึง หวง ห่วง หึง เยอะไปหมด ทั้งระยะทาง เวลาทำงานที่ไม่ค่อยตรงกัน เขาเลิกงาน เราเริ่มทำงาน เราเลิกงานกลับมานอน เขาตื่นไปทำงาน วนๆอยู่แบบนี้ แต่ก็ยังพยายามหาเวลามาเจอกันเดือนละ1ครั้งๆละ2-3วัน โดยที่เราเป็นคนมาหาที่กรุงเทพ พอเจอกันเขาก็ยังทำตัวปกติเหมือนเดิม ดูแล แทคแคร์ พาไปกินข้าว เดินเล่นห้างบ้าง นอนดูหนังด้วยกันที่ห้องบ้าง คือแบบพยายามหากิจกรรมทำด้วยกันเพื่อชดเชยเวลาช่วงที่ห่างกัน เป็นแบบนี้มา7 เดือน ที่แบบมาเจอกันเดือนละ1ครั้ง และครั้งสุดท้ายที่เจอกันคือวันที่13เดือนกุมภาพันธ์ และพอต้นเดือนมีนาคม เขาก็บินไปทำงานที่ญี่ปุ่น และกลับมาต้นเดือนพฤษภาคม ระหว่างที่เขาอยู่ที่ญี่ปุ่นก็ยังทำงานปกติ แต่เวลาเรายิ่งไม่ตรงกันเข้าไปอีก เพราะที่นั่นจะเร็วกว่าไทย2ชม. เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป เช่น จากที่ไม่ค่อยกิน เที่ยว ก็มีออกไปเที่ยว ไปดื่มกับเพื่อนคนญี่ปุ่น ไปทุกวันจนเราลองถามและทะเลาะกัน จนวันที่เขากลับมาถึงไทยช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ก็ยังคุยกัน ทักกันปกติ คือเราจะคุยกันแค่ในไลน์เป็นส่วนใหญ่ ไม่ค่อยโทร ถ้าโทรก็โทรไลน์ ประโยคที่คุยกันคือทั่วไป ตื่นยัง ทำงานแล้วนะ เที่ยวแล้วกินข้าวด้วย และ ฝันดี คือมีแค่นี้เลยในทุกๆวัน คือถ้าไม่มีธุระคุยยาวๆหลักๆคืมีแค่นี้จริงๆ คือเราเข้าใจว่าเขางานเยอะ จนวันสุดท้ายที่ได้คุยกัน เรื่องสุดท้ายที่คุยกันคือให้เขาส่งเมลล์เอกสารของเขามาให้ คือเขาส่งมาแล้วแต่เขาไม่โทรบอก เราเลยพิมไปว่า ส่งมาแล้วทำไมไม่บอก คนรอก็รออยู่ เขาพิมตอบกลับมาว่า งานยุ่งครับ และจากวันนั้นจนถึงวันนี้ 4เดือนแล้ว ที่เราติดอยู่กับอดีตและคำถาม ว่าเราทำผิดอะไรหรอ ทิ้งเราไว้แบบนี้ได้ยังไง เราเคว้งคว้างมาก จนถึงวันนี้ก็ยังไม่ได้คำตอบ และยังไม่ก้าวออกจากอดีต ยังคิดถึง บ้างในบางวัน แต่ก็ไม่สามารถเริ่มใหม่หรือว่าจริงๆเรายังรอเขาอยู่คะ